In 1984 kreeg ik hem in handen. Waarschijnlijk na afloop van een kerstborrel of iets dergelijks. Ik weet het niet eens meer; zo lang geleden. En al die tijd heeft hij me niet los kunnen laten. Ik was helemaal geen kenner op dat gebied maar de vormgeving stond me wel aan. “Je moet toch ergens mee beginnen”, dacht ik toen, “wil je na verloop van tijd kunnen zeggen: wie wat bewaart die heeft wat.” Ik heb hem weggelegd in een donker hoekje van de kelder op een daartoe aangeschaft rek. Hij moest liggen want de kurk mocht niet uitdrogen, dat had ik wel begrepen. Ik zou hem bewaren voor een speciale gelegenheid. Een romantische avond bij de open haard, elkaar lieve woordjes influisterend en proostend op de veelbelovende toekomst.
Af en toe nog wel eens afgevraagd of het juiste moment aangebroken was: “Nee, nog even bewaren, wordt hij vast nog lekkerder. Bovendien, zo’n fles loopt niet weg en eet ook geen brood.” Na verloop van tijd begon ik aan hem te hechten; die ouwe fles tussen al die nieuw aangeschoven jonge deernen. Dus bij elk geschikt moment stond ik weer in de kelder in dubio: “Zal ik hem pakken? Nee, andere keer maar.” En dan hadden we toch nog een gezellig avondje met een fles wijn van de Aldi.

Jaren gingen voorbij, geschikte momenten werden spaarzamer en al bijna uitgesloten. Ene lief ging, andere kwam; de fles bleef onaangeroerd. De gedachte kwam bij me op dat hij nu wel tot azijn verworden zou zijn. Er zijn maar weinig wijnen die je zo lang kunt bewaren wist een kenner mij te vertellen. Het gaf eigenlijk wel een vertrouwd gevoel; die ene fles die ook alles heeft meegemaakt. Een soort verbondenheid. Die kon toch niet bedorven zijn? Of misschien juist wel!

Het moment lijkt aangebroken; krat bier is op en ik heb geen zin om een nieuwe te halen. Geen romantisch samenzijn maar waarschijnlijk kan ik de inhoud toch direct de gootsteen in mieteren. Ik daal af in de donkere kelder en zoek tussen neerhangend spinrag naar het vergeelde etiket om hem van zijn eeuwige rustplaats te verlossen. Een euforisch gevoel maakt zich van mij meester alsof ik de verboden schat gevonden heb. Na een diepe zucht blaas ik de dikke laag stof de schemerige ruimte in. Koplampen van een net passerende auto kijken nieuwsgierig door het kelderraam naar binnen en bundelen de neerdwarrelende stofdeeltjes tot een macaber lichtgevend gordijn. Hoestend en proestend verlaat ik de gewelven van mijn huis.

Ik draai de kurkentrekker erin. Dat gaat nog soepeltjes ook! Kijk, da’s nou het voordeel van liggend bewaren. Met een hevelende beweging trek ik langzaam de kurk uit de fles……plop.
Spannend hoor, zou het nog te drinken zijn? Langzaam beweeg ik de flessenhals tot onder mijn neus. Ik trek alvast een vies gezicht voor als de azijndampen mijn neusvleugels samen zullen trekken. Er gebeurt niets; ik ruik gewoon wijn. Ik heb me wel eens eerder laten bedotten door zo’n fles dus deze keer ben ik erg op mijn hoede. Ik giet voorzichtig een scheutje in een longdrinkglas want de wijnglazen zijn inmiddels allemaal gesneuveld. Nog even onder de neus houden en het aroma opsnuiven zoals het een goed wijnkenner betaamt, een eerste nip………heerlijk! Een evenwichtig boeket, zeker nog niet vermoeid en een prettige afdronk, om het zo maar eens te zeggen.
Mijn leesachterstand op CX inhalend maak ik met plezier deze fles in mijn eentje soldaat. Niet zonder een zeker schuldgevoel. Nieuwsgierig geworden wil ik toch nog maar even op internet zoeken:

Chateau Bel Air De Cazevert – Bordeaux – 1983 – € 54,17

Ai, niet alleen de wijn is inmiddels gerijpt. Ik had beter nog even kunnen wachten tot de tijd er ook rijp voor is!


KawaSutra

Columnist (nou ja) van 2005 t/m 2012 Een voorzichtige comeback in 2017 Het leven, daar gaat het om!

15 reacties

Li · 31 juli 2005 op 12:20

[quote]Mijn leesachterstand op CX inhalend maak ik met plezier deze fles in mijn eentje soldaat.[/quote]

Onder het genot van een fles uitstekende wijn leesachterstand inhalen, wat kan een mens meer verlangen 😛

Heerlijke column Kawa.
Spanning is lekker opgebouwd
De afdronk, meer dan uitstekend.

[quote]Een evenwichtig boeket[/quote]
Een puntje slechts. Is boeket geen bouquet?

Li

KawaSutra · 31 juli 2005 op 12:52

[quote]Is boeket geen bouquet?[/quote]

Ik denk dat je daarin gelijk hebt, Li. Aan de hand van een Nederlandse Wijn-site heb ik het door mij aanvankelijk gekozen Franse woord gewijzigd in de Nederlandse vertaling. Voortaan toch maar meerdere bronnen raadplegen dan.

Mosje · 31 juli 2005 op 12:58

wow, prachtig verhaal Kawa. Als wijnliefhebber kan ik het zeer wel waarderen.
Chapeau (en cheers uiteraard)

[quote]Is boeket geen bouquet?[/quote]Lees jij de bouquetreeks Li?
😛

klungel · 31 juli 2005 op 16:49

Wederom mooi geschreven.

Al lezende kreeg ik de gedachte dat de tijd allang rijp was. En die gedachte is niet weg gegaan.
Ik geniet nu eenmaal liever nu dan dat het te laat is 🙂 (en ja, soms kun je beter wachten, en de vraag is dan inderdaad hoelang)

Troy · 31 juli 2005 op 19:25

Ik heb geen verstand van wijn, maar wil hier toch wel een een slokje van proeven. Knap hoe je over een onderwerp (een fles wijn) een heel epistel kunt schrijven zonder dat het ook maar een seconde saai wordt.

Grt Troy

Eddy Kielema · 31 juli 2005 op 21:27

Je beschrijft de wijn bijna als een verloren gewaande geliefde, Kawa 😉 Erg knap!

melady · 1 augustus 2005 op 01:09

Lekker leesbaar uitgelezen met een Aldi wijntje.

Maar ik twijfel:
[quote]In 1984 kreeg ik hem in handen.[/quote]

Is wijn nu mannelijk/vrouwelijk? 😀

sally · 1 augustus 2005 op 07:17

Geweldig genoten van je column.

En ik had best willen meegenieten van dat heerlijke wijntje. 😉
liefs
Sally

bert · 1 augustus 2005 op 10:25

[quote]Een romantische avond bij de open haard, elkaar lieve woordjes influisterend en proostend op de veelbelovende toekomst.[/quote]
Heel erg jammer dat je in alle voorbijgaande jaren dit moment nooit hebt kunnen vinden.
Mooi beschreven.

champagne · 1 augustus 2005 op 10:44

Als wijnliefhebber heb ik genoten. Ook ik dacht; de inhoud is vast niet meer te drinken nu…maar het tegendeel bleek waar te zijn. Mooi geschreven, Kawa.

Wright · 1 augustus 2005 op 15:07

‘Goede wijn behoeft geen krans’, zo ook deze column!

WritersBlocq · 1 augustus 2005 op 16:59

[quote]Het gaf eigenlijk wel een vertrouwd gevoel; die ene fles die ook alles heeft meegemaakt. Een soort verbondenheid. Die kon toch niet bedorven zijn? Of misschien juist wel![/quote] Dus niet! Eind goed, al goed!
[quote]Ik giet voorzichtig een scheutje in een longdrinkglas want de wijnglazen zijn inmiddels allemaal gesneuveld.[/quote]
Helemaal geweldig Kawa, deze column. Het normale en bijzondere zijn zo met elkaar verweven, prachtig!
@ Melady: wijn is volgens mij gewoon menselijk, je geniet ervan, krijgt er een kater van, toch?
@ Bert: Om een bijzonder moment te kiezen, dat is mij, net als Kawa, nog nooit gelukt. Bijzondere momenten koester je, in je geheugen…

bert · 1 augustus 2005 op 18:15

@ WB
[quote]Om een bijzonder moment te kiezen, dat is mij, net als Kawa, nog nooit gelukt. Bijzondere momenten koester je, in je geheugen…[/quote]
Dat ben ik helemaal met je eens WB. En wanneer vind je tussen alle mooie momenten door dat ene moment waarop je wacht voor die speciale fles. Vaak is het moment al lang weer gepasseerd wanneer je aan de fles denkt.

Wanneer je echter tijd vindt om de achterstand van Column X weg te werken is het zeker een perfect moment om intens te genieten van je beste fles wijn. 🙂

KawaSutra · 1 augustus 2005 op 23:44

@Mosje: Chapeau en cheers

@Klungel: Maar ik mis hem nu wel. De aanwezigheid alleen al, van zo’n fles, daar kan ik van genieten…..jarenlang!

@Eddy: Het is nu een verloren liefde (zie boven)

@Melady: ‘Wijn’ is mannelijk en een ‘fles’ kan zowel mannelijk zijn als vrouwelijk (volgens Kramers), maar ik had idd. ook mijn twijfels.

@Sally: Ik ben blij dat je door het lezen van mijn column hebt kunnen mee genieten van dat wijntje. Dan heeft hij zijn geld toch nog opgebracht.

@Champagne: Ik heb nog een fles liggen van 1985. Helaas vond ik die niet terug op internet. Zal die dan wel verzuurd zijn?

@WB: Gelukkig koester ik nog zat bijzondere momenten in mijn geheugen. Nu nog de tijd om ze te beschrijven.

@Bert: Zo is dat!

Verder iedereen bedankt voor de positieve reacties. Cheers. :pint:

Louise · 2 augustus 2005 op 08:06

Een hele column over een fles wijn en een goeie!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder