[i]Net goed![/i]
Geuren zijn sterke impulsen voor herinnering. Een klein vleugje aardbeienkauwgom verandert mij bijvoorbeeld zo weer in die vlecht van vijf jonge lentes, die een pakje kauwgom jatte bij de lokale super en deze terug moest brengen onder toeziend oog van moeders en het gehele dorp, dat er schande van sprak. Het leek een zware straf, buitenproportioneel voor die paar Hubba Bubba’s die me toch heel hard toeriepen dat ze mij nodig hadden om de mooiste, grootste en hardst knallende bellen te blazen. [i]Eigen schuld![/i]
Negentien, op het moment dat ik met drie vriendinnen rondtoerde in Amerika. Het was de tijd van [i]Thelma and Louise[/i], heldinnen voor ons vieren. Negentien waren we in de tijd dat we twaalf t-shirts over vier adrenalinelijven, onder vier truien aantrokken, om zo de winkel uit te lopen zonder kassastop. Pure sport. Heldinnen in onze eigen B-film. Negentien ook, toen ik betrapt werd bij het jatten van een lullig souvenir voor mijn ouders. Sterk de herinnering aan de oude man, bij wie al mijn gestamelde excuses in het niet vielen in dat veel te kleine winkeltje in die veel te grote Amerikaanse stad. Ik was voorgoed genezen van de kleine [i]detour[/i] op het slechte pad en eindigde mijn reis wel bij, maar niet in een kloof van de Grand Canyon.

[i]Inshallah![/i]
Ali el B. was negentien. Geen lekkertje. Een gewinterde crimineel voor zijn jonge jaren, misschien zelfs ‘door’. Maar hij was wel negentien. Op negentienjarige leeftijd kan het niet ‘net goed’ zijn, dat je resterende vijfenzestig jaren worden weggenomen door een boom, een auto en een razende vrouw die haar impulsen niet goed overdacht, na een diefstal. Op je negentiende kan je nog alle kanten uit. Ali had misschien wel zelfmoordterrorist kunnen worden. Of huisvader met een eigen zaak, of imam of politicus voor Nieuw Rechts. Het punt is; je weet het niet, niet met zekerheid. Negentien hoort de tijd te zijn waarin de luxueuze wetenschap van een heel leven te gaan nog hoogtij viert. De leeftijd waarop een leven nog te beteren valt, na een tijdje in de cel, wegens diefstal of roof.

[i]Wie illegaal zijn haren bleekt…[/i]
Geert Wilders kan natuurlijk niet toegeven dat de pruik geblondeerd is, daar heb ik alle begrip voor. Inlevingsvermogen bij het feit dat hij die bus waterstofperoxide uit de lokale Albert Heijn meesmokkelt, terwijl hij wél keurig zijn koffiepads betaalt. Maar er komt een dag dat hij gezien wordt en dat trouwe, loyale AH medewerkers vermoeden dat wijlen Bernhard en een flink deel van de Nederlandse natie met ze mee zal leven, nadat ze de uitgebleekte bos stro ijverig versierd hebben met een flinke plas rode voetverf.


14 reacties

Maurits · 22 januari 2005 op 19:23

Dat hadden 4 columns kunnen zijn!

Mosje · 22 januari 2005 op 19:49

En zo is het maar net. Er schuilt in ieder van ons een crimineel.
Gelukkig zijn er hier op columnx ook die de nuance aanbrengen.

Louise · 22 januari 2005 op 21:12

Dit hádden inderdaad vier columns kunnen zijn, maar toch ook weer niet, want volgens mij wil je maar één punt duidelijk maken en dat heb je op een hele originele en aparte manier gedaan!
(poe, wel een hele lange zin)

Loutje 🙂

melady · 22 januari 2005 op 23:40

[quote]twaalf t-shirts over vier adrenalinelijven,[/quote]

Mooi!

[quote]gewinterde[/quote]

Fout..doorgewinterde.

Snap de strekking wel van je column maar…het Geert Wilders verhaal klopt niet in dit rijtje.

Melady 🙂

WritersBlocq · 23 januari 2005 op 01:49

Hoi Dees, ik vind het een KEI van een column, een rots in de branding.
[quote]Negentien hoort de tijd te zijn waarin de luxueuze wetenschap van een heel leven te gaan nog hoogtij viert.[/quote]
Heeft deze knul zijn keuze niet al heel vroeg en te jong bepaald? Hij had nog kunnen switchen maar koos daar, om wat voor reden dan ook, schijnbaar niet voor. Schijnbaar, want ik weet niet wat er ècht in hem omging om dit te doen. Jammer, dat hij het niet zelf kan uitleggen.

Dees · 23 januari 2005 op 09:19

Bedankt voor de gemengde reacties!

@Maurits: Had gekund! Maar het is er echt maar één.
@Mosje: Honden die zakkenrollen? 😉
@Lou: Wel begrijpelijk die zin. En thx!
@Melady: Er staat: [i]Een gewinterde crimineel voor zijn jonge jaren, misschien zelfs ‘door’[/i]
Voor mij klopt Wilders overigens. Dat is een fantasie bij het omdraaien van een situatie. Maar ik snap dat het voor een ander anders kan zijn.
@WB: Ik heb het idee dat veel mensen vergeten hoe het is om negentien te zijn. En hoe verschrikkelijk veel daarna nog kan veranderen. Naarmate je ouder wordt, wordt je persoonlijkheid statischer, op je negentiende is daar volgens mij vaak nog geen sprake van…
En WB thx voor je compliment!

Kees Schilder · 23 januari 2005 op 09:21

Wel lang maar het hield toch mijn aandacht vast.
Erg goed

Ma3anne · 23 januari 2005 op 09:40

Ik vind het wel grappig, die 4 korte tekstjes. Alsof je de Spits leest. 😛

Jouw overtredingen staan m.i. niet in verhouding met bedreigen en beroven van personen. Wanneer je op je negentiende zover de grenzen al over bent, vrees ik, dat er een dermate groot defect in je gewetensvorming is opgetreden, dat je niet zomaar meer op het rechte pad komt.

Jouw biecht vind ik wel aandoenlijk overigens. Lucht het op?

Dees · 23 januari 2005 op 11:01

[quote]Jouw overtredingen staan m.i. niet in verhouding met bedreigen en beroven van personen[/quote]

Logischerwijs niet. Maar dat is niet het punt. Het punt is dat je vanaf je negentiende sterk kunt veranderen en dat het dus in mijn ogen niet klopt te zeggen dat de maatschappij beter af is zonder Ali. Een geluid dat je veel hoort.

Biechten brengt mij trouwens geen verlichting, met mijn gerefo achtergrond. Jammer wel, dat wordt toch de hel… 😉

Mosje · 23 januari 2005 op 12:10

[quote]Jammer wel, dat wordt toch de hel… [/quote]Wel gezellig in de hel hoor. Het is er altijd knus warm, en je ontmoet er de meest interessante mensen. De saaie pieten gaan naar de hemel namelijk.
😉

Maurits · 23 januari 2005 op 18:13

[quote]@Maurits: Had gekund! Maar het is er echt maar één.[/quote]
Als je kiest om je punt te maken met 4 verhalen waarvan je de analogie wilt laten zien kan je die versterken door voor de verhalen een identieke vorm te kiezen. Schrijven is in essentie vormgeven. Je kan natuurlijk zeggen: ja, maar de bedoeling kwam toch over. Ja de bedoeling kwam over. Maar vergt schrijven niet meer ambitie dan alleen maar ‘over willen komen’?

KingArthur · 23 januari 2005 op 22:30

Er zit wel wat in dat je als 19 jarige nog erg kan veranderen. Toch denk ik dat je in die eerste 19 jaar op een bepaalde manier bent gevormd en dat je dan mag spreken over de aard van het beestje. Ik ben er niet van overtuigd dat die zo puik was bij Ali El B.

Het laatste deel van je column vond ik hier niet echt passen of vat ik hem niet?

Dees · 24 januari 2005 op 08:35

Tsja,

Als je het idee achter een column, of de opzet ervan zo vaak moet uitleggen, dan zal er toch ook wel iets aan de column zelf mankeren.

Grappig /vreemd dat de columns van eigen hand die ik zelf slecht, of middelmatig vind, vaak de hemel in worden geprezen. Terwijl columns waar ik heel tevreden over ben meestal maar zo-zo worden ontvangen. Dit is er een uit de laatste categorie, voor mij.

Maar ja, daar zijn het er niet heel veel mee eens. Op naar de volgende dan maar.

Grtz, Dees 🙂

pepe · 24 januari 2005 op 18:18

[quote]Terwijl columns waar ik heel tevreden over ben meestal maar zo-zo worden ontvangen. Dit is er een uit de laatste categorie, voor mij. [/quote]

En toch denk ik dat je wel duidelijk laat zien dat elk verhaal meerdere kanten heeft.
Je zet de lezer wel aan het denken.

Ali had nog een mooi mens kunnen worden. Of niet? Niemand die daar ooit een antwoord heeft.
Zou het niet met alle mensen zo zijn?

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder