Het zijn meest oudere echtparen met hetzelfde regenjack, een Goede Doelen glimlach en zo’n klein wit ADHD keffertje dat onbeheerst voor ze uitholt..Als ze mijn tuintje passeren en me al wiedend in de weer zien, zetten ze meteen hun beste ecologische beentje voor:
‘Ja, u noemt het nou het wel onkruid, maar het zijn ook maar gewoon plantjes hoor,met een eigen functie in de natuur…’ Gewoon plántjes.. De eerstvolgende wijsneus die vanaf het ruiterpad zijn milieuvriendelijke prietpraat over mij uitstrooit krijgt een kluit zeeklei naar zijn hoofd. Onkruid is het, groene smurrie en mijn missie luidt : ‘Distroy’!. De oorlog die een maand geleden met kleine schermutselingen een aanvang nam is nu, midden mei, in volle hevigheid losgebarsten. Het foute groen explodeert en groeit drie keer zo snel als mijn zorgvuldig opgekweekte groentetjes. Brandnetel, paardebloem, dovenetel, braam, slingerprut, berrie berrie of hoe het zooitje ongeregeld ook mag heten, ik heb mijn kont nog niet gekeerd of het heeft alweer gewoekerd, gebloeid en kleintjes gebaard. Groenpubers zijn het, met lak aan de gevestigde orde van pluksla, lente ui en snijbiet. Ze pesten de prinsessenboontjes, attaqueren mijn andijvie en terroriseren de jonge worteltjes.. Als tuincoach schoffel ik me een hernia om het tuig in het gareel te houden.
Ik had me ook gewoon bij de makkelijke moestuin bakken moeten houden, overzichtelijk en onderhoudsvriendelijk.
Maar ja, teveel gezaaid, niks weg kunnen gooien en dus een extra akkertje gespit.
Rijtje van dit, rijtje van dat. En daar komen nu ‘s nachts de slakken snacken.
‘Wat wil jij Harrie..eikenblad of rucola..en moeder nog een spruitkooltje’?
Tegen de ochtend vertrekken ze al boerend weet ik waar naartoe en is er buiten de slijmsporen
niemand meer te ontdekken die ik de nek om kan draaien.
En binnenkort worden de aardbeien rijp, daar moeten netten overheen tegen die schattige meesjes, daarna verwachten we de aankomst van wortel -en preivlieg, de bladluisbrigade is ook al onderweg en ‘as we speak’ worden mijn jonge broccolietjes in de koudste lente sinds 1958 aan gort gehageld.

Maar gisteren hebben we de eerste krop sla uit eigen tuin gegeten.
En..? Gewéldig..in één woord!

Categorieën: Algemeen

14 reacties

Mien · 23 mei 2012 op 07:57

Wat is de natuur toch wreed … :hammer:
Gewoon lekker doorharken, net als in deze mooie woordenbrij.
Af en toe mag er wel wat gewied worden, of gewiet zo u wil.
Ben wel jaloers dat jullie tijdens het eten mogen praten. 😆
Leuke column. Graag gelezen.

Hendrik Jan Mien

sylvia1 · 23 mei 2012 op 08:05

[quote]Als tuincoach schoffel ik me een hernia om het tuig in het gareel te houden.[/quote]

Leuk stuk Trawant!

Libelle · 23 mei 2012 op 09:05

Verre van een woordenbrij trawant. Wat wordt het leuk als u het componeert!

lisa-marie · 23 mei 2012 op 09:16

“Groenpubers” 😆
met jou als “tuincoach” komt het allemaal wel goed met die moestuin.
Ik vind hem leuk!

arta · 23 mei 2012 op 10:31

Haha, slijmballen, hangjongeren en pestpubers in je tuin… Het moet niet gekker worden 😀

SIMBA · 23 mei 2012 op 17:12

Snackende slakken…..bekt lekker! “Suske en Wiske en de snackende slakken” 😀

LouisP · 23 mei 2012 op 17:33

Als tuincoach schoffel ik me een hernia om het tuig in het gareel te houden.

wat een grappig stuk weer. De eerste krop sla…mooi!

Ferrara · 23 mei 2012 op 21:10

Toch wel een vriezertje in de residentie mag ik hopen. Straks even de boontjes blancheren (Mw T. weet vast hoe dat moet.)en dan invriezen, heerlijk voor in de winter. En die lui in hun ANWB-outfit, negeren. Ik zie uit naar aflevering 3.

Ferrara · 23 mei 2012 op 21:11

Sylvia, bezint eer ge begint…

Harrie · 24 mei 2012 op 09:13

Doe mij maar rukola! :hammer: Ik moes lachen. Ben benieuwd naar de volgende lachmoesproef. :hammer:

Dees · 24 mei 2012 op 17:02

Haha, heb ervan genoten.

Heb wel de neiging om de
[quote]jonge broccolietjes [/quote]oud brood te komen voeren. Ik raak er helemaal vertederd door, jonge broccolietjes. Die moeten aaibaar zijn (ze leven toch nog wel na de hagel??? ) 😕

trawant · 24 mei 2012 op 19:06

@ Dees;
ze hebben vooral te lijden onder de nachtelijke ‘slakattacks’,
ik twijfel nog of ik vannacht met een zaklamp op de loer ga liggen of dat ik een ‘bierval’ zet..

@ allen Trouwens dank voor alle steunende racties, je hoort er nog van..

Sagita · 24 mei 2012 op 23:17

“Maar gisteren hebben we de eerste krop sla uit eigen tuin gegeten.”

Met of zonder slakken? Uiteindelijk heeft ieder beestje zijn vet!

Sorry maar ik weet niet hoe ik een quote in moet voeren???

Sagita · 25 mei 2012 op 01:14

Vergeten te zeggen dat het natuurlijk weer een mooi geschreven hilarisch stukje is!!!

Geef een antwoord