Spagaat

De laatste tijd kan ik mijn gedachten lastig vasthouden. Zou het de leeftijd zijn? Toegenomen nieuwsgierigheid? Ik maak er maar geen studie van. Die concentratie op zich is nog niet meteen het probleem. Daar is prima mee te leven. Nee, het is het gevolg van dat onvermogen. Dat blijft je Lees verder…

De rotonde

Ik heb meerdere malen het ‘genoegen’ gehad om bij een Spaanse taxichauffeur in te stappen en ik kan je vertellen dat ik een dergelijke ervaring mijn ergste vijand nog niet zou toewensen. Nou ja, misschien juist wel, maar je begrijpt mijn punt. Met gevaar voor eigen en mijn leven wordt Lees verder…

Chagrijn

Ik kan natuurlijk een column schrijven over de eerste dag van Donald Trump als president, maar dat doe ik niet. Er is inmiddels genoeg over hem geschreven, en dus zou ik slechts in herhaling van een herhaling kunnen vallen, en ik hou niet van herhalingen. Ik zou het ook kunnen Lees verder…

Hangjongeren

Mijn collega’s en ik zijn er al bijna aan gewend; op maandagochtend moeten we meestal eerst de sporen uitwissen van de hangjeugd die zich op ons schoolplein tegoed heeft gedaan aan sigaretten, bier en andere alcoholhoudende drankjes. Scherven in het fietsenhok, flesjes op het dak, dat zijn dan de standaard zaken, maar ook incidenteel kapotte tuinstoelen, een opgeblazen brievenbus (waarin zich belangrijke documenten bevonden) en graffiti.

Witter dan wit de zomer in

De tijd van Witte Wilfred is voorbij. Witte Wilfred, de nerd met zijn bleke huidskleur van dagenlang Dungeon Keeper spelen, gebogen schouders van de vele uren CivCity en brilletje van nachtenlang Warcraft. Hij is steeds minder in de menigte zichtbaar. De huidige spelers van Final Fantasy en Second Life bevinden zich onder ons. Meisjes van veertien met sproeten, mannen van negentien met lichte bakkebaarden, vrouwen van veertig met klotsende oksels en waarschijnlijk ook jij. En waarom zou je geen game spelen? Liever een potje Bubbles op je werk dan het eeuwige patience, en fitnessen doe je thuis met je Wii Balance Board.

Haantje de voorste is stuurloos!

Het zal wel aan mij liggen, maar ik snap werkelijk niks van het imponerende rijgedrag van machokerels die op de snelweg alsmaar links blijven racen. Blijkbaar beschouwen deze snelheidsduivels hun bolide als een verlengstuk van hun linksdragende penis en compenseren daarmee hun zware last dat ze thuis en op het werk de broek niet meer aanhebben.