Single lady

Ik nip van mijn glaasje witte wijn (maandelijks zakgeld is nog niet binnen) en geniet van het zaterdagavondgevoel. Zaterdagavond betekent himbo’s spotten (de nieuwe gelanceerde man is een feit), openingszinnen uittesten (“Hey, ik ben jarig. Wil je me zoenen?”) en af en toe een danspasje neerzetten (om al dan niet uitgelachen te worden).

Driek Oplopers meets Abraham

Even met Abraham gebeld: “Goedemorgen, Mevrouw Oplopers hier. Hoe laat kom je morgen?” Doodse stilte aan de andere kant van de lijn. “Hallo? Hallo, is daar iemand?” brulde ik in de hoorn, want misschien was de meer dan hoogbejaarde man een beetje doof. “Ik spreek toch met Abraham?” Ik hoorde een diepe zucht. Langzaam begon de oude man te spreken.

Tiet

,,Ik ken een mop. Twee tieten in een enveloppe.”
Het is meer dan twintig jaar geleden dat een van mijn zoons dit mopje over de eettafel slingerde. Hij straalde van oor tot oor, want voor hem was dit oubollige mopje de grap van de dag.

Peter

Peter staat voor het raam. Hij is ongeduldig. Zijn moeder is boodschappen gaan doen en ze is nog niet teruggekeerd. En hij wil zo graag met haar knuffelen, zijn hoofd in haar nek leggen en zachtjes wiegen. Wiegen op haar hartslag, dat is wat Peter wil. Hij pakt zijn beer van de stoel naast hem. “Ache beer,” mompelt hij terwijl het berehoofd platgedrukt wordt tussen een arm en een zwaaiend bovenlijf. Waar blijft mama nou?

Maagdelijke hersens

Er bestaat in Nederland een politieke partij waarvan de oprichters ‘inwoners met een migratieachtergrond’ zijn, die de mening zijn toegedaan dat er van alles mis is met de manier waarop men in Nederland omgaat met de rechten van inwoners met een migratieachtergrond en eigenlijk de hele manier waarop men überhaupt Lees meer…

Contactarmoede

Het is avond. Met mijn ziel onder mijn arm loop ik door de stad. Dat doe ik normaal gesproken nooit. Dan laat ik mijn ziel waar zij hoort te zitten. Soms laat ik haar zelfs liggen. Op het nachtkastje van mijn hotelkamer bijvoorbeeld. Dan vragen mensen wel eens wat mij toch bezielt.
“Niets”, antwoord ik dan geheel naar waarheid.

Aardappelkoppen met peentjeshaar

Laatst kwam ik weer eens op Schoolbank.nl. Klassenfoto’s kijken, in dit geval van mijn lagere school. Dat is wel even schrikken! Wat waren wij lelijk vroeger, niet te geloven! Op alle foto’s staat een deerniswekkende parade van aardappelhoofden met peentjeshaar. Zo uit de klei getrokken en in de klas gedumpt kennelijk. De korsten klei zitten er nog aan.