Onschuldig is de wind. Zij blaast slechts van hoog naar laag. Soms met overtuiging soms wat terloops, vanuit willekeurig welke hoek. Haar tegen kan ik haar dan ook niet aanrekenen. Tegen is mijn keuze. Niet vanwege de bestemming overigens. Vooral vanwege de verwachte tegenprestatie. Mee. Mee is de oogst van bewust zaaien. De afdaling na de beklimming. Het concrete loon naar werken. Mee is waar ik het voor doe. Uit mee probeer ik dan ook alles te halen. Desnoods rijd ik er een stukje voor om. Mee is gratis. Voor niets. Het is de kleine jongen in de snoepwinkel. Pak maar. Ik neem het ervan. Ongeremde vreugde, eindeloos snelheid maken. De wind in de rug. De wind in het gezicht.
Echt mee gebeurt me trouwens niet vaak. Daarvoor zijn de recht ogende wegen toch net even te krom, de wind te ongedurig of de verwachtingen te hoog gespannen. Onbewust weliswaar, maar toch. Goedbeschouwd is mee vaak niet meer dan half mee. Op goede dagen driekwart mee. Zelden zit alles mee.
Een onvolledig mee. Op dagen van chagrijn vervloek ik de wind er om. Heb ik daar zo hard voor gewerkt ? Steeds vaker echter leidt enig mee al tot verbetering van het humeur. Soms zelfs tot een goede bui.
Af en toe een goede bui in de polder. Dat is goed voor het land.
12 reacties
Mien · 14 mei 2009 op 09:18
Meewoedig wordt ik hiervan.
Wat als de wind keert aan het einde van tegen.
Kun je dat handelen: twee keer tegen?
Knap geschreven windcolumn.
Alleen het einde waait wat weg.
Mien waait bijna nooit mee
Mup · 14 mei 2009 op 11:12
De eerste alinea stond me een beetje tegen, daarna was ik helamaal mee,
Groet Mup
arta · 14 mei 2009 op 11:32
Herkenbaar. Mijn perfecte dagen zijn als ik ’s ochtends naar mijn werk wind mee heb en dat de wind overdag draait en ik hem ’s avonds wéér in de rug heb. Daar kan ik echt blij van worden!:-D
Beetje kabbelend geschreven, maar dat past wel bij het onderwerp.
WritersBlocq · 14 mei 2009 op 11:53
Mooi stukje!
lisa-marie · 14 mei 2009 op 12:46
Je hebt zeker de wind mee 😀
De derde alinea vind ik mooi!!
SIMBA · 14 mei 2009 op 13:32
Zolang je maar niet met alle winden meewaait mag je wat mij betreft doorgaan met deze polderpeinzingen!
DACS1973 · 14 mei 2009 op 15:24
Nog erger dan half-mee is de tegen die je krijgt als de wind stiekem is gedraaid, terwijl jij je zat te verheugen op mee.
LouisP · 14 mei 2009 op 19:58
Fr.
precies goed, vind ik.
groet,
Lou
champagne · 14 mei 2009 op 21:42
Het is extra genieten van de wind in je rug, wanneer je ook weleens tegenwind hebt.
Lekker windje…uhm stukje 😉
Macx · 15 mei 2009 op 09:09
Mooie beschrijving. Toch mis ik ook een beetje de andere aspecten van de wind, als het een keertje tegen zit. Ook vind ik de wind niet altijd even onschuldig. Denk eens aan die orkanen die de wereld nog wel eens teisteren.
Anne · 16 mei 2009 op 11:30
Geweldig mooi stukje. Geconcentreerd, precies, zorgvuldig geschreven, geen woord teveel maar toch nergens te strak of rigide, júíst niet.
Prachtige metafoor die overal consequent blijft en een heel leuke, grappige uitsmijter.
Nana · 18 mei 2009 op 14:04
Het lijkt bijna een mooie songtekst!