Oma, vrouw van principes en met een hart vol liefde

Mijn oma, iedereen noemt zijn of haar oma speciaal. De mijne was er eentje die van gewone komaf was en die stierf zonder rijkdom, behalve die van de liefde in haar hart. Ze was een vrouw met rotsvaste overtuigingen, maar ook iemand die de test van de tijd heeft doorstaan. 88 jaar heeft ze mogen worden, waarvan ik 29 jaar mee heb kunnen lachen, huilen, soms boos op haar was en soms extreem gelukkig. Dit is mijn hommage aan oma!

Het schoolplein

Ik sta op het schoolplein te wachten op mijn dochtertje. Op een meter of 6 staat een man, te wachten op zijn kind. Ik ruik, zelfs op die afstand, dat de man op een misselijkmakende manier naar zweet stinkt. En geen vers, eerlijk verdiend zweet, nee, het is een allesoverheersende Lees meer…

De blues van Panta Rhei

Wanneer we voor de tweede keer daten valt het zonlicht in juli prachtig over haar blond krullend engelenhaar en muizengrijze zomerjurkje. Ze heeft zelf niet in de gaten hoe mooi ze is. Daarom nog mooier. Mijn aangeleerde lichaamstaal probeert wat kleine onzekerheden te verbergen en als ik iets te lang Lees meer…

Het rijk alleen

“Zeg…” “Ja…” “Heb jij ook zin?” “In wat?” “Nou gewoon, in dat.” “Oh, dat…” “Weet jij nog hoe het moet?” “Nou heel vaag, het is best een tijd geleden hoor.” “Volgens mij moeten we op bed gaan liggen.” “Oké, dat vind ik niet zo erg. En wat dan?” “We moeten Lees meer…