Vanmiddag kwam hij thuis, bezweet, moe en een tikkeltje teleurgesteld. Het kunstje wat hij wilde leren, was alle keren mislukt. En er zat weer een nieuw en groot gat in zijn afgezakte honderd-gaten-broek. Als het even kan is hij in zijn vrije uren te vinden op en rond de half-pipe, waar hij onuitputtelijk back flips en andere sprongen oefent. Aan zijn voeten bungelen grote lompe schoenen met wieltjes eronder, hij vliegt er mee alsof hij er mee geboren is. Lopen zonder, gaat hem niet makkelijker af.

‘Mam, kan jij dat nog een keertje maken?’ vraagt hij voor de zoveelste keer. Terwijl hij naar zijn kamer gaat.
‘Ik zal zien’, roep ik hem na.
Even later komt hij terug in een andere broek, hangt de grote-gaten-skate-broek goed zichtbaar over een stoel. Zonder woorden laat hij mij voelen dat hij het liefst ziet dat het gat nu ter plekke dicht gegoocheld wordt.
‘Jij bent de liefste mama die ik ken’, slijmt hij nog even glimlachend naast mij.
Ik kijk omhoog in zijn ogen, schattig is hij zo, denk ik even, ik zeg maar niets, ken hem al een poosje. Ik heb niets te klagen met deze puber, maar ook hij heeft zo zijn streken.
‘Ik zal straks kijken en maak hem later’, antwoord ik hem.
Nu ga ik door met het eten koken en zie straks wel of er nog iets te maken valt.

Hij heeft alle vertrouwen in zijn mams, die doet dat gewoon wel even voor hem.
Als ik later de broek bekijk, weet ik eigenlijk niet goed waar ik moet beginnen en hoe ik dit nu weer oplos, zonder hem teleur te stellen.
Ergens onder in de naaidoos heb ik nog wat stukken van oude spijkerbroeken en vraag hem of hij het als een probleem ziet, als er een donkerder stuk onder genaaid wordt.
‘Maakt mij niks uit hoor mam. Als ik hem morgen maar weer aan kan, het is mijn lievelingsbroek.’

Die avond puzzel en goochel ik zijn broek weer heel, mij ondertussen afvragend hoelang hij heel zal blijven. Er komt toch echt een dag dat ik niet kan waarmaken, wat hij van mij verwacht. Ook ik ben maar een mens en geen tovenaaister.

Categorieën: Algemeen

pepe

Vrouw, (schone)moeder, leerling-creatief schrijven en nog veel meer. Wil je meer lezen? Hier schrijven wij (meiden van Mary)www.meidenvanmary.wordpress.com. Ik mag één van deze meiden zijn. Schrijven is schrappen, het schrijven schrappen is geen optie.

18 reacties

DreamOn · 6 maart 2007 op 20:19

Hartverwarmende column pepe!
Toch wel leuk, dat ondanks dat pubers soms denken de wijsheid in pacht te hebben, hebben ze dan toch maar weer een groot vertrouwen in hun mams! 😉

arta · 6 maart 2007 op 20:38

Heerlijke column!
[quote]Ik kijk omhoog in zijn ogen, schattig is hij zo, denk ik even, ik zeg maar niets, ken hem al een poosje.[/quote]
Geweldig beschreven!
😀

Li · 6 maart 2007 op 21:30

[quote]En er zat weer een nieuw en groot gat in zijn afgezakte honderd-gaten-broek[/quote]

Wat een geweldige benaming voor zo’n broek!
Twee van mijn volwassen zonen hebben een housebroek die inmiddels honderd jaar oud is. Nog even en dan is alleen het elastiek nog heel.

Heerlijke column en spekglad geschreven!

Li

SIMBA · 6 maart 2007 op 21:35

[quote]Die avond puzzel en goochel ik zijn broek weer heel, [/quote]
Wat een bofferd die zoon van jou, ik krijg nooit een broek heel die kapot was. Andersom vind ik makkelijker 😀

Heerlijke column pepe!!!!

Anne · 6 maart 2007 op 22:37

Maar motnondejuu dat ben je wel!!
Heel leuk stukje Pepe.

pally · 6 maart 2007 op 22:43

Wat een leuk stukje Pepe!De puber die toch weer even klein kan zijn zonder gevaar. Want het gaat over meer dan een broek. Blind vertrouwen in jou.

groet van Pally

miltenburg · 6 maart 2007 op 23:41

Wat een mooie column 😥 Het bewijst alleen maar dat jij een topmoeder bent.

KawaSutra · 7 maart 2007 op 00:25

Slimme zoon heb jij, hij weet precies hoe hij zijn moeder voor één gat kan vangen.

Ronaldjecas · 7 maart 2007 op 10:08

Erg leuke column. Mijn moeder is ook een tovernaaister 😆

KingArthur · 7 maart 2007 op 11:29

Zou je ook nog wat verstel werkzaamheden voor mij kunnen doen?

pepe · 7 maart 2007 op 15:47

Iedereen bedankt voor de reacties, het was zomaar een stukje uit ‘t dagelijks leven.

* Dream On, niet echt hartverwarmend, meer gatendichtend 😉
* Arta, je moest maar eens in zijn ogen komen kijken 🙂
* Li, die broek is echt meer gat dan broek. Ooit als hij nog groter is, dan laat ik hem inlijsten 😀
* Simba, ik weet ook vaak niet meer hoe ik hem weer heel krijg? Met de handen in het haar, dat langzaam grijs wordt, zit ik uren te puzzelen.
* Anne, 😆 ik ben motnondeju? wat mag dat dan zijn?
* Pally, soms ook best doodeng dat vertrouwen. Ik ben immers ook maar heel gewoon.
* Miltenburg, ik ben soms voor een moment wel een topmoeder, maar echt niet altijd hoor.
* Kawa, voor wel honderd gaten weet hij mij te vangen, gelukkig kan ik andersom ook op hem bouwen.
* King Arthur, je komt maar langs met je honderd-gaten-broek. Skate of BMX jij ook dan?

Joy · 7 maart 2007 op 16:44

Erg leuke column!
Ik kan alleen maar hopen dat mijn kinderen ook zo’n vertrouwen in mij hebben als ze net zo oud zijn.

Mup · 7 maart 2007 op 19:25

Naast de honder-gaten-broek puber zittend, kan ik als getuige beamen dat hij er goed uit ziet, zowel de broek als de kerel.
En dat zeg ik niet alleen omdat ik dankzij jou met een volle maag en lekker bakkie koffie zit bij te trekken bij de verwarming en aan jouw laptop zit:kus:

Mup.

WritersBlocq · 7 maart 2007 op 20:39

Ja, motnondeju, inderdaad, dat ben je egwel ennieanders!!!
Dikke, lieve Paulinekussss, ook op dat gat van je zoon 😛

DriekOplopers · 8 maart 2007 op 11:40

Ach, al ben je misschien niet een tovernaaister (maar je komt wel héél dicht in de buurt), dan ben je in ieder geval wél een toverschrijfster!

:kus:

Driek

Nana · 8 maart 2007 op 11:48

Het is lief. En goed geschreven. Je kan dus echt toveren!

pepe · 8 maart 2007 op 13:39

* Ronald, geweldig toch zo’n moeder wees er zuinig op.
* Joy, gaat vast goed komen, kinderen hebben al snel een rotsvast vertrouwen.
* Muppie, heerlijk jou zo in ons midden, dit zijn kwaliteitsuurtjes. En die kerel vindt het ook super dat ie naast jou mag zitten;-)
* WB, Kusjes van jou hebben geholpen de gaten te dichten, dank je
* Driek, ik tover wat af 😉 Ik ben er gek op. Als we met elkaar maar veel lol hebben.
* Nana, dank je voor je lieve reactie.

Dees · 8 maart 2007 op 18:40

Erg lief, een echte tovermoeder 🙂

Geef een antwoord