Eindelijk! De Tros heeft nu ook het licht gezien. Ik roep al jaren dat we het Eurovisiesongfestival niet meer serieus moeten nemen. Muzikaal gezien komt het beste nog niet eens boven het niveau van de auditierondes voor Popstars uit en verder is het slechts politieke en economische hielenlikkerij. Met het nationaal songfestival 2010 heeft de Tros echter een keihard statement gemaakt. Even simpel als doeltreffend: laat een demente bejaarde wat onsamenhangende teksten op een kladbok krabbelen; zet een doorgedraaid orgel in een studio; pluk wat jonge kippetjes van de plaatselijke kneuzenkermis om het liedje de camera in te kakelen; zet er wat hersenloos klapvee achter; laat de beoordeling over aan ordinaire, mediageile schnabbelhoeren en zie daar: vlijmscherpe satire van vaderlandse bodem is geboren. Wat een ongeëvenaarde, cynische zelfspot! Na de mislukte vershining van die drie slappe lullen in 2009 laten wij dit jaar heel Europa zien dat we wel kloten hebben. We gaan op dubbelzinnige wijze een universele boodschap brengen in Oslo: neem het leven niet te serieus en alles wordt leuker, makkelijker en vreedzamer! Binnenkort kunnen we bij de Tros nog een speciale aflevering zien van het programma Bananasplit. Daarin zal die tot vervelens toe vrolijke frans al zijn energie nodig hebben om onze opperregelaar zijn woonwagen binnen te lokken. Vermomd in een zwart pak met een zwart bolhoedje en een grijze nepbaard zal hij hem de volgende bekentenis afdwingen: “Goedgelovige burgers. Meneer Davids had gelijk. Ik heb te weinig kloten voor deze functie. En ja: ik heb jullie allemaal voorgelogen en om de tuin geleid. Behalve olie hadden we niks te zoeken in Irak. En nog minder hebben we te zoeken in die brandende zandbak van Talibaba en zijn 40.000 rovers. Daarom heb ik besloten per direct mijn functie als opperregelaar neer te leggen. Maar niet voordat ik opdracht heb gegeven dat onze jongens naar huis moeten komen. Allemaal. Ook de trainers. Nog voor het weekend. Zodat we gezellig met elkaar carnaval kunnen vieren. Sjallahlaaf!” Dan springt de hoogst irritante giechelkabauter weer voor de camera. “En zo is het maar net. Hi hi hi! We moeten het allemaal maar niet te serieus nemen. Lekker genieten en geen slap gelul. Daar ga ik een liedje over schrijven! Iets met een zachte ‘G’ en een harde ‘L’. Die zachte ‘G’ verwijst naar mijn Bourgondische levensstijl en die harde ‘L’, nou dat verzint u zelf wel! Hi hi hi!”

Categorieën: Actualiteiten

Antonie

Antonie schrijft columns en korte verhalen. Wanneer de actualiteiten hem daartoe prikkelen of zodra er inspiratie naar boven borrelt in zijn ietwat donkerroze gekleurde brein.

7 reacties

Avalanche · 10 februari 2010 op 11:37

Op zich leuk bedacht en geschreven, maar je wilt teveel kwijt in dit relatief korte stukje. Songfestival, Irak, Frans B. en carnavalskrakers. Het was krachtiger geweest, als je een van deze items had gekozen en iets verder uitgediept.

Ma3anne · 10 februari 2010 op 11:57

Niks uitdiepen! Perfect stukje, waarin Holland op zijn smalst en alle oppervlakkigheid die dat met zich meebrengt, prima uit de verf komt.

Sjongejonge ja, dat liedje! De boodschap die ik er uit oppik: gewoon dom blijven doen en blijven klompendansen, dan komen we er wel in de wereld anno 2010. :kuku:

Mien · 10 februari 2010 op 17:44

(Dorst)less(en) is more!
Eens met Avalanche.
Kiezen en verder uitdiepen.
Je schrijfstijl en taalvondsten zijn verder prima.
Er zit potentie in.

Mien [sjaal om sjaal aaf]

trawant · 10 februari 2010 op 17:57

Houen zo..Prima geschreven.. Lekker even associatief op de turbo boost voortrazen en kijken waar je uitkomt. :hammer:

Emiliever · 10 februari 2010 op 19:58

Tja, ik ben het eens met M3anne….jouw column legt de vinger op de zere plek, het is allemaal te makkelijk, te dom en te plat voor woorden. Daar valt niet veel aan uit te diepen, denk ik!

lisa-marie · 11 februari 2010 op 09:54

Dat laatste liedje van jos uit oss :wist niet dat jij de tekst schrijver daarvan was 😀
ben het met Ma3 eens Holland op zijn smalst

SIMBA · 11 februari 2010 op 10:38

Wat een heerlijk scherp stukje, met vaart geschreven en door mij met vaart gelezen. Mijn complimenten!

Geef een antwoord