Soms zijn er van die perioden dat je relativeringvermogen danig op de proef wordt gesteld. Denk je eindelijk weer terug te krabbelen uit een financieel dalletje, dient een volgende zich al weer aan. Omdat mijn schuurtje rot was en ondertussen onderdak bood aan minstens een duizendtal houtwormen, was het overduidelijk dat deze zijn langste tijd had gehad. Zoiets zie je aankomen. Berekend als ik ben, reserveerde ik daarom hier wat geld voor. Geen probleem dus. Het wordt wat lastiger als je in diezelfde periode schade rijdt die gerepareerd moet worden. Nog niet bijster veel aan het handje. Want ik heb ook nog wel een laagje vet opgebouwd, om op te teren.

Afijn, nieuwe schuur, gerepareerde auto. Bemerk ik ineens scheuren in mijn schouw omdat ik de open haard de avond ervoor iets te hoog had opgestookt. Nu begint het langzaam toch wel wat vervelender te worden. Maar het moet gerepareerd worden om erger te voorkomen. Echt vervelend werd het toen ik, kort daarop ’s avonds, naar huis wilde rijden en bemerkte dat een of andere jojo dacht over een kleinere auto te beschikken dan dat deze werkelijk is, waardoor mijn auto onder de krassen is achter gelaten. Natuurlijk ligt de dader spreekwoordelijk op het kerkhof. Hetgeen makkelijk werkelijkheid had kunnen worden. Ook ik beschik namelijk over een achteruit in mijn auto.

Langzaam maar zeker wordt het incasseringsvermogen, door dit soort voorvalletjes, steeds kleiner. Eenvoudige uitgaven als nieuwe schoenen lijken opeens onoverkomelijk. Want ook de zolen, van mijn nog geen half jaar oude schoenen, waren op miraculeuze wijze gebarsten. Voor de buitenwereld houd ik dapper de schone schijn hoog en verloopt het mij prima. In werkelijkheid kan ik diep van binnen alleen nog maar janken. En dat had ik dus ook weer niet moeten doen nu ik hierdoor ook nog eens een van mijn contactlenzen ben verloren die ik niet meer heb kunnen terugvinden.

Natuurlijk wordt er uit verschillende hoeken hulp geboden. Maar ik heb nu eenmaal de vervelende eigenschap te veel eer te hebben en ben ik te trots op mijn zelfstandigheid. Hierdoor sla ik elke vorm van geboden hulp stelselmatig af, wat het geheel er niet makkelijker op maakt. Als een masochist onderga ik deze periode. Want waarom makkelijk doen als het moeilijk kan? Is het niet dat je het slechte moet kennen om het goede te kunnen waarderen?

De vraag is echter hoe lang ik dit nog vol kan houden want het water staat mij nu toch echt tot aan de lippen. Nu ook nog eens het putje in mijn douche zo verstopt zit dat ik deze niet zelf kan ontstoppen en er een loodgieter aan te pas moet komen terwijl de deur van de douchecabine hermetisch klemt. Geld stinkt maar een gebrek hieraan kan ook een behoorlijk onfrisse lucht achterlaten.

Categorieën: Algemeen

12 reacties

Mosje · 8 maart 2005 op 17:08

Tja, en dan zul je zien en meemaken dat morgen je computer het begeeft.
Dus mochten we je een tijdje niet zien: Sterkte, en schrijven doen we niet.
😛

prikkels · 8 maart 2005 op 19:59

Een ongeluk komt nooit alleen. Dat is bij jou wel heel erg werkelijkheid geworden.

Sterkte King.

Je column vind ik overigens leuk geschreven ondanks de narigheid.

Mup · 8 maart 2005 op 20:08

Alle goeie dingen in drieën, zou mijn moeder gezegd hebben, succes,

Groet Mup.

WritersBlocq · 8 maart 2005 op 22:04

King King King, [quote]Natuurlijk wordt er uit verschillende hoeken hulp geboden. Maar ik heb nu eenmaal de vervelende eigenschap te veel eer te hebben en ben ik te trots op mijn zelfstandigheid. Hierdoor sla ik elke vorm van geboden hulp stelselmatig af, wat het geheel er niet makkelijker op maakt. [/quote] maak het jezelf niet moeilijker dan de buitenwereld al doet. Pak die hulp, geniet van zulke mensen om je heen, laat je trots of wat je ook tegenhoudt gaan. Het is voor hen ook fijn om jou te steunen in deze rottijd. Ik weet als geen ander hoe meoilijk het is om hulp te aanvaarden, maar je moet het leren en dan is het tóch een fijn gevoel! Pakken dus!

Raindog · 8 maart 2005 op 23:12

Arme King, als je het zo stelt is geld inderdaad gezeik, in tegenstelling tot wat ik zelf hier eerder publiceerde.
Gek genoeg had ik altijd gedacht dat jij dusdanig handig zou zijn dat je dergelijke klus-klusjes zelf zou opknappen. Juist vanwege je zelfstandigheid. Heb ik me vergist?
Veel sterkte en weinig tegenvallers meer gewenst. Als we een gironummer voor je moeten openen en een nationale actie voor je op touw moeten zetten dan hoor ik het graag. Ergens tussen de motteballen zal er wel een Mies Bouwman look-alike te vinden zijn. En anders verf ik mijn haar gewoon lieve mensen.

pepe · 9 maart 2005 op 07:59

Wat een geluk wij jou ellende niet ruiken…

Erg grappige column, ik hoop dat niet alles waar is.

groet pepe

KingArthur · 9 maart 2005 op 09:35

Allen weer dank voor de reacties. Het is nu even de broekriem aanhalen hopen op niet al te veel extra tegenslagen. Dan moet het als vanzelf wel weer goed komen. Aan de andere kant levert deze shit ook weer inspiratie op en word ik weer heel creatief.

@ Raindog: Handig ben ik door nood misschien wel geworden maar ik heb gemerkt dat ik inderdaad niet alles zelf kan.

@ die andere dog: Qua computers heb ik gelukkig nog altijd uitwijkmogelijkheden. Dus voorlopig ben ik hier nog niet weg te meppen.

@ Peep: Ik wil de waarheid nog wel eens geweld aandoen. Helaas, deze opsomming is echter wel op de waarheid gebaseerd.

Ma3anne · 9 maart 2005 op 09:47

Heel herkenbaar! Ik heb er maar mijn hobby van gemaakt om het ene gat met het andere te vullen. Je vindt steeds minder dingen belangrijk op den duur en je wordt een dankbaar mens als het eens allemaal meezit en er een maand tussen zit dat je je rekeningen zonder problemen kunt betalen.

Maar die val naar beneden is de rotste periode. Kan ik me helemaal in verplaatsen, wat je voelt.

sally · 9 maart 2005 op 10:21

[quote]ook nog eens een van mijn contactlenzen ben verloren die ik niet meer heb kunnen terugvinden.[/quote]

Hé Arthur, mail me de gegevens van je lenzen even door dan stuur ik je een paar.
Ach shit, nee, je wilde geen hulp aanvaarden.
Jammer nu!
😀
mocht je je nog bedenken… 😉

Louise · 9 maart 2005 op 12:38

Ach King, zo’n tranendal is niet bodemloos en uiteindelijk kun je alleen nog maar opwaarts.
Komt goed 😉

Li · 9 maart 2005 op 22:26

Echt lullig voor je KingArthur!:-(

[quote]Eenvoudige uitgaven als nieuwe schoenen lijken opeens onoverkomelijk. Want ook de zolen, van mijn nog geen half jaar oude schoenen, waren op miraculeuze wijze gebarsten.[/quote]

Ik weet nog wel een schoenmaker 😀

Li

pepe · 10 maart 2005 op 17:07

Collectebus aanwezig op 14 mei!
‘Help King Arthur, geef voor een broekriem’ 😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder