Laatst was ik onderweg naar mijn werk, een ochtend humeur rekeningen betaald je kent dat wel. Gekeken of de treinen optijd reden en dat was natuurlijk niet zo. Een trein die optijd is op het moment dat je al een rot begin van de dag hebt en ook nog eens telaat ben. Dat zou pas een kranten koop waard zijn. Dat daar wat is dat? Ergens op een stempel automaat staat een groen ding. Ik loop er voorzichtig heen want je kan niet voorzichtig goenoeg zijn in deze tijd. Een boek, een vergeten boek, of een gevonden boek? Het ergste is een vergeten boek. Net zo erg als van die lieve taddy-beer die alleen en verlaten op de straat in een plas ligt. Dat is een eenzaam gezicht. Maar goed, gelukkig was het een vrij boek.
Kom maar boek dan neem ik je mee op reis, en als ik klaar ben met lezen dan laat ik je weer vrij.
Dus met het boek onder mijn arm en een glimlach op mijn mond op de trein gestapt opweg naar het avontuur.
Wat ik wil zeggen is dat hoe zwaar een dag ook kan beginnen er simpele dingen je hele dag weer goed kunnen maken. Soms is het een regendruppel op je gezicht of een persoon die je tegenkomt. Het zijn de kleine dingen waar we naar uit moeten kijken. We kunnen ons druk maken over vanalles maar als we gewoon met z’n allen even stil staan en even de tijd nemen om om ons heen te kijken dan zal je zien dat hoe zwaar het leven soms ook kan zijn het allemaal best mee zal vallen.

Categorieën: Algemeen

5 reacties

Avatar

Mosje · 17 april 2006 op 12:54

[quote]op een stempel automaat staat een groen ding. Ik loop er voorzichtig heen want je kan niet voorzichtig goenoeg zijn in deze tijd.[/quote]Joh, dat je dat durfde. De AIVD heeft het laatst nog gerapporteerd: Hoed je voor groene dingen.
😛

Avatar

pepe · 17 april 2006 op 21:53

😉
Was het geen zwerfboek?
Leuk geschreven!

Avatar

KawaSutra · 18 april 2006 op 01:46

Hè, dat je nou niets over dat boek hebt losgelaten. Viel het mee?

Avatar

Troy · 18 april 2006 op 15:05

Leuke column met een mooie boodschap. Volgende keer wel iets beter op taalfouten letten;-)

Avatar

melady · 19 april 2006 op 00:50

[quote] een ochtend humeur rekeningen betaald je kent dat wel. [/quote]

Nee, vertel dat ken ik niet, wat ik wel ken is spellingscontrole.

En idd simpele dingen maken het leven dragelijk.
Een warrig verhaaltje maar volgens mij heb je wel potentieel in je om een betere column te schrijven.

Geef een reactie