Volgens mij ben ik op een cactus gevallen, want mijn ogen prikken als een naaldenkussen. Het zal wel aan die zonnestralen liggen welke mijn gezichtsveld teisteren. Ik kan niet wachten op de eerstvolgende zonsverduistering, mocht ik die nog meemaken. Door een geniale ingeving ben ik erachter gekomen dat ik een doel moet stellen in mijn nietszeggende leven. Vandaag denk ik dat je zonder doel verdwaald op deze planeet en hoe dan ook ergens tegen een muur slaat zoals dronken automobilisten ook wel eens doen. Ik ben enkel niet dronken, maar te nuchter voor woorden. Genoeg reden om bij deze een doel te stellen.

Ik krijg jeuk van lezen, irritatie van mensen, tranen van ergernis, kriebel van regels, allergische reacties van normen, waarden, grenzen en autoriteit, braakneigingen van een zogeheten ritme. Ga heen met ritme en laat me mijn eigen muziek maken met behulp van woorden. Zodoende ben ik erachter gekomen dat niets mij zo goed ligt als het papier, een pen en tot slot mijn vergevorderde en onuitputtelijke fantasie. Door alle nadelige reacties die ontstaan door maatschappelijke fratsen is de kans verwaarloosbaar klein dat ik ooit slaag als doorsnee mens: studeren, werken en sterven. Enkel het laatste lukt moeiteloos, dat komt immers vanzelf op den duur.

Logischerwijze zit er dan niets anders op dan mij te richten op het schrijversvak. Iets waar mijn linkerschimmelteen ook niet bepaald op zit te wachten, want ik ben te ongeduldig om een heel boekwerk van mijn reet te schrapen. Snel afgeleid en ik spring van de hak op de tak zoals een kat probeert zijn negende leven te redden. Maar tevergeefs, want hij valt uiteindelijk toch uit een boom waardoor hij zijn poezelige nekje breekt en beland daardoor in de eeuwige jachtvelden.

Een mens heeft toch iets van warmte, onderdak, voedsel en kleding nodig. Dus zit er niets anders op dan de zoektocht naar één of andere uitgever met 5 Ferrari’s en een tennisbaan die enig talent in mij kan herkennen en een boek krijgt geperst uit al mijn jaren van webloggerschap. Maar hoe krijgt een vrouwelijke kabouter als mij dat in hemelsnaam voor elkaar? Ik realiseer me wel dat er minstens duizenden tweepotige idioten bestaan met schrijftalent en het is een hel om ooit uit die inhoudloze of humorloze massa uit te stijgen tot een beroemd schrijver waar doorgeslagen fan’s door euforie op klaarkomen.

Misschien moet ik mijn achternaam ook veranderen in Teeuwen, Brusselmans of Van Gogh. Naamsbekendheid is het belangrijkste, maar nog belangrijker is geluk hebben. Maar waar vind je geluk? Ik steek er nog één op om te voorkomen dat ik me ga realiseren dat zoiets als geluk te ver weg van mijn bed ligt. Het ligt enkel in mijn dromen.

Tot Shit

Categorieën: Diversen

9 reacties

Avatar

arta · 25 maart 2007 op 16:41

[quote] Maar waar vind je geluk?[/quote]
Klavertjes vier zoeken schijnt ook niet te helpen…zzzucht…
Een column met een mooie achterliggende gedachte!
🙂

Avatar

pepe · 25 maart 2007 op 19:39

Leuke column Shit.
Ik heb meestal niet zoveel met shit-columns, ze zijn mij vaak te donker. Deze vind ik erg goed.

Ik hoop alleen niet dat je denkt, dat beroemd zijn/worden ook gelukkig maakt.

Klein puntje: Maar hoe krijgt een vrouwelijke kabouter als mij …
Ik weet het niet helemaal zeker, maar de juffen hier vast wel, ik denk dat mij IK had moeten zijn.

Avatar

Mosje · 25 maart 2007 op 19:40

Ach lieve Shit, het meest waarschijnlijke is dat wij pas beroemd worden als we dood zijn, dus zullen we maar eens van een flatgebouw stappen?
😀

Avatar

DreamOn · 25 maart 2007 op 21:18

[quote]Ik krijg jeuk van lezen, irritatie van mensen, tranen van ergernis, kriebel van regels, allergische reacties van normen, waarden, grenzen en autoriteit, braakneigingen van een zogeheten ritme.[/quote]
Hoort deze column eigenlijk niet thuis in de rubriek ‘gezondheidszorg’? 😀
[quote]Misschien moet ik mijn achternaam ook veranderen in Teeuwen, Brusselmans of Van Gogh. [/quote] Ik noem jouw naam vaker hoor: Shit!

Mooie column hoor Shit!

Avatar

pally · 25 maart 2007 op 22:35

Originaliteit vind ik jouw sterke kant.Zeker een talent. Soms vind ik je manier van schrijven te vet. Maar de laatste tijd geniet ik van de heel goede columns van jou.

groet van Pally

Avatar

KawaSutra · 26 maart 2007 op 02:24

[quote]Het ligt enkel in mijn dromen.[/quote]
Als je al in je dromen het geluk kunt vinden ben je al een heel eind. Iemand als jij moet het geluk niet vinden, dat is dodelijk voor je schrijverstalent. En dat heb je dus dat droomboek komt er ook nog wel.

Avatar

KingArthur · 26 maart 2007 op 09:54

Ja, naast kennis en kunde denk ik ook dat je een dosis geluk nodig hebt om eventueel door te breken en te leven van het schrijven (zeker als je niet bereid bent consessies te doen).

Ga i.i.g. het geluk niet zoeken dan vind je het nooit. Het komt of het komt niet. En in de tussentijd? Gewoon doorgaan met schrijven!

Avatar

Shitonya · 26 maart 2007 op 12:46

Ach ja, ernaar op zoek gaan doe ik ook niet echt, maar een paar uitgevers kietelen kan nooit kwaad. Ik denk ook niet dat beroemd zijn automatisch inhoud dat je ook gelukkig bent, maar ik denk wel dat het je meer gelukkiger kan maken. “Als ik” klopt ook volgens mij. Mijn grammatica blijft een ramp.

Ik moet ook zeker niet te gelukkig worden, want teveel geluk is inderdaad een pijl door je schrijvershart. De fantasie ligt op de diepte van de ziel. Dat flatgebouw is niet eens zo’n gek idee. Ben je weer verlost van je reactiemoeheid mosje? 😉

Avatar

Nana · 29 maart 2007 op 12:40

Shit je bent wijs aan het worden. Je naam heb je mee en je schrijven ook…toch moet je denk ik geduld hebben. Het komt goed.

Geef een antwoord