Als kind was ik gek van rolschaatsen. Je kon die tak van sport nog op straat beoefenen. In ons dorp was dat de stationsweg, daar lag mooi asfalt en er was een lichte helling waar je kon uitrollen. Mijn rolschaatsen kreeg ik van Oma en ik herinner me dat ik niet bereid was een dag te wachten om die felbegeerde dingen in de stad te gaan kopen. Ze werden dus aangeschaft in de plaatselijke ijzerhandel die alleen het merk Gloria verkocht.
Mijn oudere broer, die van dezelfde Oma rolschaatsen van het merk Hudora had gekregen, vond dat ik op minderwaardig materiaal zou rijden en begreep niets van mijn ongeduld.
Mij deerde het niet. Ik wilde rolschaatsen en wel meteen. Ik was helemaal in de Gloria met mijn aanwinst en heb er naar hartelust gebruik van gemaakt.

Enkele jaren geleden, met vakantie in Californië, raakte ik opnieuw in de ban van rolschaatsen en besloot na rijp beraad, ik dacht er een jaar over na, rolschaatsen te kopen. Dit keer waren het hele chique, zwartleren schoenen, rubberwielen en een stop onder de neuzen.
Als een kind zo blij toog ik met mijn aankoop huiswaarts, waar ik op de plavuizen in de gang en de keuken, met behulp van trapleuning en aanrecht overeind probeerde te blijven. Dat lukte aardig, maar waar vind je glad terrein met dergelijke hulpmiddelen. En nog belangrijker, waar zet ik mijn eerste streken zonder publiek. Op het industrieterrein in de buurt oefende ik enkele avonden en geleidelijk aan ging het steeds beter. Zelfs de bochten begonnen goed te gaan en ik zag me al tochten maken in de polder. Het is er helaas niet van gekomen. Blijkbaar stond ik toch niet stevig genoeg op de wielen want een val maakte een vroegtijdig einde aan de rolschaatscarrière.
Beschadigde enkelbanden deden me weken kreupelen, brachten de lachers op mijn hand en scheurden mijn zelfvertrouwen aan flarden.

Mijn kleindochter ruilt haar knalroze rolschaatsen in voor die van mij als ze schoenmaat 39 heeft.

Categorieën: Algemeen

Avatar

Ferrara

Wie sturen kan zeilt bij elke wind

12 reacties

Avatar

Mup · 6 augustus 2012 op 17:25

Ah! Jeugdsentiment, leuke vondsten zoals in de Gloria:-) en een mooi einde,

Groet Mup

Avatar

SIMBA · 6 augustus 2012 op 18:01

Van die verstelbare metalen? Loodzwaar aan je voeten, wij woonden op een bovenhuis dus ik heb heel wat capriolen uitgehaald met rolschaatsen aan mijn voeten!

Avatar

Ferrara · 6 augustus 2012 op 19:58

Ja en het sleuteltje aan een gehaakt koordje om je nek.

Avatar

WritersBlocq · 6 augustus 2012 op 23:38

Ohhhh in-der-daad! Ik heb nog steeds een kale plek op mijn knie, heel groot. Van een val op asfalt. Had ik een lekker vaartje, viel ik en gleed door. Ai!

Erg leuk, en zeker met die foto van die sleuteltjes. Dat je dat nog wéét, super!

Avatar

Mien · 7 augustus 2012 op 00:58

Halleluja, dit brengt zoete herinneringen terug.
Knellende voeten van de ijzeren knijpers in de schemer van de avond.
Nog effe volhouden want het is nog lang niet donker genoeg om naar huis te gaan.
Heerlijk.
Ik heb ze nog ven opgedoken, gewoon uit sentiment.

[img]http://www.collectiegelderland.nl/images/harderwk/_500/O-06090.jpg[/img]

Mien [b][url=http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Roller_skates,_1910.jpg/200px-Roller_skates,_1910.jpg]Roller Skates[/url][/b]

Avatar

Fem · 7 augustus 2012 op 06:56

Ik moet ze nog ergens hebben, die zwarte uit mijn tweede jeugd 😀

Leuk verhaal!

Avatar

sylvia1 · 7 augustus 2012 op 09:06

Wat een goed onderwerp Ferrara, de rolschaatsen als rode draad. Ik herinner ze me ook, kreeg altijd jeuk onder mijn voeten van de trillingen bij rijden over het asfalt. Dat ze in de toekomst overgenomen worden door je kleindochter is ook mooi, net als deze:

[quote]Beschadigde enkelbanden deden me weken kreupelen, brachten de lachers op mijn hand en scheurden mijn zelfvertrouwen aan flarden.[/quote]

Avatar

Libelle · 7 augustus 2012 op 16:27

Als ik dit geschreven zou hebben en iemand zou me vertellen dat hij wat meer vuurwerk verwachtte, dan zou ik woedend zijn geweest.
Toch zou ik het leuk gevonden hebben dat je tegen de burgemeester was aangebotst en dat je zijn broek in je val had meegenomen. Zoiets. Wat meer peper dus.

Avatar

Ferrara · 7 augustus 2012 op 19:17

Jij schrijft wat ik al dacht.
“Voor sommige lezers vast een te lief stukje.”

Avatar

embee · 7 augustus 2012 op 20:28

Oh, wat een leuk onderwerp. Ik was terug in mijn jeugd (1949)!, gek op mijn rolschaatsen en ook mijn kleindochter is lid van een skate- en schaatsclub.

groetje van Embee

Avatar

Sagita · 7 augustus 2012 op 22:19

Heerlijk stuk! Ja vroeger kon ik de hoelahoep van mijn knieën tot onder mijn oksels rond laten draaien zonder hem te laten vallen, maar als ik hem nu om mijn middel (nou ja middel) doe valt hij direct op de grond.
Ik zie je als een Olijfje aan de gang op die plavuizen! :hammer:

Avatar

Harrie · 9 augustus 2012 op 14:05

Rolschaatsen, geweldige sport. Meteen nomineren voor de volgende Olympische Spelen in Rio 2016. Holland wint goud. Zeker weten.

Geef een antwoord