Naved B.

De minister van Binnenlandse Zaken van de deelstaat Saarland, Klaus Bouillon, verklaard: “Duitsland verkeert in een staat van oorlog”.

Naved B. Maakt zich grote zorgen. Opgesloten in een cel is hij diep in de nacht opgepakt door de politie. Hij is er nog van ontdaan.

Drie uur is het, diep in de nacht. Naved B. wordt door een overmacht van wel honderd politiemannen, deels gekleed in oorlogstenue en met zware bewapening, ruw van zijn bed gelicht op zijn kamer in het asielzoekerscentrum. Het ziet heel even zwart voor zijn ogen als één van de leden van de politie-eenheid SEK, gespecialiseerd in terreurbestrijding, hem in de boeien slaat. ‘Waarom?’, vraagt Naved zich af. Iedereen zwijgt.
Buiten op straat ziet Naved zijn vrienden in de deurportieren staan en uit de ramen hangen, met bezorgde blikken. De zwarte bewakingsbus waarin hij ingeladen wordt voelt koud en kil. Acht politiemannen stappen met hem in de bus. Hij begint bijna te hyperventileren.
Nog steeds krijgt Naved geen tekst en uitleg. In zeer gebrekkig Duits probeert hij vragen te stellen. Niemand in de bus reageert.

Minister Bouillon geeft een interne briefing aan zijn staf. “We verkeren in een staat van oorlog. Dat vraagt om soortgelijke handelingen. We laten er geen gras over groeien. Op aanwijzing van een getuige hebben we Naved Boemani opgespoord en opgepakt. De getuige waarvan ik de naam voor zijn eigen veiligheid niet noem, heeft Naved weg zien lopen, rennen, weg van de vrachtwagen nadat deze op de menigte inreed. De getuige zag hem vanachter het portier snel weglopen. Kijk, hier is de foto die hij maakte van Boemani.”
Op de foto zien de stafleden in de verte Boemani weglopen, achteromkijkend met een angstige blik. Op de foto rennen ook nog twee andere personen weg.
“Boemani is herkend door onze nieuwste portrettenprofielscanner. Hij is geen onbekende van de politie. De afgelopen twee maanden is hij twee keer opgepakt voor poging tot diefstal van een mobiele telefoon. Boemani is gevlucht uit Pakistan, naar zijn zeggen, vanwege het regime. Wij twijfelen daaraan. Althans we hebben gerede twijfel en vinden het voldoende om hem te profileren als mogelijke dader van deze vreselijke aanslag. We houden dit echter nog even buiten de pers. Als stafteam moeten jullie wel op de hoogte zijn. In oorlogstijd is rugdekking altijd belangrijk. Einde briefing.”

Vier uur in de nacht. Naved Boemani wordt voorgeleid bij het hoofd van de SEK voor ondervraging. Het Duits van Naved is zo gebrekkig dat het SEK er geen raad mee weet. Naved komt uit een streek uit Pakistan die ook nog eens een niet veel voorkomend dialect spreekt. Het duurt tot vroeg in de ochtend voordat een goede tolk gevonden is. Intussen is een sporenonderzoek gestart. De uitkomst wordt doorgebriefd aan minister Klaus Bouillon. Geen sporen van Naved Boemani in de vrachtwagen noch op zijn kleding.

Een spoedoverleg op het hoogste niveau. Ook Bondskanselier Merkel wordt ingeseind. Wat te doen met deze verdachte? Voorlopig nog vasthouden, het is nog te vroeg om verdere onrust te veroorzaken. De duidelijkheid is nog te onduidelijk van wat er is gebeurd. In zo’n situaties altijd tijd kopen is het devies. We brengen nog niets naar buiten.

Duitsland in staat van oorlog. Merkel spreekt het volk geëmotioneerd edoch geruststellend toe en steekt heel Duitsland en op de eerste plaats de familie van de slachtoffers een hart onder de riem. Woorden van troost. En ja, er is een mogelijke dader opgepakt, een Pakistaanse vluchteling. Het onderzoek naar hem loopt nog. Een vreselijke gebeurtenis. Maar we moeten verder. In tijd, geloof en vertrouwen. Liefst zonder schuld- en angstgevoel. Beiden mogen nooit regeren.

In de middag wordt Naved Boemani vrijgelaten. Overdonderd en nog niet helemaal beseffend wat er allemaal gebeurd is de afgelopen 24 uur, loopt hij terug naar het asielzoekerscentrum. Zijn vrienden bekommeren zich over hem. Stuurs doet Naved zijn verhaal. Hij mag het asielzoekerscentrum niet verlaten. Wil hij ook niet. Het is zijn veilige haven. Van een vriend leent hij een mobiele telefoon, om eventjes naar zijn broer te bellen. Die weet nog van niks.

Geschreven naar aanleiding van terroristische aanslag op de kerstmarkt in Berlijn 20-12-2016. De naam Boemani is fictief.