Buurvrouw

Juist op het moment dat de man naar buiten gaat om zijn krantje uit de brievenbus te vissen, komen daar de buurvrouw en haar volwassen zoon aangewandeld. Buurvrouw strompelt een beetje. “Och buurman, heb ik me gisteren toch m’n enkel verzwikt en nu slaat hij weer om,” begint madam te klagen. De man slikt, want buurvrouw klaagt vaak, en veel, en lang, weet hij. “Dat is balen,” mompelt hij. “Ja, moeders enkel is omgezwikt,” voegt de zoon er aan toe.

“Heb je nog vakantie?“ vraagt buurvouw. “Maandag moet ik weer beginnen,” geeft de man aarzelend toe, terwijl hij de gazet uit de brievenbus grist. “Wij zijn al overal naar toe geweest, deze vakantie. Die botenoptocht in Amsterdam. Druk! Druk! Man man, honderdduizenden mensen,” dendert de vrouw verder. “Zo. Daar zullen ze mij dus nóóit zien,” serveert de man het uitstapje af. “Veels te druk. Nee, dan zoek ik liever iets op waar het wat rustiger is.” “Oh ja, en we zijn ook nog op Schiphol geweest. Die vliegtuigen die komen zo, zó over je heen gevlogen. Theo, mijn vriend, je kent hem wel, die is nou toch al 75, en hij heeft nog nooit gevlogen! Niet te geloven toch? En hij zei nog, dat ie zijn hele leven lang ook niet in zo’n ding kruipt. Ha ha. Trouwens buurman, heb jij al ooit gevlogen. Wat? Nooit?” ”Jawel, ik heb zóveel gevlogen. Van mij hoeft het niet meer. Ook mijn vrouw geeft er niets om. En autorijders zijn we ook niet, dus we blijven lekker in de buurt,”

“Heb jij trouwens die schade al gerepareerd van dat noodweer laatst? Wij zitten nog steeds te wachten op een bedrijf, die hadden de datum verkeerd genoteerd. Nou komen ze pas over een maand, om de lichtkoepels te vervangen,” palavert het mens. “Ja, ze komen pas over een maand,” draagt de zoon bij. “Neuh, ik heb alles al weer op … ” Voordat hij zijn zin kan afmaken neemt buurvrouw het van hem over. “Och, het is toch allemaal wat, en dan is het ook nog bijna de sterfdag van mijn man,“ snottert ze. “Ja, van vader, de sterfdag,” voegt de zoon er aan toe. Buurvrouw pinkt een traan weg en strompelt verder, naar haar voordeur. “Nee, buurman, het is allemaal niks, het is allemaal niks,” hoort de man haar nog jeremiëren. De zoon volgt zijn moeder: “Nee, het is allemaal niks. Houdou buurman.”