‘Mama, mama!’, klinkt het schel en paniekerig in de poort.
‘Dat is er een van mij!’ Mijn zus schiet overeind.
‘Mama, mama!’, klinkt het nog een keer met wanhopige overgave. Niet veel later vliegt de poortdeur open met een vaart die de gemiddelde straaljager jaloers maakt. ‘Mama, mama, Sammy heeft een gat in zijn hoofd!’
Sammy wordt de tuin ingeduwd door Charlotte, zijn zusje. Een meisje die van nature al een witte huid heeft, maar die nu echt lijkbleek oogt.
‘Ik…ik…ik kon er niks aan doen. Het ging per ongeluk’, snottert ze tussen de tranen door.
Sammy houdt zijn ene hand op de plek waar naar aller waarschijnlijkheid het gat moet zitten, terwijl hij gebiologeerd rode bloeddruppels op zijn andere hand observeert. De blik in zijn ogen wordt wat onrustig als tot hem door lijkt te dringen dat dit bloed toch echt van hem is.
‘Laat eens kijken’, commandeert mijn zus kordaat. Een paar tellen later tilt ze Sammy op en draagt hem naar binnen.
Charlotte gaat naast me zitten op de tuinbank.
‘Het ging echt per ongeluk…’, klinkt het schokkend.
Ik wrijf met mijn hand over haar rug om haar een beetje te kalmeren.
‘Wat is er gebeurd?’, vraag ik.
‘Nou, Sammy schoot de bal in de boom en toen zat ie vast en toen heb ik een stok gepakt en toen gooide ik die naar de bal en toen kreeg Sammy hem op zijn hoofd’, ratelt ze door zonder adem te halen. Ze is even stil en kijkt dan vertwijfeld naar me op.
‘Gaat hij nu dood?’

‘Het valt gelukkig wel mee’, concludeert mijn zus als ze weer naar buiten komt met Sammy. Ze had de dokter gebeld en uitgelegd wat er aan de hand was. Een pleister was voldoende. Charlotte, inmiddels een beetje rustiger, vertelt het verhaal nog een keer. Mijn zus geeft haar een knuffel en stelt haar verder gerust dat dit een ongelukje was en dat die dingen gebeuren.

‘Kom Sam, we gaan douchen.’ Mijn zus steekt haar hand uitnodigend naar hem uit.
Sammy, die alles tot nu gelaten heeft ondergaan, kijkt een moment verward en begint dan opeens te huilen.
‘Wat is er? ‘, vraagt mijn zus verbaasd.
‘Mama, dat kan toch niet. Dan loop mijn hoofd vol!’

Categorieën: Algemeen

13 reacties

Meralixe · 15 oktober 2012 op 13:32

Na twee keer aandachtig lezen denk ik dat U met uw zus en haar twee kinderen op stap was of zo iets. En, dat Sammy niet de bal maar de stok op zijn hoofd had gekregen.
Het is bij uw eerste column ook reeds meegegeven. U moet goed weten wat de lezer al dan niet kan weten en van daar uit uw verhaal zorgvuldig opbouwen.

Bovendien komt het verhaal samen met het verband met de titel een beetje zwakjes over. Het mag een zwak verhaal zijn hoor maar dat moet dan wel gered wordt door een ijzersterke schrijfwijze eventueel met enkele zinnen die er uit springen en op die manier een ‘quote’ verdienen.

arta · 15 oktober 2012 op 15:39

Ach, wat een schattig verhaal!

Inderdaad niet wereldschokkend, maar gewoon hoe dat het is! Om de uitsmijter moest ik erg lachen.

Libelle · 15 oktober 2012 op 17:15

Prachtig verhaal in dit genre. Quoten, altijd dat quoten…

Nachtzuster · 15 oktober 2012 op 18:00

Leuk, lief en aandoenlijk. Niets op aan te merken. 🙂

SIMBA · 15 oktober 2012 op 18:31

Leuk verhaaltje! Ik wist trouwens niet dat straaljagers emoties hadden 😀 😉

Ferrara · 15 oktober 2012 op 19:48

Graag gelezen. Prachtige plot. Altijd opschrijven dat soort uitspraken.

Spinner · 15 oktober 2012 op 21:31

Als het verhaal niet helder is, dan heb ik het niet goed genoeg gedaan. Maar quoten? Is dat een term van deze site? En waarom zou ik dat willen? 😕

Fem · 16 oktober 2012 op 06:40

Voor mij was het verhaal helemaal helder hoor…

Kinderuitspraken zijn een bron van inspiratie. Leuk gedaan!

Meralixe · 16 oktober 2012 op 06:48

Heb ik nu een inschattingsfout gemaakt? :eh: :stom: 😥

arta · 16 oktober 2012 op 09:07

Nee hoor, Meralixje, je hebt gewoon een andere mening, niks mis mee! 😉

pally · 17 oktober 2012 op 11:09

Gewoon een lief verhaaltje.

groet van pally

Mup · 18 oktober 2012 op 11:07

Leuke uitsmijter, leuk stuk.
Woorden als ‘naar aller waarschijnlijkheid, gebiologeerd en onbserveert’, waren m.i. een beetje misplaatst in dit geheel.

Groet Mup

Sagita · 18 oktober 2012 op 23:17

Ik begrijp het vanaf de eerste zin! Misschien omdat ik een vrouw ben en kinderen heb? Uit het leven gegrepen!
groet Sa!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder