Ouwe rukkers

“Hee, ouwe rukker, hoe is het?”

“Ah joh, slechte mensen gaat het altijd goed, dat weet je toch? En met jou?”

“Hard voor weinig, je kent het, hè!”

“Ja, precies! Ha, ha! Hard werken voor weinig geld!”

Ssssstiltecoupés

In 2003 kwam de NS tegemoet aan de wensen van de reiziger door de stiltecoupé in te stellen. Uit het klanttevredenheidsonderzoek van de NS kwam als grootste ergernis naar voren natuurlijk de vele vertragingen waarmee veel klanten dagelijks worden geconfronteerd. Op nummer 2 stond de wens van de klant om Lees meer…

Hangjongeren

Mijn collega’s en ik zijn er al bijna aan gewend; op maandagochtend moeten we meestal eerst de sporen uitwissen van de hangjeugd die zich op ons schoolplein tegoed heeft gedaan aan sigaretten, bier en andere alcoholhoudende drankjes. Scherven in het fietsenhok, flesjes op het dak, dat zijn dan de standaard zaken, maar ook incidenteel kapotte tuinstoelen, een opgeblazen brievenbus (waarin zich belangrijke documenten bevonden) en graffiti.

Opa’s en oma’s van nu

Een tijdje geleden zat ik mijn nichtje van twee voor te lezen uit de bekende Nijntje-boekjes  van Dick Bruna. Ongelooflijk, dat zo’n concept zo veel generaties meegaat! Die boekjes bestaan al zo’n veertig jaar en blijven leuk. Dit komt natuurlijk door de eenvoud van de tekeningen, de vrolijke kleuren die Lees meer…

WhatsApp-groep

Een tijdje geleden heb ik WhatsApp geïnstalleerd op mijn Samsung mobile. Best handig én gratis. Niet dat ik mijn sms’jes opmaak, van de honderd heb ik er iedere maand nog zo’n negentig over, maar het gaat om het idee. Bovendien vroegen steeds meer mensen aan mij: “Heb jij geen WhatsApp?” Dus eigenlijk heb ik het voor die armoedzaaiers om mij heen gedaan. Om hen de kosten van een sms’je te besparen. Een daad van naastenliefde.

Jong ding

Op weg naar huis strijk ik even neer op een terrasje. Best vermoeiend, werken met deze hitte, ik ben dan ook blij dat het erop zit voor vandaag. Mijn man is nog niet lang niet thuis, hij is naar een congres, vandaar dat ik niet zo veel aanstalten maak om naar huis te gaan. Bovendien is het bloedheet in huis. Waar ik nu zin in heb, is een cola met ijs. Veel ijs.

Besodemieterd door Caro Emerald

Zo’n twee jaar geleden zaten mijn lief en ik ergens gezellig te lunchen. De muziek die werd gedraaid, trok onze aandacht. Jaren vijftig stijl, maar dan in een eigentijds jasje gestoken. Ook de stem van de zangeres lag prettig in het gehoor. Aan de serveerster vroeg ik wie de zangeres was. Het bleek Caro Emerald te zijn. Nooit van gehoord. Maar we genoten van de prachtige muziek en ik sloeg de naam van de zangeres op in mijn interne geheugen.

Slappe slurf

Mijn hart gaat deze dagen uit naar Douanita en Tonya. Ach, wat zullen ze het zwaar hebben. Nee, daar moet je niet te licht over denken. Je thuisfront onvrijwillig moeten verlaten. Maar afwachten waar je geplaatst gaat worden. Opnieuw wennen. Weer settelen. Ik hoop maar dat ze steun hebben aan elkaar.

Ik hoef het allemaal niet te weten!

Jaren geleden zat ik in de tram. Een meisje kwam luid pratend met haar mobieltje aan haar oor de tram in en kwam pal voor mij zitten. Ze had duidelijk ruzie. Ik had die dag tentamens en probeerde nog snel wat kennis in mijn hoofd te proppen voordat ik op mijn bestemming was. Dat bleek kansloos. Ook andere passagiers keken naar het luid pratende juffertje met geïrriteerde blikken. Al snel bleek dat het meisje ernstige relatieproblemen had.

Help! Mijn vrouw is ongesteld

Over het algemeen ben ik een zonnig, optimistisch, vrolijk persoon. Ik heb lol in het leven, krijg nog steeds af en toe de slappe lach als een puber hoewel ik al bijna bejaard ben. De tegenslagen in mijn leven draag ik niet als een zware last met me mee, maar heb ik gebruikt om van te leren. Achteraf kan ik relativeren als de beste en zelfs de humor van veel dingen inzien.

Waarom zijn de bananen krom?

De ontwikkeling van baby tot kleuter blijf ik fascinerend vinden. Een hulpeloos, compleet afhankelijk wezentje komt op de wereld en vier jaar later is datzelfde wezentje veranderd in een eigenwijze kleuter die kan lopen, eten en praten. Er is in een mensenleven verder geen periode waarin je je zó sterk ontwikkelt. Mensen worden nieuwsgierig geboren. En dat is maar goed ook. Stel je voor dat een baby zijn eigen handjes wel ontdekt, maar vervolgens denkt: “Boeien,” om vervolgens zijn handjes niet meer te gebruiken. Niet handig.