Eindelijk is het zover: 5 december, de dag waar zoveel kindertjes naar hebben uitgekeken. Wekkers lopen een half uurtje vroeger af dan normaal omdat de kinderen moeten worden geschminkt en omgeturnd tot zwarte pietjes of sinterklaasjes. Ouders hebben het druk gehad met de voorbereidingen en het is in menig huishouden een gestresste boel, zo ’s morgens vroeg. Eindelijk is alles klaar; de pietjes en klaasjes staan te trappelen bij de voordeur en de deadline is weer gehaald. Voor half negen is het al een drukte van belang op het schoolplein. Feest!

Maar niet voor dat ene gezin. Na een paar spannende weken is gebleken dat de jonge moeder aan een kwaadaardige vorm van borstkanker leidt; ze zal deze week moeten worden geopereerd. Ze heeft het niet zien zitten om vandaag mee te gaan naar school. Hoe lief bedoeld ook, ze trekt het nu niet, al die meewarige blikken. Haar man heeft dus maar vrij genomen en staat nu met zijn twee zoontjes op het plein. De jongetjes zijn enthousiast: Sinterklaas komt straks! De narigheid thuis is even vergeten, ze mogen lekker kind zijn. Gelukkig kunnen kinderen dat ook, genieten van het moment. Maar als de vader de kinderen “Vol verwachting klopt ons hart…” hoort zingen, voelt hij alleen maar zijn eigen hart bang kloppen onder zijn dikke winterjas. Hoe gaat dit allemaal aflopen? In dit gezin geen feest.

Er staat ook een moeder met haar zoontje. Deze moeder is niet blij, ze maakt zich zorgen. Waarom zijn die andere kinderen allemaal wél vrolijk? Waarom gedragen zij zich wel normaal, zoals een kind zich hoort te gedragen? Waarom heeft haar kind juist in deze drukke periode alleen maar nachtmerries en huilbuien? Waarom wil hij nou nooit eens verkleed? Drie avonden heeft ze achter de naaimachine gezeten om een prachtig pietenpak voor haar kind te maken. Vanmorgen verraste ze hem daarmee; tranen met tuiten. Hij wilde het niet aan. Haar eigen frustraties kwamen ook boven en schreeuwend stonden ze als kemphanen tegenover elkaar. Nu staat hij achter haar, zijn beide armpjes om haar benen geklemd, zijn hoofd naar beneden. Andere moeders werpen af en toe een vluchtige blik op hen; wat een raar kind, zullen ze wel denken. Voor deze moeder en zoon geen feest.

Ik sta vandaag ook op het plein en heb er zin in. Gezellig Sinterklaas vieren met mijn klas en met het team. Vorig jaar was ik er niet bij. Toen zat ik overspannen thuis en gingen alle feestdagen aan mij voorbij. Moeilijke maanden, een vreselijke periode. Sinterklaas hebben we thuis nauwelijks gevierd, een beetje, voor de kinderen. Nu, een jaar later, is dat heel anders. De toekomst ziet er weer zonnig uit: een nieuwe woonomgeving, heel gelukkig met mijn vriend, blij omdat de kinderen weer lachen en zich nu alleen nog maar druk maken over hun huiswerk en het moeten fietsen door de regen, in plaats van piekeren over ouders die uit elkaar gaan. Dit jaar vieren we heel uitbundig Sinterklaas. Een bewuste keuze om een donkere periode voorgoed af te sluiten. Het is hoog tijd voor feest!

Categorieën: Actualiteiten

Avatar

DreamOn

DreamOn publiceert sinds 2006 columns op het internet. Zij schrijft over alles wat haar bezighoudt. Vaak (te) breedsprakig, maar dat is een leerpunt! In het dagelijks leven is DreamOn pedagogisch coach en heeft ze haar man, kinderen, familie en vrienden lief.

21 reacties

Avatar

Ineke · 5 december 2007 op 13:32

Mooi geschreven DO! En blij om te horen dat dit jaar wel een feestje voor jullie kan zijn.
[quote]aan een kwaadaardige vorm van borstkanker leidt[/quote]
Leidt is in deze overigens met een lange -ij.

Groeten,
Ineke

Avatar

DreamOn · 5 december 2007 op 13:38

@Ineke: :oeps: Je hebt gelijk, ik schaam me diep!

Groetjes DO.

Avatar

pally · 5 december 2007 op 13:55

Leuke sint-column, Do, waarin je ook nuanceert en dat tilt hem net boven een gewone klaas-column uit.
Fijn dat het weer feest betekent voor jullie, dit jaar. Een oningepakt cadeau!

groet van Pally

Avatar

SIMBA · 5 december 2007 op 14:02

Mooi, de dubbele gevoelens bij zo’n dag, weergegeven! Fijne sinterklaasavond DO!

Avatar

HKVH · 5 december 2007 op 14:24

Mooi geschreven DO,

Leuk dat je verschillende situaties beschrijft en het pas daarna op jezelf betrekt.

Veel feestplezier vanavond! :lach:

Avatar

KawaSutra · 5 december 2007 op 17:56

Feest is niet altijd vanzelfsprekend. Dat zie je maar weer. Gelukkig zit er meestal wel weer een feestje in het verschiet.

Avatar

Trukie · 5 december 2007 op 18:01

Mooie column DO.
En een heel fijne Sinterklaasavond.

Avatar

Happyturf · 5 december 2007 op 19:11

Lekker genieten vanavond!

Happyturf

Avatar

DreamOn · 5 december 2007 op 19:23

We gaan zeker genieten, maar dat wordt wel zaterdagavond, aangezien mijn vriend vandaag de hele dag moet optreden als Sinterklaas in Amsterdam. 😉

Maar bedankt, het wordt vast gezellig, zaterdagavond! 😀

DO.

Avatar

Grumpy-old · 5 december 2007 op 20:52

Ik ben opgegroeid met het idee van de Kerstman dus dat Sinterkaas gedoe gaat volledig aan mij voorbij. Toen we in Noord-Holland woonden kwam Sint Maarten ook nog eens langs. (Die ze overigens hier in België ook kennen) Toen wisten we het helemaal niet meer. Ze lijken op elkaar en zeulen allebei met pakjes. Alleen de keuze van woonplaats, vervoermiddel en personeel is anders. Ben altijd heel blij als al dat gedoe voorbij is. Heel dat gedoe met die kerstboom heb ik trouwens ook nooit begrepen. Als kind al vond ik het veel mooier om buiten naar een boom te kijken, dan naar zo n stekelig ding vol lichtjes, dat “vrolijk” staat uit te drogen in de hoek van de kamer.

Ik zou er zo een column aan kunnen weiden 😉

Greetz
Grumpy

Avatar

Anne · 5 december 2007 op 21:10

Zo kan er een hoop gebeuren in een jaar. Ben blij dat het weer beter gaat. Leuke vriend lijkt me dat trouwens 😀

Avatar

pepe · 5 december 2007 op 22:28

Voor sommige mensen blijft zo’n dag een gedenkdag, zeker als er een verlies is geleden in het verleden.
Maar na verloop van jaren komt er dan ook weer die ommekeer en kan er weer gevierd worden.

En ergens lacht nu een sterretje alleen voor haar moeder.

Fijn dat het jullie weer goed gaat, veel plezier op pakjes avond.

Avatar

weathergir · 6 december 2007 op 00:25

Wat ben jij een topper!

Avatar

DriekOplopers · 6 december 2007 op 00:32

Een topcolumn van een topwijf. Super gedaan weer!

:kus:

Avatar

Li · 6 december 2007 op 01:11

Super geschreven!

Li

Avatar

arta · 6 december 2007 op 10:56

Wanneer je nooit diepe dalen gekend hebt, zullen feestjes ook minder gewaardeerd worden: Dit beloofd dus het feest van je leven te gaan worden. Geniet ervan!
Mooi geschreven column! 🙂
Een bepaalde dag of datum maakt inderdaad niet automatisch overal feest, helaas!

Avatar

Dees · 6 december 2007 op 11:16

Vier de vierdagen zei je toch? Mooi te zien dat you practise what you preach. Hoop dat het geweldig en uitbundig was.

Correctie: wordt.

:kus:

Avatar

KingArthur · 6 december 2007 op 11:34

Tijden van uitbundigheid worden altijd opgevolgd door tijden van bezinning en andersom. Persoonlijk hou ik er niet van om dat aan een datum te koppelen omdat het daarmee tot een verplichting wordt. Take it as it comes! Goed geschreven.

Avatar

Mup · 6 december 2007 op 13:43

Mooi verweven en beschreven, de beide kanten aan het wel of niet feesten in een bewogen leven,

Groet Mup.

Avatar

DreamOn · 7 december 2007 op 11:43

Bedankt voor alle reacties! Erg blij mee!
Vol verwachting klopt mijn hart…morgenavond feest!

Liefs DO.

Avatar

bert · 8 december 2007 op 12:41

Hoi DO.
Genieten maar lekker vanavond met je vriend en kinderen en maak er dit jaar iets moois van met de feestdagen.
Onthoud de mooie dingen uit het verleden, kijk niet te veel om en ga samen verder voor een mooie toekomst. 🙂 🙂 🙂

Geef een antwoord