Natuurlijk, hij hoort de doodstraf te krijgen, hij verdiend niet beter. Maar wie zijn wij om mensen ter dood te brengen? Had levenslange opsluiting geen betere optie geweest? Of was de kans dan groot geweest dat hij zou worden bevrijdt. Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat ik vannacht zelfs over die griezel heb gedroomd. Er worden overal ter wereld onschuldige mensen ter dood gebracht, daar droom ik niet over, waarom dan wel over een dictator die miljoenen slachtoffers heeft gemaakt? Vrijdagavond 23.00 uur, ik lig in bed, de beelden van Hoessein op tv. Naast me wordt gevraagd of er niets anders op kan, maar ik wil blijven kijken. Afschuw en gevoel van opluchting dat de man die 25 jaar lang een land heeft geterroriseerd, dat nooit meer kan doen, strijden om voorrang. Ik kom er niet uit. Ik probeer nog een gesprek aan te gaan met manlief, maar krijg als antwoord iets wat tussen zuchten en snurken in ligt. De man op tv denkt niet dat het vonnis zal worden voltrokken de aankomende 4 dagen omdat het Offerfeest is begonnen. Ik denk dat het wel gebeurd, het is toch een mooi offer een Hoessein bungelend aan het touw?

Bungelend aan een touw. Dat is toch onmenselijk? Is het dan niet onmenselijk om met chemische wapens hele dorpen uit te roeien? Verlagen wij ons niet tot zijn niveau? Dit soort vragen vliegen als kruisraketten door mijn hoofd. Ik kom er niet uit. Wat ik vooral niet begrijp is het feit waarom ik het niet uit mijn hoofd krijg. Is mijn weerstand tegen de doodstraf dan zo enorm groot dat ik zelfs het risico wil lopen, dat bij levenslange opsluiting, hij bevrijdt zal worden en nog meer mensen zal martelen, ter dood zal brengen?? Of is het de ophanging in plaats van een injectie, wat mij bezig houdt?

Zaterdagmorgen 04.00 uur, ik word wakker, naast me is het leeg. Ik weet de droom nog. Zal ik hem opschrijven? Nee, ik blijf liggen. Ik moet maar eens normaal gaan doen, slapen! Manlief hoor ik naar boven komen en naast me in bed kruipen. Zal ik toch niet aan hem vragen of die al bungelt? Nee, doe normaal, laat het los, ga slapen!

Eindelijk 07.00 uur, ik mag met goed fatsoen mijn bed uit. Gooi de PC aan en ja hoor, hij is dood. Op CNN zie ik beelden van vreselijke misdaden die hij heeft begaan. Ik zie mensen, juichend door de straten lopen. RTL4 een extra nieuwsuitzending. Ze weten te vertellen dat de executie is gefilmd en dat ze hopen die om 08.00 uur te kunnen laten zien. Ga ik kijken? Ja, denk het wel, maar denk dat mijn aversie tegen de doodstraf alleen nog maar zal toe nemen. Als ik verstandig ben, kijk ik niet en zorg ik dat ik tegen die tijd gewoon bij de Appie Hein sta.

Zijn dochters op tv, de ene gesluierd de ander bijna westers. Tjee, natuurlijk de man had nog kinderen ook. Je zou bijna vergeten dat het beest uit Irak ook nog mens was en schijnbaar liefde kon geven, want ze praten liefdevol over hem. Was hij een opa en wat vertel je je kinderen dan over hun opa? De keren dat hij met ze op schoot heeft gezeten en kinderliedjes heeft gezongen of vertel je ze over die keer dat opa andere opa’s heeft gemarteld en doodgemaakt?

Saddam Hoessein, de laatste levende beelden volgens RTL4, hij hoort het vonnis aan, verhanging tot de dood er op volgt. Hij schreeuwt met bijna een waanzinnige blik in zijn ogen: Lang leve Irak, vrijheid aan het volk!

Ik hoop dat het volk van Irak, voor deze laatste keer zal luisteren naar deze boodschap van Saddam Hoessein.


10 reacties

pally · 31 december 2006 op 17:20

Deze keer is het mischien wel toeval, dat Arta en jij het zelfde onderwerp pakken vanuit verschillend perspectief? Het doet er ook niet toe : jij schrijft vanuit je eigen standpunt.
Vooral veel vragen stel je . Daarmee geef je aan hoe moeilijk dit onderwerp is.Vind ik een goeie manier. Het houdt iedereen bezig, denk ik,
compliment dat je dit hebt aangepakt,

groet van Pally

beetje flauw, maar je maakt veel foutjes in werkwoordsvormen : zelfs een volt. deelw. met dt;
b.v.[quote]worden bevrijdt[/quote]

Bitchy · 31 december 2006 op 17:28

@Pally Inderdaad toeval, heb Arta zelfs deze week niet gesproken 😉

En inderdaad… domme fouten, zal er meer op letten!

Li · 31 december 2006 op 17:46

Uitstekend verwoord Bitchy. Ik zit met hezelfde dilemma maar heb er godzijdank niet over gedroomd. Ik merk tijdens discussies in mijn gezin dat er twee kampen zijn. De ene helft vindt het terecht terwijl de andere helft het als barbaars betitelt.

Li

Chantalle · 31 december 2006 op 18:56

Ondanks het heftige onderwerp wel prettig om te lezen. Ik hou wel van je schrijfstijl.

Zelf ben ik wel voorstander van de doodstraf, zeker bij mensen die zulke gruwelijkheden hebben uitgehaald, die kunnen wat mij betreft niet snel genoeg die strop om hun nek krijgen.

Zo zie je maar… ieder mens zijn eigen gevoel.

KawaSutra · 31 december 2006 op 20:32

De doodstraf lijkt mij een milde straf t.o.v. een daadwerkelijk levenslang. De manier waarop is voor mij best een discussie waard want een verhanging of electrische stoel is inderdaad barbaars.
Ik vind niet dat de mens mag oordelen over leven en dood, dat is voor mij het beste argument om de doodstraf af te wijzen.
Goed geschreven Bitchy.

arta · 31 december 2006 op 20:58

Knap geschreven, Bitchy!
Hahaha, enne…twee zielen, één gedachte…?
Ook ik ben absoluut tégen de doodstraf, maar moet eerlijk bekennen dat deze voltrekking mij weinig deed!

SIMBA · 1 januari 2007 op 18:47

Ik dacht dat ik onvoorwaardelijk tégen de doodstraf was…maar nu heb ik een beetje een “eigen schuld, dikke bult” gevoel 😕

Prima column.

DriekOplopers · 1 januari 2007 op 18:48

In de eerste plaats een compliment voor deze column.

Doodstraf is barbaars. Maar niettemin ben ik er in zeer uitzonderlijke gevallen die ook zonder zelfs maar een spoor van twijfel bewezen zijn, wel voor.

De wandaden van deze meneer zijn zo’n zeer uitzonderlijk geval.

Driek

Linkesoep · 1 januari 2007 op 23:05

Hoe kijkt een mens die tegen doodstraf is tegen mensen zoals Saddam aan?
Een goede vraag en zeker een hele lastige. Dus dat je het zo hebt opgeschreven vind ik heel mooi van je.

😕

Dees · 2 januari 2007 op 19:24

Een beetje voor de doodstraf vind ik vreemd. Het is niet iets waar je een beetje voor kunt zijn, lijkt me. Ik ben falikant tegen. En ben het zomaar eens met Zalm (voor het eerst); het is barbaars.

Bovendien, mensen doen altijd net alsof je een doetje bent als je tegen de doodstraf bent. Maar gevangen zijn, je gehaat weten, misschien toch iets van schuldgevoel ontwikkelen, gedwongen verantwoordelijkheid nemen voor wat je hebt gedaan, dat lijkt me meer straf dan de dood. Want dood is maar dood. Hoe gruwelijk het einde ook was. Je hebt het mooi opgeschreven.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder