De dag dat Klaas wordt ontslagen bij het bouwbedrijf, stort zijn wereld in.
Hij ontdekt dat het verschil maakt of je wel of niet werkt en dat de maatschappij op een sombere bouwvakker niet zit te wachten.
Klaas besluit zijn tijd nuttig te gebruiken en werkt dagelijks in de sportschool intensief aan zijn conditie.
Tussen de sportbedrijven door bezoekt hij het UWV en solliciteert zich suf. Waar Klaas, tot voor kort vermoeid thuis kwam, wordt hij nu met de dag fitter.
‘s Avonds kruipt hij topfit achter de computer en surft over het wereldwijde web.
Zo belandt Klaas in het blogcircuit. Er gaat een nieuwe wereld voor hem open.
Hij maakt een account aan en wordt volger bij diverse bloggers. Het duurt niet lang of Klaas heeft een eigen blog waarop hij probeert of hij enig schrijftalent heeft. Hij vindt een scala aan mogelijkheden om dat uit te testen en stort zich vol overgave op schrijfveren en opdrachten een bepaald woord of letter niet te gebruiken. Klaas geniet vooral van de reacties die hij krijgt en zo verruimt hij gestaag zijn blik.
Op een dag doet Klaas mee aan een schrijfwedstrijd en wat hij nooit heeft verwacht, hij wint.
Even staat zijn leven op zijn kop en voelt hij zich een echte schrijver. Klaas’ vrouw Brigit, met haar nuchtere kijk op de wereld, zet hem echter als snel met beide benen op de grond, want wat is nou één wedstrijd winnen.
Zij vindt dat je, als echte schrijver, constante kwaliteit moet bieden.
Dat laat Klaas zich geen twee keer zeggen. Geleidelijk aan worden zijn bezoeken aan de sportschool minder en brengt hij steeds meer uren achter de computer door. Hij zal Brigit eens wat laten zien.
Klaas werkt aan een boek. “De wondere wereld van een Blogger.”
De reacties die hij krijgt zijn zo positief dat hij besluit zijn boek in eigen beheer uit te geven.
Menig blogger ging hem daarin voor dus waarom zou hij dat ook niet proberen.
Hij ziet zijn boek al op een stapeltje bij de Readshop in de buurt liggen. Binnenkort heeft hij het UWV niet meer nodig.
Klaas maakt plannen. Als het boek goed verkoopt kan hij zich straks goed in de spullen steken en misschien, samen met Brigit, op wereldreis gaan om daar dan weer een boek over te schrijven.
Brigit ziet het aan en schudt haar wijze hoofd. Voorlopig staan die twee dozen behoorlijk in de weg.
Klaas zijn wereld kan niet meer stuk. Hij werkt aan een vervolg.

9 reacties
pally · 14 november 2012 op 15:51
Ik weet niet zo goed, wat ik met dit stukje aan moet, Ferrara. Ik verwacht een ontwikkeling: b.v een omdraaiing aan het eind. Succes of juist niet. Wat wil je in dit stukje zeggen? Dat Klaas doet wat iedereen al doet, dus dat het toch niks wordt? of andersom/ ik kan het er niet uit halen :eh:
groet van pally
Meralixe · 14 november 2012 op 16:42
Ik heb ook wat moeite met Klaas. Ik zie niet direct het verband tussen enerzijds trainen in de fitness na het verliezen van zijn werk en anderzijds het al dan niet aanwezige schrijftalent. Die twee dozen en de nuchtere vrouw leggen dan wel een groot probleem bloot.
Ja toch? Een veertiger die geen werk meer vind en maniakaal begint te trainen en met een vermeend schrijverstalent zit dat dan toch nog een pijnlijke waarheid verschuilt? Men zou voor minder in de psychiatrie terecht komen! :stom:
Ferrara · 14 november 2012 op 17:08
Ik heb het niet echt als boodschap bedoeld.
Het is een omgewerkte schrijfopdracht, dat had ik misschien beter niet kunnen doen.
Het feit dat je tegenwoordig je schrijfsels in eigen beheer kunt uitgeven en dat de verkoop stokt als familie en kennissen zijn voorzien(ik hoor en lees dat regelmatig) heeft me wel tot dit onderwerp gebracht.
Ferrara · 14 november 2012 op 17:19
Tja, ik ben waarschijnlijk te lichtzinnig met Klaas omgesprongen. Zie mijn reactie bij Pally.
Libelle · 15 november 2012 op 09:58
Ik kan Klaas heel goed volgen daarentegen. Ik ben ook werkloos geweest, misschien zit hem daarin het verschil. Een uitstekend stuk, die dozen bij mij staan er nog steeds…
Fem · 16 november 2012 op 05:42
Tip voor Klaas: printing-on-demand 😀
Eerlijk gezegd vind ik het wel iets hebben, dit stuk. Juist door het open einde…
Sagita · 16 november 2012 op 13:48
Ferrara ik heb het een paar keer gelezen en dan toch nog een reactie. Je beschrijft in die paar regels een heel eigentijds drama. Het is eigenlijk meer een synopsis van een veel groter verhaal wat je op grond van dit geven kan schrijven. Bijna achter iedere zin, zit een heel hoofdstuk!
groet Sa!
Ferrara · 16 november 2012 op 14:40
Dank aan alle reageerders. Die Klaas maakt wat los. Sag. Ik heb het stuk nog weer eens gelezen, elke zin een hoofstuk dat zou dus een boek worden.
Maar wie weet werk ik toch eens een zin verder uit.
arta · 17 november 2012 op 12:29
Ook ik verwachtte een draai in het verhaal…
Het lijkt nu te kabbelend.
Achter elke zin een heel hoofdstuk… Ja, dát zou zomaar eens kunnen werken.