Arnold vier ruikt tussen de enorme billen van Sandy zes. Met zijn neuspiercing klopt hij aan bij haar deurtje.
De maïs naast de wei heeft het stadium bereikt dat ik erg bijzonder vind. De bladcocon waar de geelglanzende kolf zich verborgen ontwikkelt heeft op het kopke een floske. Een troske. Een pruikje. Roodachtig, bruin en blond. De krullige haartjes voelen wat nat en plakkerig aan.
De eigenaar van al dat moois ploegt wat verderop met zijn trekker. Een horde witkopmeeuwen vliegt krijsend achter hem aan. De boer moet zich met zijn trawler op de woeste golvende Noordzee wanen met een net vol haring achter zich. De flos van zijn boerin ruikt naar haring. Als ik de flos kan pakken tijdens de rit mag ik nog een keer.
Een enorme tong vertelt Sandy hoe lief ze is maar het kalf graast gewoon door. Zonder boe of bah te zeggen.
De boerin van de achter het net ploegende visboer ziet er goed uit. Natuurlijk. Haar vingertjes staan naar het melken. Ik heb haar aan het draadloze lijntje: “Is de kust veilig?”
Sandy doet een stapje vooruit en Arnold valt met zijn enorme kin op het gat van haar.
Arnold moet en zal haar te grazen nemen. Met alle geweld. Boterzacht of loeihard.
“Lowieke, Lowieke, gij zijt me d’r een. Wat vraagt ge me nu weer? Hoe kan ik dat nu weten. Dat is bijna tweehonderd kilometer van hier!

Categorieën: Algemeen

11 reacties

sylvia1 · 26 augustus 2010 op 10:13

En de boer hij ploegde voort.. mooi gezegde vind ik dat, plattelandsfilosofie en -romantiek. In 1 (korte) column, overgoten met een LouisP sausje.
Maar die laatste uitspraken, ik heb een vaag gevoel dat ik ze begrijp maar toch niet helemaal. Irritant 😀

Nimrod1979 · 26 augustus 2010 op 10:42

Ik zal het maar bekennen, ik voel me best dom nu…
Iets te cryptisch voor mij ben ik bang. Snap er geen boerenhol van! 🙂

Libelle · 26 augustus 2010 op 12:05

Van vleugje vrouw tot volle flos, jouw feromonen dragen verder dan tweehonderd kilometer.

RobertH · 26 augustus 2010 op 15:55

Uh tja….Hij werkt denk ik op veel lagen. Ik begrijp alleen de oppervlakkigste, ben ik bang. Vond dit wel grappig:

[quote]het kalf graast gewoon door. Zonder boe of bah te zeggen[/quote]

pally · 26 augustus 2010 op 17:24

Het middenstuk een prachtig poetisch-boertige beschrijving, Louis!
Het einde vind ik een beetje jammer, toch nog effe leuk plat wezen of zo. Maakt het m.i. ook onduidelijk.

groet van Pally

Libelle · 26 augustus 2010 op 19:10

Pally, als jij een reactie geeft op mijn gewrocht, dan gaat de zon schijnen.
Impulsief momentje.

Avalanche · 26 augustus 2010 op 23:37

Ach Louis, je maakt het me moeilijk. Heb jouw column vandaag diverse malen gelezen en weet nog steeds niet wat ik er nu van vinden moet. Poëtisch bij vlagen, raadselachtig ook. Tussen de regels door lees ik steeds meer, maar da’s misschien ook mijn eigen invulling….. toch wel mooi, eigenlijk.

Anti · 27 augustus 2010 op 09:58

Louis, je weet me bezig te houden en da’s ook een kunst. Na een keer of acht je stuk gelezen te hebben, begin ik het meer en meer te waarderen. Intregerend, mooie beelden van de maïs en de boer…maar toch…het wordt gewoon nooit iets dat me echt aanspreekt. Honderd procent een kwestie van smaak in dit geval.

LouisP · 27 augustus 2010 op 10:54

‘Even plat leuk wezen..’ getver, auw, die piekt, die is raak…
bedankt voor het lezen en voor de leuke reacties..’

gr.
Louis

arta · 28 augustus 2010 op 10:31

Ik moest er wel om lachen… Ook om de totaal uiteenlopende reacties, waar die tweede van Libelle toch wel uitblonk in Mysterie 😀

Mien · 30 augustus 2010 op 16:49

Ik zal een Timmermansveer effe in je aarske prikken.
Amai, zunne, waar haalt ge het vandaan?

Mien (woont bekant 200 km van Lier)

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder