Jaar in jaar uit bediende zij hem met eten en op expliciete en impliciete wenken. Zo had hij de gewoonte om bij het opstaan in de ochtend zijn pyjama af te stropen en deze met de pijpen en mouwen binnenstebuiten ergens op het onopgemaakte bed te gooien. Vervolgens liet hij zijn witte oude mannenonderbroek met onvermijdelijke sporen naar beneden zakken op de grond, om hem te laten liggen waar hij landde. Het textiel werd binnen een minuut opgevouwen dan wel in de wasmand gegooid. Het bed werd steevast opgemaakt binnen ongeveer het dubbele daarvan. Daar zorgde zij wel voor.

Hun gemeenschappelijke zondagsritueel bestond voornamelijk uit een zilveren dienblad met daarop een gekookt ei in een eierdop, hij aan tafel, zij staand voor hem. Hij met zijn mes bij het eierhoofd in de aanslag en altijd dezelfde begeleidende tekst:
“Oh wee als mijn ei niet perfect bereid is. Je weet het he, het wit stevig en het geel zacht”. Om daarna tergend langzaam zijn ei open te zagen terwijl zij stond te wachten op zijn oordeel.

Op een dag had ze er schoon genoeg van en aangezien dat toevallig op een zondag was, serveerde ze hem een rauw ei, liet zijn gebruikelijke servet daarbij achterwege, wachtte op zijn standaardtekst en verliet de kamer terwijl hij vloekend en scheldend het eierstruif van zijn vingers probeerde te krijgen. Ze ging naar boven, kleedde zich binnenstebuiten uit, liet alles op de grond vallen zoals het uitkwam en gooide als laatste haar onderbroek op iets meer dan een meter afstand van de rest.

Ze hoorde hem razen beneden en in gedachten antwoordde ze hem met een hartgrondig ‘rotvent’, waarop prompt haar hart zijn laatste slag sloeg. Ze stortte neer ergens tussen onderbroek en de rest van haar kledij.

Hij had wat op te ruimen.

Categorieën: Algemeen

16 reacties

Avatar

Nummer 22 · 27 februari 2017 op 07:32

De ‘terrorists’ Enfin, hij zal haar eitjes missen.
Mooi opgebouwd en verrassend slot. De onderbroek als verbinding.???

Avatar

NicoleS · 27 februari 2017 op 07:33

Schitterend. Haha dat met eierstruif is prachtig bedacht. Zo lust ik ze graag. Les geleerd?

Avatar

Arta · 27 februari 2017 op 10:57

Indringend, verrassend, heel mooi!

Avatar

van Gellekom · 27 februari 2017 op 14:53

Prachtig inderdaad!

Avatar

Esther Suzanna · 27 februari 2017 op 19:50

Wat een vreemd verhaal. Wel apart.

Avatar

Mien · 1 maart 2017 op 15:24

Ik sluit me bij Arta aan.

Avatar

Arta · 1 maart 2017 op 18:48

Dees, gefeliciteerd!

Voor mij was dit de CvdM, dus… Voor één keer zonder overleg met jou.;-)

Avatar

G.van Stipdonk · 1 maart 2017 op 19:24

Van harte met deze CvdM. Moge er nog vele eieren als deze volgen.

Avatar

NicoleS · 1 maart 2017 op 21:05

Een welverdiende CVdM!

Avatar

Mien · 1 maart 2017 op 21:17

Buiten kijf de mooiste column van de maand februari. Gefeliciteerd Dees.

Avatar

pally · 1 maart 2017 op 22:39

Ik vind hem helemaal leuk, Dees! Maar ook ergens wrang. Mooie combi… CVDM absoluut zeker! Gelukkig zie ik hem nu.
Was een paar weken weg.

Avatar

Bruun · 1 maart 2017 op 23:13

Prachtige column. Absoluut CvdM waardig. Gefeliciteerd Dees!

Avatar

Dees · 2 maart 2017 op 08:24

Wow, had niet gedacht nog eens cvdm te krijgen (uitdelen is overigens ook erg leuk). Maar wat een eer! Thanks collega… En dank voor alle leuke reacties!

Avatar

Spencer · 2 maart 2017 op 11:52

Gefeliciteerd!

Avatar

Karen.2.0 · 2 maart 2017 op 14:00

Mooi! Ik hou wel van dat zwarte. En je voelt dat er iets aan zit te komen maar dan nog is het slot een verrassing. Top!

Geef een reactie