Geen dag, zonder gekleurde lach. Dat is wat wij al twee jaar zien, als hij zijn lach aan ons laat zien. De eerste tijd probeerde hij het lachen te vermijden, maar dat hield hij niet lang vol. Veertien jaar was hij, toen zijn tanden voor het eerst werden aangekleed. Dit alles, omdat zijn volwassen tanden en kiezen zich niet wilden houden aan het bestemmingsplan. Vandaag is de verbouwing goed afgerond en dus mag al het ijzer uit zijn mond.

Deze ochtend fietsen hij en ik naar de orthodontist en een uurtje later, als zijn blote tanden weer te zien zijn, wordt er nog even een mooie foto gemaakt van zijn lach.
Als we terug fietsen, zeg ik tegen hem: ‘nu moet je wel voorzichtig zijn met skaten en BMXen, niet op je bekkie vallen hoor, want dat heeft kapitalen gekost om het zo gaaf te krijgen.’
‘Ja, ja mam’ zegt hij zuchtend. ‘Ouwe maak je toch geen zorgen’ lijkt hij te denken.
Wij trappen stevig door en thuisgekomen gaat hij nog naar school voor een paar uurtjes, om daarna met vrienden te gaan BMXen in het skatepark.

Ik rommel wat in huis, buiten is het te warm. Ik heb besloten het vanmiddag rustig aan te doen. Maar dan tegen halfdrie gaat de telefoon.
‘Mam, ik ben gevallen.’
‘Toch niet op je mond?’ Door mijn hoofd flitsen beelden van een jongen zonder tanden.
‘Nee, mijn voet. Kan jij me ophalen in het skatepark, ik kan niet meer fietsen of lopen.’
Ik zucht, denk ‘gelukkig’ en zeg: ‘ik kom eraan.’

Razendsnel pak ik de autosleutel, mijn tas, mobiel en nog maar wat ijsklontjes in een zakje. Na tien minuten ben ik bij de gewonde zoon, ik zie zijn dubbeldikke enkel en weet dat dit niet gewoon een beetje gekneusd is. Met het ijs op zijn voet kijkt hij toe, hoe ik zijn nieuwe BMX in de kofferbak leg.
‘Wij gaan, met die voet, even naar de dokter.’
‘Nee, dat hoeft niet, het valt wel mee’, stribbelt hij tegen.
Ik bestuur de auto en hij heeft niet veel keus. Aangekomen bij het ziekenhuis kan ik een rolstoel lenen en rijd hem naar spoedeisende hulp.

Röntgenfoto’s wijzen uit dat er niets gebroken is. Gescheurde enkelbanden is de diagnose en wij verlaten het ziekenhuis. Nu zit de pechvogel met zijn gave bekkie en zijn voet in de lucht. Van top tot teen een fotogenieke jongeman.


Avatar

pepe

Vrouw, (schone)moeder, leerling-creatief schrijven en nog veel meer. Wil je meer lezen? Hier schrijven wij (meiden van Mary)www.meidenvanmary.wordpress.com. Ik mag één van deze meiden zijn. Schrijven is schrappen, het schrijven schrappen is geen optie.

10 reacties

Avatar

lagarto · 13 juni 2007 op 07:45

Haha ik ben de 1e lezer leuk. Ik zie het allemaal voor me. leuk geschreven. Ik wil die foto wel zien 😆
groeten

Avatar

SIMBA · 13 juni 2007 op 09:09

[quote]Toch niet op je mond?’[/quote]
Nee hoor, hij is niet op zijn mondje gevallen
😀
Leest lekker weg pepe.

Avatar

arta · 13 juni 2007 op 09:31

[quote]Nu zit de pechvogel met zijn gave bekkie en zijn voet in de lucht.[/quote]
😆
Heerlijke Pepe-column weer!
🙂

Avatar

Li · 13 juni 2007 op 17:35

Dat wordt taxichauffeur spelen Pepe! Ach, even doorbijten en hij fietst weer.

Gelukkig dat zijn gebit nog heel is!

Li

Avatar

Mup · 13 juni 2007 op 17:43

Heeft hij eindelijk eens naar je geluisterd en een wit voetje gehaald, is het weer niet goed:-)

Groet Mup.

Avatar

WritersBlocq · 13 juni 2007 op 17:47

En de BMX, heeft die z’n tandrad ook nog? Sterkte voor je ventje, en ik ben benieuwd hoeveel vrouwvolk hem komt onderschilderen met handtekeningen 🙂

Maar hee, wat zul je geschrokken zijn! Liefs, Pauline.

Avatar

KawaSutra · 13 juni 2007 op 18:27

Ja Pepe, dat is even op de tanden bijten na zo’n bericht. Gelukkig relatief goed afgelopen. Doodeng dat skaten maar wel leuk beschreven.

Mijn jongste is nu aan het wisselen en iedere dag herinner ik hem er aan dat hij met zijn nieuwe tanden zijn leven lang moet doen.

Avatar

WritersBlocq · 13 juni 2007 op 22:26

Trouwens, ik zie hem nu pas: Wat een WERELDTITEL!!

Avatar

klapdoos · 15 juni 2007 op 11:31

Ik lach niet uit leedvermaak hoor, maar het is zo leuk geschreven, zag de hele film voor mij,, vraag me alleen af of dat ijs niet gesmolten was toen je bij zijn enkel kwam..Maar voorlopig heb jij een zorg minder, mits hij gaat hobbelen in huis en zijn evenwicht verlies, kan het zijn dat ie op zijn postzegel valt, dus ook de nieuwe tandjes, even waarschuwen dus, en voor de rest wens ik hem sterkte toe met zijn verplichte sit-ups….
groet van leny :wave: :wave: 😆

Avatar

pepe · 15 juni 2007 op 12:55

Iedereen bedankt voor de reacties.
En wat ik nog niet kon weten toen ik deze column instuurde, was dat hij ‘s maandags een blauw gipsvoetje kreeg. Hij heeft het helemaal aangepast aan de column;-)

Lagato, ik wil je best die blauwe voet mailen 😉

Sim, gelukkig zijn die tanden nog heel en het voetje heelt ook wel weer.

Arta, het gaat gelukkig alweer beter met de pechvogel

Li, ik hoef niet veel te taxiën, behalve naar ziekenhuis, hij hinkt van bed naar bank en terug.

Mup, hij luistert meestal wel goed;-)

WB, zijn fiets (had ie pas vier dagen) is nog heel klein krasje verder niks. En nee ik schrik niet meer zo snel. En de titel was eigenlijk alleen blote tanden, maar er kwam onverwachts wat tussen.

Kawa, met kinderen kan je het nodige verwachten en dat hoef ik jou ook niet te vertellen. Plan vooral niet te veel want zij zijn goed in het in de war schoppen van een planning.

Klapdoos, dat ijs was nog niet gesmolten en heeft de pijn een beetje verzacht. Dank je, namens het blauwevoetje, voor de gewenste sterkte.

Geef een antwoord