Joop ( sportmiepen)

Joop is een vriend van mijn vader. Hij is koppig, onaangepast met een klein hartje. Het gaat al een tijdje niet lekker met hem. Hij heeft verhoogde cholesterol, hoge bloeddruk en beginnende diabetes. Zelf vindt hij dat het niet komt door roken en drinken.

‘Allemaal zweefteverij van die graftak,’ gromt hij na een doktersbezoek.
Joop heeft nooit een voet binnen de Sportschool gezet, maar hij moet van de huisarts. Daarom probeer ik hem over te halen om er een keer met mij heen te gaan. Hij vindt het allemaal onzin.
‘Ik neem wel een extra biertje,’ zegt hij lachend, ‘dat gezweet van die sportmiepen daar, dat is toch overdreven gedoe.’ Maar Joop kan me niets weigeren, dus uiteindelijk gaat hij mee op maandagmorgen. Huisvrouwendag.

Hij komt netjes voorrijden, want elke dochter van Kees moet natuurlijk voorkomend behandeld worden.
‘Waarom ben je met de auto? De sportschool staat om de hoek,’ vraag ik verwonderd.
Joop gromt wat. Hij probeert achteruit te rijden, en mist op een haar na een moeder met kinderwagen.
‘Verdomd wijf met vleeswagen,’ mompelt hij. Joop haat baby’s.

‘Gedraag je,’ zeg ik waarschuwend. Met bloeddoorlopen oogjes kijkt hij me opstandig aan. Dan rijdt hij met een noodgang richting sportschool. Joop gaat zich omkleden terwijl ik binnen wacht. Na een tijd komt hij wat terughoudend de kleedkamer uit. Ik sla een hand voor mijn mond, want lachen op dit moment is funest. Voor onze sportochtend en Joop’s humeur.

‘Ken dit?’ vraagt hij wat onzeker.
Ik bekijk hem van top tot teen. Joop in sportkleding is een bezienswaardigheid. De bleke magere o benen piepen onder een strak glimmend zwart broekje uit. De bierbuik laat hij half over de broekband hangen. Verder draagt hij een fluoriserend groene tanktop met de tekst Extremely hot erop. De rode stierennek is een welkome afwisseling boven de spierwitte armpjes. Maar het allermooiste is de gele zweetband op zijn kale hoofd.
‘En,’ vraagt hij ongeduldig, ‘zeg je nog wat?’
Ik steek een duim op en leid hem naar binnen.

Joop kijkt vol verwondering de zaal rond. Hij wijst op een groot apparaat met gewichten eraan.
‘Martelen ze hier mensen?’ Wil hij weten en kijkt zoekend naar de uitgang.
Er komt een groepje huisvrouwen binnen. Ze zijn gekleed volgens de laatste sportmode. Strak, spannend en sexy.  Joop kijkt er met grote ogen naar.
‘Die zaadnaten zien er appetijtelijk uit,’ mompelt hij. Opeens holt hij naar de eerste de beste sportmachine en werkt zich vol overgave in het zweet. Gewichten trekken en tillen. Hij ziet eruit alsof hij nooit anders heeft gedaan. Af en toe werpt hij een blik op een strak blondje in de hoek. Ik rol met mijn ogen en ga zelf ook wat doen.

Er staat een lekker dier met ontbloot bovenlijf naast me die zijn armen traint. Dan opeens hoor ik een luid getier achter me. Joop. In spagaat bij de beentrainer. En zo te zien komt hij er niet zelf uit, dus spoed ik me naar hem toe. Blote borst komt me helpen, want ik krijg Joop niet in mijn eentje overeind. Joop is ‘zwaargewond’ en wordt afgevoerd naar de kleedkamer. Haastig kleed ik me om. Als ik de kleedkamer uit kom, zit Joop in sportkledij op een barkruk, met uitzicht op het vrouwelijk schoon. Hij heft een glas omhoog.
‘Hè Nicole,’ lacht hij. ‘Nou heb ik een goede sport gevonden. Volgende week weer?’ Hij slaat een halve liter bier in een keer achterover.
‘Lekker,’ zegt hij. ‘Van sporten word je dorstig.’