Waarom zijn de bananen krom?

De ontwikkeling van baby tot kleuter blijf ik fascinerend vinden. Een hulpeloos, compleet afhankelijk wezentje komt op de wereld en vier jaar later is datzelfde wezentje veranderd in een eigenwijze kleuter die kan lopen, eten en praten. Er is in een mensenleven verder geen periode waarin je je zó sterk ontwikkelt. Mensen worden nieuwsgierig geboren. En dat is maar goed ook. Stel je voor dat een baby zijn eigen handjes wel ontdekt, maar vervolgens denkt: “Boeien,” om vervolgens zijn handjes niet meer te gebruiken. Niet handig.

Roze plakkaat

Pratend, lachend en gierend loopt het groepje meiden over straat. Onverwacht een tussenuur geeft wel reden tot uitgelaten plezier. Ze hebben bij de snoepwinkel lekkers ingeslagen en lopen kauwend op hun roze kauwgomklonten te genieten. Af en toe blijven ze staan, omdat ze bijna niet meer kunnen van het lachen. Pubers zijn het.

Verborgen misdaad

Ooit komt er een dag, dat jouw prachtige blauwe ogen niet meer zo onbevangen de wereld inkijken als nu.

Ooit komt er een dag, dat de vragen die je hebt niet langer meer beantwoord kunnen worden door je moeder, maar dat je de antwoorden van je vader wilt.

Mama voor altijd

Wat kan het leven toch mooi zijn. Ik ben op vakantie met man en kinderen en mag mezelf koesteren in zonnestralen op een luchtbed onder een blauwe lucht op een Noord-Hollands strand. Kan het mooier? Mijn man ligt naast me. Af en toe pakken we elkaars hand. “Fijn hè?” zuchten we dan. Tot nu toe was de zomer niet echt denderend, dus hadden we ons maar vast ingesteld op een week slecht weer. “Nou ja, we zijn er in elk geval lekker even een weekje tussenuit.”

Lelijke mensen

Gelukkig. Ik weet nog net een zitplaats te bemachtigen in de overvolle metro. Het is wel een achteruitrijdplek, maar dat is dan maar zo. Ik zit. Naast mij staat een man. Net onder de douche vandaan, zo te ruiken. Waarom gebruiken sommige mannen toch zo overdreven veel aftershave? Overdaad schaadt. Zouden ze het zelf niet meer ruiken?

Amy Winehouse is dood

In de afgelopen week vierden we de 27e verjaardag van een van mijn collega’s. Ze trakteerde op taart en vertelde ondertussen enthousiast over het huisje dat zij samen met haar vriend heeft gekocht. Als ze dat huisje eenmaal hebben betrokken, willen ze ook graag een kindje. Vol toekomstplannen zit ze! Leuk om te zien.

Vijfentwintig vriendjes in een pakje

Ze zijn een stuk ouder dan ik. En verkeren in een opgewonden stemming. Vandaag krijgt hun klas te horen of ze zijn geslaagd. Of gezakt. We staan bij de gracht. Onze hang-out plek. Alle jongeren die de examenuitslag al hebben gehad, tenminste. De rest zit nog nagelbijtend bij de telefoon te wachten. Normaal gesproken staan er ook jongens en meisjes van mijn leeftijd bij, maar vandaag toevallig niet. Ik voel me daardoor wat onzeker. Maar het is te spannend om naar huis te gaan.

Met Glassex is je ruit in een wip schoon

“Kom je uit bed, lieverd?” vraagt mijn man. Langzaam doe ik mijn ogen open. “Alleen voor beschuit kom ik eruit,” beweer ik stellig. Maar dan ga ik rechtop in bed zitten. “Wat ruik ik voor heerlijks?” vraag ik, en met wijd opengesperde neusgaten snuif en snuffel ik om me heen. “Ja, het aroma komt je tegemoet, zodra je Supra open doet. Van Van Nelle. Nou, kom maar gauw!” Ik stap uit bed en trek mijn nieuwe badjas aan. Ja, ja, écht HEMA. Mijn lief knikt. “Ja, dat had ik ook al ontdekt.

Hoe was je weekendwip? (Deel 35 -slot- )

“Dat is wat ik wil. En of het dan een kans van slagen heeft, dat moeten we dan nog maar zien.” Monique neemt een slokje van haar wijn en speelt met het servet dat kunstig gevouwen naast haar bord ligt. Ze kijkt Michael aan. De ober komt langs om te vragen of alles naar wens is. “Ja, prima,” haast Monique zich te zeggen. “Tja, als jij denkt dat het nodig is, en dat het zal helpen…” aarzelt Michael.

Hoe was je weekendwip? (Deel 34)

“Nee meneer, we nemen u ogenblikkelijk mee naar het bureau,” zegt de ene agent tegen Michael. Gelukkig mag Michael als ze op het politiebureau zijn aangekomen alsnog zijn telefoontje plegen en zijn sollicitatiegesprek afzeggen. Hij laat even in het midden wat de ‘dringende omstandigheden’ zijn, waardoor hij nu onmogelijk kan verschijnen, maar maakt wel duidelijk dat hij dat later nog uit zal leggen. De politie heeft hem in de auto verteld wat er aan de hand is.

Hoe was je weekendwip? (Deel 33)

Na het verhaal van Shirley is het stil in de verhoorkamer. Shirley kijkt naar haar nagels en bijt er een los velletje af. Ze kijkt haar verhoorders niet aan, als ze zegt: “Zo is het gegaan, en als jullie me niet geloven dan kan ik het ook niet helpen.” Een van de rechercheurs – de aardige – vraagt vriendelijk: “Waarom zouden we je niet geloven? Zo’n verhaal verzin je toch niet?” Shirley haalt haar schouders op.

Hoe was je weekendwip? (Deel 32)

Voor de zoveelste keer wordt Monique wakker. Wat hoort ze? Ze stapt uit bed en loopt de babykamer binnen. Met wild kloppend hart kijkt ze in het bedje. Gelukkig. Lisa ligt lekker te slapen. Toch durft Monique haar niet alleen te laten. Ze heeft het geprobeerd, omdat ze zich niet wil laten gek maken door alles dat ze heeft meegemaakt. Gewoon verder gaan met leven; het lukt echt niet. Michael komt met een slaperig gezicht uit de logeerkamer. “Is alles goed?” vraagt hij, terwijl hij luid geeuwt. Monique kijkt geërgerd. “Doe nou zachtjes, ik wil niet dat Lisa wakker wordt.” Even kijkt Michael verwonderd. Tjonge, wat is Monique prikkelbaar! Hij is nu drie dagen thuis, maar er is geen pijl te trekken op de buien die ze steeds heeft. Ook wel logisch, natuurlijk, het is ook niet niks, wat ze allemaal heeft meegemaakt, maar zo nu en dan reageert ze echt overdreven.