Zomaar een café in een grote provinciestad. Ik laaf me aan de bar. Klein en bezaaid met borrelnoten en pindaschillen op de vloer. Het mag. Het moet. Het is gezellig. De muziek is al even droef als de naam van het café doet vermoeden. En toch. Het bindt, verbindt. Zware Lees verder
Een man met olifantenhuid meld zich bij de huisarts. De huisarts herinnert zich de man uit een ver verleden. Hij weet dat nog zo goed omdat hij toentertijd een snoepje uitdeelde aan een olifant in een optocht. De man die toen op de olifant zat staat nu weer voor hem. Lees verder
Ik weet niet goed waar te beginnen. De voorzitter van het twaalfde Hermafrodietenbal nodigt mij uit een openingsspeech te houden. Hoe hij bij mij terecht komt is voor mij onduidelijk. Het zij zo. Ik laat me niet kisten. Het is warm buiten. In volledig gevechtstenue zit ik buiten op het Lees verder
Waar werk jij? Bij Van Gender Loos. Is dat leuk? Gaat wel. Leg uit. Je moet er even doorheen kijken. Waar doorheen? De werksfeer, het werkklimaat. Is daar iets mis mee dan? Dat hangt er vanaf. Waarvan dan? Of je van flauwe grappen houdt. Doe ik. Zoals deze? Er gaat Lees verder
“Och erme, bende gai ôk van de genderme?” Naast me staat een man in uniform. Bijna hetzelfde uniform als ik draag. Het is hartje winter en de Carnaval is net een paar uur gestart. De optocht gaat zo beginnen. Ik heb het nog nooit meegemaakt. Een look-a-like die naast me Lees verder
