Het benn’n verwarrende tijden. Verwarring, besloten in het feit dat mensen hun plaats niet meer kennen. De dubbeltjes zijn verdwenen. Waren het maar kwartjes geworden. Dan was er nog sprake geweest van progressie. Maar nee, de dubbeltjes zijn in hun streven naar het kwartjesschap veranderd in gele monopolypionnen, die hun lijf en leden geven om maar hotels te mogen kopen en vooral niet voor andermans bezit te hoeven betalen. Pionnen die het woord ‘Sorry’ niet meer kennen en die doordrenkt zijn van het besef, [i]‘t is ik of hij[/i]. Met ‘ik’ als oppergod.

Wee de huidige [i]homo sapiens[/i], die door een enkele optimistische antropoloog de [i]homo sapiens sapiens[/i] wordt genoemd, om een onderscheid aan te duiden tussen de vroegere jagers en verzamelaars en de huidige verzamelaars van pels en Porsche. Hij weet niet meer waar hij staat en hoe zich staande te houden. Wel dat breeduit staan wellicht het belangrijkste is dat er in een mensenleven dient te gebeuren. Hier sta ik. En: [i]who the fuck do you think you are?[/i]

Dat steekt.

Waar is het respect gebleven? Waar is toch de tijd gebleven dat de docent een geleerde was en de notaris een weledelovergestrenge, doch rechtvaardige heer van stand?

Respect moet je verdienen, galmt het over de straten, veelal juist uit de kelen van die geboren dubbeltjes, die in overzichtelijkere tijden nooit kwartjes zouden hebben kunnen worden, maar zich inmiddels wel als ware euro’s over de straten bewegen. De Eurotrotters van de wereld, als bladgoud blinkend van misplaatste trots om het feit dat zíj het zijn, die daar lopen.

In tijden van nood, zijn normen en waarden wellicht tóch het enige middel om deze teloorgang tegen te gaan. Gelukkig bestaat er een vlam van hoop, geloof en liefde in onze donkere neerwaartse spiraal naar algehele anarchie. Iemand die zijn plaats kent, die weet hoe het hoort en waar te beginnen met herstel. Een voorbeeld voor ons allemaal. De minister wordt weer excellentie. Ook de staatssecretaris komt terug daar te staan waar hij hoort. Heer van der Schandknaap, mijn zegen heeft u.

Categorieën: Actualiteiten

18 reacties

Louise · 18 april 2005 op 07:30

Jij weet een mens aan het denken te zetten, Dees 😉

Ma3anne · 18 april 2005 op 07:54

Excellent!

Angelique · 18 april 2005 op 08:10

Ik sluit me geheel aan …
[quote]Waar is het respect gebleven?[/quote]
Die vraag stel ik geregeld en ik soms krijg ik een bevredigend antwoord ! 🙂

WritersBlocq · 18 april 2005 op 08:48

Grote klasse, deze column. Groetje, Pauline.

viking · 18 april 2005 op 09:07

Ik stel voor dat we zijne Exelentie dan ook meteen van een paar veren voorzien. Zijne Exelentie mag kiezen; met of zonder pek en in het laatste geval wil dit zeggen een paar stevige veren in de reet. Niet spreekwoordelijk…

champagne · 18 april 2005 op 09:43

What’s in a name?

Goede column, mijn respect heb je (zelf verworven!)

Wright · 18 april 2005 op 09:48

[quote]Waar is het respect gebleven?[/quote]
Ik denk weleens, hoe meer vrijheid we hebben om te zijn wie we willen zijn en te doen wat we willen doen, hoe belangrijker het wordt om te zoeken naar manieren om deze vrijheid te kanaliseren en je eigen opvattingen te toetsen aan die van een ander.
Dat veel mensen hier moeite mee hebben kan een oorzaak zijn voor het afnemen van respect voor elkaar.

Knappe column, Des!

Mosje · 18 april 2005 op 11:14

Mooi stukje, met typisch desaparecidiaanse volzinnen. Maar wel veel te kort, want je gebruikt zoveel beeldspraak en metaforen, dat de onderliggende laag aan het zicht onttrokken wordt. Ik blijf na lezing zitten met de vraag wat je nu precies bedoelt.

Dees · 18 april 2005 op 12:01

Het is een sarcastische reactie op [url=http://www.nu.nl/news/512346/11/Staatssecretaris_wil_meer_respect.html]dit bericht[/url], Mosje. Maar misschien is het je dan nog onduidelijk, dat is mij dan weer niet helemaal duidelijk 😉

Mosje · 18 april 2005 op 13:03

Heb dat interview (gedeeltelijk) gelezen, dus ik snap wel wat het onderwerp van je stukje is, en ik proef ook zeker het sarcasme wel, maar zinnen als: “De dubbeltjes zijn verdwenen. Waren het maar kwartjes geworden. Dan was er nog sprake geweest van progressie.”, blijven voor mij onduidelijk.

Dees · 18 april 2005 op 13:32

Tsja, [i]wie als dubbeltje geboren is, zal nooit een kwartje worden..[/i]

Nou ja, never mind, bedankt voor je opmerkingen!

Mup · 18 april 2005 op 13:56

Volgens mijn normen een waardevolle column,

Groet Mup.

KingArthur · 18 april 2005 op 14:54

Ik kan mij wel vinden in de reactie van Mosje. Ik hoor de klok wel luiden maar weet niet precies waar de klepel hangt, is mijn eerste gedachte bij het lezen. Ik heb moeite met vergelijkingen die je trekt. Dit kan natuurlijk aan mijn begrijpend lezen liggen of aan het feit dat ik weer een of andere actualiteit heb gemist.

Toch vind ik de ‘klank’ van je column mooi en bij je boodschap sluit ik mij graag aan.

Kees Schilder · 18 april 2005 op 17:06

Top!

Bakema_NL · 18 april 2005 op 19:24

Wat Wright zegt is helemaal waar. Mensen kunnen niet met algehele vrijheid omgaan

melady · 19 april 2005 op 01:10

Gelezen en herlezen…wat wil je nou eigenlijk zeggen?

Ja, ik kan me aansluiten bij de reaktie van King

Martijn · 19 april 2005 op 08:09

‘Ja Dees, dit is weer eens een heel ander stukje dat de zoetsappige proza die je normaliter schrijft. Dit ken ik nog niet van je. Niet herkenbaar. Toch wil ik wel een poging wagen je kronkels te doorgronden.’

Ligt de kern van wederzijds respect misschien besloten in de waarde die je aan jezelf hecht en een wederzijds respect naar de ander? En dus géén standaard bepaald door ‘een zekere’ Van der Knaap?!
[i]Oder bin ich jetzt blöd….[/i] 😕

Ik sluit me bij niemand aan, maar vind het zelf wel een mooie metafoor…

Groet Martijn 😀

pepe · 21 april 2005 op 09:20

Dat het anders is dan we gewend zijn, doet niet af aan het feit het mooi is geschreven.

Blij dat we weer wat mogen lezen van jou

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder