Ik ben Vera en het is zondag. Ik open mijn ogen verschrikt als de wekker afgaat. Er bestaat geen geluid dat meer mensonvriendelijk is dan dat van mijn wekker. Een geluid waarvan je nekharen overeind gaan staan, en het maakt ongeveer hetzelfde geluid als dat van een brandalarm. Mijn moeder weet er alles van. Ze dacht een keer dat er brand was toen mijn wekker per ongeluk af ging; ik had hem niet uitgezet en was, voordat hij afging, naar beneden gegaan. Lachen. Maar goed, het is zondag, 9 uur, en mijn wekker gaat af. Ik sla hem plat, kleed me aan en ga naar beneden. Mijn hond wacht. Ockie heet ie (het is eigenlijk een zij, maar daar is weinig van te merken, het is een echte boerenhond). Ik hoor je denken: Waarom Ockie?! Waarom zou je in vredesnaam een hond zo’n naam geven? Dat zal ik je vertellen; omdat ie in oktober geboren is, logisch. En verder klinkt het natuurlijk leuk. Op zondagochtend moet ik met Ockie fietsen. Ockie vindt het duidelijk leuker dan ik; hij worstelt met zijn riem en lebbert mijn gezicht af als ik hem zijn fietstuigje om probeer te doen. Ik zeg alleen maar: “Jaja, je bent een lieve hond, maar hou nou maar op.” Na ongeveer een kwartier zit ik op mijn fiets. Mijn maag rommelt. Merde, nog niet ontbeten. Ik vergeet het telkens weer.

Eenmaal aangekomen bij het hondenstrand (alle honden uit Leeuwarden, de hoofdstad van de wereld, komen hier op zondag heen om te spelen en te zwemmen), springt Ockie vrolijk om mij heen, waardoor hij mij bijna tackelt, maar als ik hem zijn riem af doe, rent hij op volle snelheid achter zijn bal aan. Soms denk ik wel eens: was ik maar een hond, dan hoefde ik alleen maar te eten, slapen, plassen, en spelen. Niks meer, niks minder. Af en toe een muis eten (ja, ahum, dat heeft onze Ockkert wel eens gedaan), konijnen opjagen, en achter een bal aanrennen. Wat is het leven toch heerlijk. Als je Ockie heet.

Dit was mijn eerste poging tot column. Ik heb niet echt een doel met mijn column, het is gewoon voor puur vermaak. Ik wacht op reacties, goed of slecht, beide zijn welkom. Ik zal ze aandachtig lezen. Dan ga ik nu weer verder met mijn proefwerk Latijn leren, want er is natuurlijk niks interessanter dan de vervoeging van vocare in de coniunctivus imperfectum passief.


12 reacties

Anne · 27 januari 2006 op 11:23

Beste Vera,
Leuke poging, je schrijft heel vlot, heel belangrijk voor korte stukjes, en het eind is onverwacht pakkend, zonder echt een eind aan het hondjes-verhaal te zijn. Volgens mij heb jij overigens een tamelijk gelukkig leven.
Zie uit naar je volgende schrijfsels.
Anne

DriekOplopers · 27 januari 2006 op 11:27

Ha, Vera,

je hebt een prettige manier van schrijven. Een kijkje in het dagelijks leven. Zonder gewichtigdoenerij. Goed van stijl, goed van toon. Hoogstens zou je kunnen zeggen dat je iets te veel nadruk legt op je verstrooidheid. Maar al met al heb ik je verhaal met plezier gelezen. Absoluut!

Enne… Welkom bij de club!

Driek

archangel · 27 januari 2006 op 12:25

Erg leuk, goeie stijl etcetera. Ben benieuwd naar wat er nog komen gaat!

PS Leeuwarden mag dan de hoofdstad van de wereld zijn, Utrecht blijft het centrum van het Universum 😉

Outsider · 27 januari 2006 op 15:01

[quote]Ik heb niet echt een doel met mijn column, het is gewoon voor puur vermaak.[/quote]

Gelijk heb je, deze column is ook wel vermakelijk en goed geschreven.
Bij de naam van de hond, Ockie, moest ik even denken aan de hond van mijn vroegere buren, die heette PIPO.

wendy77 · 27 januari 2006 op 15:13

Welkom Vera en dat je nog maar veel vermakelijke stukjes in mag sturen 😉

[quote]Bij de naam van de hond, Ockie, moest ik even denken aan de hond van mijn vroegere buren, die heette PIPO.[/quote]
Naar welke maand van het jaar was die genoemd Outsider? 😀 😉

Mosje · 27 januari 2006 op 15:28

Canis timidus vehementius latrat quam mordet.
😛

Outsider · 27 januari 2006 op 15:35

[quote]Naar welke maand van het jaar was die genoemd Outsider? [/quote]
😀

[quote]Canis timidus vehementius latrat quam mordet.[/quote]

Mosje, niet zo moeilijk doen, ik ben dom geboren en heb nooit wat bijgeleerd.

Chantal · 27 januari 2006 op 16:12

[quote]Dan ga ik nu weer verder met mijn proefwerk Latijn leren, want er is natuurlijk niks interessanter dan de vervoeging van vocare in de coniunctivus imperfectum passief.[/quote]
😮 Hoe zei je?? 😛

Leuke column! Leest lekker weg!

Mup · 27 januari 2006 op 17:57

Welkom Vraa, alle complimenten terecht, niets aan toe te voegen, je uitleg op het laatst had je wat mij betreft weg kunnen laten, succes met Latijn,

Groet Mup.

Li · 27 januari 2006 op 22:02

Geslaagde eerste poging. Ik vind um leuk!
Vooral omdat wij sindskort ook zo’n lebberende viervoeter hebben. Over de naam zal ik het maar niet hebben…

Li

Carlien · 28 januari 2006 op 18:11

[quote]Dit was mijn eerste poging tot column.[/quote]

En een goeie 😉 !

Carlien

Trukie · 28 januari 2006 op 18:56

Mooi Vera. Dat was een goede zondag voor een column.
Welkom op CX.

Laat alle honden maar naar Leeuwarden gaan. Ik ga morgen een wandeling maken die ons naar apen voert. 😮

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder