Ieder mens heeft zo zijn eigen favoriete gerecht. Voor mij is dat een bord gekookte mosselen in heerlijke roomsaus, gegeten achter het raam van Visrestaurant de Hjerringslynder te Woudsend. Dit is zonder twijfel het beste visrestaurantje van Friesland. Ik lok mijn echtgenote er telkens heen met een list. ‘Zullen we een stukje wandelen’. Na een gretig ‘goed hoor’ lopen de brug over, het dorp in en komen daarna geen meter verder dan de voordeur van de Hjerringslynder. Eigenaar Sjouke weet het al, glimlacht en brengt zonder bestelinstructie de witte wijn en hét gevulde diepe bord. Het is mij, zelfs met de meest bloemrijke taal, niet mogelijk om te beschrijven hoe heerlijk die grote gekookte schelpdieren mij smaken. Het plezier van deze periodieke consumptie zou ik voor geen prijs willen missen.

En daar gaat nu juist deze column over. Ik ben namelijk heel erg geschrokken van de inhoud van een artikel in de krant, waarin onder de kop ‘de zakpijp rukt op’ (wie verzint deze kop?) wordt uiteengezet dat het eerdaags wel eens gedaan kan zijn met het eten van deze lekkernij. Ieder die mij op deze wijze het eind van de mosselcultuur voorspelt, vind ik een kwal. Maar nu dit nu door kwallenspecialist Andries Tulp geschiedt, dan moet ik daar toch wat meer aandacht aan besteden. Kwallenspecialist Andries heeft namelijk al geruime tijd gewaarschuwd voor de komst van die zakpijp en ten onrechte geen gehoor gekregen bij de verantwoordelijke instanties. Andries heeft tabak van die zakpijpen. Zakpijpen zetten zich vast aan al die Japanse boten die vanaf het land der Rijzende Zon hier hun auto’s, televisies en weet-ik-wat komen brengen. Zodra ze in de Waddenzee varen, laten die verdomde pijpen los en zinken naar de bodem waar al die lekkere mosselen liggen te wachten op hun transport naar mijn bord in Woudsend! Ik denk dat Andries net zoveel van mosselen houdt als ik, anders zou hij zich daar niet zo druk om maken.

Ik zit nu in zak en as (van die zakpijp) voor het raam van de Hjerringslynder naar mijn bord mosselen te staren. ‘Het kan wel eens het laatste bord zijn’. De zakpijpen helpen namelijk het hele ecosysteem naar de kloten. Dat is toch niet te pruimen? Eerdaags is er geen mossel meer in de Waddenzee is te vinden en zit ik in de Hjerringslynder achter een bord met roomsaus!

Gefrustreerd stap ik morgen in het vliegtuig voor een bezoek aan Schotland. Daar schijnen ze zakpijpen op te blazen en daar wil ik het nodige van weten.

Voor de liefhebber: www.hjerringslynder.nl voor overheerlijke mosselen.
😉 😉


Avatar

Hans Schoevers

Flashbackpacker. Schrijver van columns; dikwijls met een knipoog naar vroeger. Tot december 2017 ook actief geweest als zanger/entertainer. Elts sprekt fan myn sûpen, mar nimmen fan myn toarst.

6 reacties

Avatar

arta · 30 augustus 2007 op 19:09

Zijn die zakpijpen niet eetbaar? 🙂
[quote]Zodra ze in de Waddenzee varen, laten die verdomde pijpen los en zinken naar de bodem waar al die lekkere mosselen liggen te wachten op hun transport naar mijn bord in Woudsend! [/quote]
Ik lag blauw om deze zin!
(Wel jammer van die paar onnodige slordigheidsfoutjes…)

Avatar

Siebe · 30 augustus 2007 op 21:54

Schoevers,

Ik geniet zeer van je columns. Zo ook deze weer.
Alles is alijd zo leuk aan elkaar geknoopt – het lijkt zo makkelijk.

Gr.
S

Avatar

WritersBlocq · 30 augustus 2007 op 23:46

Ja, ik heb het ook gezien gisteren op het nieuws, ‘Japanse oesters’ heten die krengen. Japan heeft wel meer foute dingen gebracht en gedaan, en nu zitten ze aan onze mosseltjes! Kut-oesters!

Jammer dat je hier en daar wat slordig schreef, en smileys in een column zijn voor mij net als Japanse oesters op Waddenzeebodem 😡

Avatar

Li · 31 augustus 2007 op 11:00

Heerlijk zo’n column op mijn ontbijtbordje! :wave:

Ik pleit voor een goed zakpijpenuitzetbeleid 😡

Li

Avatar

pally · 31 augustus 2007 op 13:25

Zakpijpen wat een woord! Het doet erotisch aan , maar door die zak toch weer niet..
Evengoed een grappige column, Schoevers. Ik ben ook gek op mosselen, maar ik kan nooit uitleggen waarom.
Ze hebben iets weerloos over zich als ze open zijn. Beetje zielig om op te eten, toch.
Maar in Woudsend ga ik ze eens proberen, ook al ligt dat een eind van de Betuwe.
En die Japanse monsters moeten maar gauw verdwijnen. Eten de vogelspinnen die met de bananen meekomen ze niet?

Leuk verhaal! groet van pally

Avatar

Mup · 31 augustus 2007 op 16:04

Uitje erbij, beetje prei, scheutje wijn of donker bier, en het allermooiste, je mag met je handen eten! Ik volg het voorbeeld van Li, pijpzakkenuitzetbeleid dus!

groet Mup.

Geef een antwoord