“Goedemorgen juffrouw, mag ik een retourtje Hilversum Noord, aangetekend met bericht van ontvangst?” De lokettiste op het station keek me verbijsterd aan. Dan maar even bij een van haar collega’s langs: “Hebt u tien postzegels eerste klas naar Helmond Brandevoort?” Glazige blik. En ik bedoelde het zo goed: ik wilde ze alleen maar even laten wennen aan hun toekomst. En ook onderweg zal het wennen zijn, straks. De eerste keer zul je als nietsvermoedende reiziger toch wel even verbaasd opkijken als de deur van de coupé open gaat, en de fonkelnieuwe conducteur zegt: “Goedemiddag, de kaartjes graag even in de rechter bovenhoek alstublieft.” Wartaal? Nee, waarde lezer, de NS is van plan een aantal overgebleven postbodes in dienst te nemen.

Het openbaar vervoer en Tante Pos hebben al sinds mensenheugenis een innige band. Tot ver in de jaren-60 hingen er brievenbussen aan de Amsterdamse trams, erg handig. En sinds enige tijd moet je in kleine steden, als je een hekel aan automaten hebt, voor je treinkaartje niet meer op het station zijn, maar bij het lokale postagentschap.

Moderniteiten als e-mail en internet doen steeds meer opgeld. ‘Ouderwetse’ papieren brieven worden steeds minder verstuurd. Dat heeft behoorlijk negatieve gevolgen voor de werkgelegenheid van de postbodes. Er zijn er nu te veel. “Handig,” dachten ze op het hoofdkantoor van de spoorwegen, “wij kunnen nog wel wat mensen gebruiken. En we weten nu waar we ze kunnen vinden.” Dus met een beetje goede wil zien we op korte termijn de eerste omgeschoolde postbodes bij de spoorwegen aan de slag gaan.

Ik hoop trouwens wel dat die omscholing goed gaat lukken. Want zo’n postbode leert zijn ingesleten gewoontes natuurlijk niet snel af. In gedachten zie ik op het station van Tilburg de eerste reizigers al met een verbijsterd gezicht de trein verlaten. Allemaal met een stempelafdruk op hun voorhoofd. Ach ja, dat was de conducteur zo gewend. En dan die verbijsterde blik in het gelaat van de baas van de treinwerkplaats in Haarlem. Want enkele postbodes waren daar als monteur aan de slag gegaan. Allerlei onderdelen in de treinen bleken door deze mannen niet met schroeven en moeren te zijn bevestigd, maar met postelastieken… En bij de afdeling klantenservice te Utrecht zorgt een voormalige postbode voor grote verwarring. Want die maakt de hele tijd ruzie met vertraagde reizigers die opbellen. “Wat zegt u? Uurtje vertraging? Nee hoor, u krijgt uw geld niet terug. U wordt gewoon de eerstkomende werkdag bezorgd.” Echt, ik voorzie hilarische taferelen.

Maar vannacht schrok ik badend in het zweet wakker. Ik had erg naar gedroomd. Over een schuimbekkende dikke dame op het station van Den Helder. Ze was een conducteur tegengekomen die gewoontegetrouw zijn brievenweger had meegebracht. Haar kaartje kostte ondanks de toegepaste kwantumkorting toch nog 5.498 euro. Want voor 44 cent mocht alleen de eerste 20 gram maar mee.


DriekOplopers

Driek Oplopers is het pseudoniem van veelschrijver Rikus Spithorst. Rikus is actief als voorzitter en woordvoerder van de Maatschappij Voor Beter OV en is hoofdredacteur bij stevigestukkies.nl

10 reacties

Mup · 7 mei 2007 op 21:35

Wat een nachtmerrie, voor zowel de reizeigers als de conductbodes, mooie uitsmijter,

groet Mup.

Li · 7 mei 2007 op 21:42

[quote]In gedachten zie ik op het station van Tilburg de eerste reizigers al met een verbijsterd gezicht de trein verlaten. Allemaal met een stempelafdruk op hun voorhoofd.[/quote] 😆

Hopelijk is er een goede verbinding met de brievenbus van connexxion 😀

Li

Trukie · 7 mei 2007 op 21:42

Ik heb nog zo´n oranje envelopje liggen waarmee je een keer gratis een brief mag versturen.
Ik kan proberen er een gratis treinreisje uit te slepen. Wanneer komen die treinbodes?
Leuke column Driek.

pepe · 7 mei 2007 op 22:20

Humoristische column, als het treinverkeer zo gaat worden wordt het toch nog leuk bij de NS 😉

Wie weet stap ik dan eens in zo’n gele worm.

pally · 7 mei 2007 op 22:22

Leuke column Driek! Daar kon je je fantasie lekker op botvieren. Als het nou maar niet zo ver komt dat ze de passagiers door een gleuf de trein in en uit laten glijden, want dan blijft er vast hier en daar één steken.
Maar jij gelukkig niet…. 😀

groet van Pally

schoevers · 7 mei 2007 op 22:50

Haha, tante Pos in de trein!
Vroeger spraken ze van ‘afgelikte boterhammen’ nu ‘een afgelikt envelopje’. Gefrankeerd per abonnement en Poste restante Amsterdam Centraal.
Genoten van je column, Driek.
Pas op voor postduifjes!

WritersBlocq · 7 mei 2007 op 23:08

Leuk verhaal Driek, je hebt je best gedaan en het spreekt mij meer aan dan andere schrijfsels. Als je nog beter je best doet, dan begin je hooguit 1 zin met ‘Want’ en ik zeg het, omdat je het kunt. Het lijkt nu net alsof je aan het snelschrijven geslagen bent. “Ik heb een leuk stukje, en het moet nú af, dus dan maar in de oude vorm met ‘bulderend van de lach…’, ‘badend in het zweet wakker…’, en dat hoeft niet. In reacties doe je het ook met je ‘Hulde’. Verzin eens wat anders, je bent crea-beo genoeg. Ja Driek, ik denk dat voor jou een paar maanden pauze en expirimenteren uitkomst zou kunnen bieden. Heh heh, dát wil je niet! Want je trappelt van inzendverlangen, althans, zo komt het op mij over.

Groetje, Pauline.

KawaSutra · 8 mei 2007 op 01:07

Ik ben eigenlijk wel een voorstander van een overname van de NS door TPG. De trein noemen we dan post-express en de post express-post. Alles op tijd!

arta · 8 mei 2007 op 11:29

Leuke column, Driek!
🙂

Alfatrion · 8 mei 2007 op 13:51

Ik ben het helemaal eens met mijn voorganger. Erg leuk stukje.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder