Fris en klaar of op zijn Duits ‘frisch und fertig’. Dat wenst iedere gezonde Hollandse jongen zich. Nederlandse trouwens ook. Ze willen geen Limbo’s of Brabo’s uitsluiten. Laat staan, Friezen, Utrechtenaren, Zeeuwen, Drenten, Groningers en mensen uit Gelderland, Overijssel of Flevoland. Ammenooitniet. Liefst alles moet fris en klaar zijn uiteraard. Lees verder
De alcoholist staat laat op, drankfris voor de nieuwe dag die al vrij lang aanstonds is. Maar daar heeft de alcoholist geen weet van. Geen zweet ook niet. Transpireren doet hij al een eeuwigheid niet meer. Drankfris zijn is zijn kracht. Weten waar de mosterd gehaald wordt. Niet alleen waar. Lees verder
Ik bedoel maar. Geleidelijk zachter wordend, afnemend in sterkte, wegstervend, uitdovend, als een kaars die fluistert. Een vlam een lont, aanvankelijk laaiend van passie. Een lang lont dat smelt naar heel heftig en kort, als een gloeilamp die bibbert in haar glas, wetend dat iele hoge kreten haar glas doen Lees verder
Het is 1 april 1879. Lodewijk, al achtentachtig, is op zijn hoede, met veer en verve. Flink strikt hij zijn lakschoentjes. Voor de zekerheid. Als er een ding is waar Lodewijk, al achtentachtig, bang voor is, dan is het over losse veters struikelen. Hij is al zo verstrooid. Het is Lees verder
Niets, maar dan ook helemaal niets ruist er in mijn struikgewas. Ik houd het zaakje namelijk dagelijks schoon. Wel zo fijn voor al mijn omstanders. Je zou me eens moeten ruiken? Dat wil je toch niet? En al helemaal niet mijn struikgewas. Wat ruikt er in mijn struikgewas? Helemaal niets. Lees verder
