Het is 12 uur ’s middags, 24 december. Het heeft net geregend, zo’n gulle stortregen met dikke druppels die alleen in de tropen voorkomt. De zon breekt even door de wolken en meteen stijgt er damp op uit de straten. Een vochtige tropische hitte grijpt naar je keel en meteen weet je dat het regenseizoen zijn hoogtepunt bereikt heeft. Regen of niet, het blijft 35 graden warm, dag en nacht. Hier doet niks aan de kerstmis van mijn kinderjaren denken. Mijn kinderjaren-kerstmis bestond uit sneeuw, kerstvakantie, gezelligheid, familie, kortom, zoals in het liedje “toen was geluk nog heel gewoon”, maar iedereen die er toen bij was is al lang dood.

Mijn zoontjes die al die doden niet gekend hebben, hebben een klein plastic kerstboompje op de TV kast gezet, en het oogt leuk, compleet met versiering en veelkleurige lampjes. Onze kerstliedjesverzameling is beperkt tot één CD, die wij na vier keer draaien beu zijn.

Wanneer ik uit het raam kijk zie ik een verlaten Hindoe tempel. Die mensen vieren andere feestdagen en kerstmis is er bij hun niet bij. De tempel, ontdaan van de versieringen van de Hindoefeesten van vorige maand, ziet er desolaat uit in de regen die weer neerstort.

En dan komt er plots een wolk vriendelijkheid binnenwaaien : drie oudere vrouwen en vier jonge en bloedmooie vrouwen, die ons een heerlijk kerstfeest komen wensen. Ze willen modern doen, zoals de blanke, en laten zich gewillig kussen en geven zelf ook plakkerige kusjes. Dat zouden ze nooit doen met hun eigen volk, want Balinezen kussen niet zoals wij kussen.

Aah ! Toch even een kerstsfeer…..

Categorieën: Actualiteiten

3 reacties

Anne · 26 december 2008 op 11:17

Hier ook nauwelijks Kerstmis, kinderen gewoon naar school, hoewel het ieder jaar toch weer een beetje meer de kop opsteekt. Hoe verder in de tijd verwijderd van het eind van de oorlog, (inmiddels alweer dertien jaar) hoe meer de diverse geloven in de stad weer ruimte krijgen, d.w.z. voorzover het de andere dan de islam betreft. Want dat blijft hier de hoofdgodsdienst.
Wij ook zo’n plastic boompje. Bij ons staat hij náást de televisie.
Kortom, altijd leuk zo’n inkijkje in de keuken van iemand in een andere cultuur.

KawaSutra · 29 december 2008 op 01:02

Een kerstvrouw is zo gek nog niet! 😀

arta · 29 december 2008 op 11:14

Leuk om te lezen!
[quote]Het heeft net geregend, zo’n gulle stortregen met dikke druppels die alleen in de tropen voorkomt. [/quote]
Dit vond ik een hele mooie zin.

Geef een antwoord