Sam

Na een langdurige ziekte en andere ellende had ik besloten een pup in huis te nemen. Via internet kwam ik een nestje tegen van een ongelukje tussen twee jonge honden, die een vakantieliefde beleefden. Moeder Border Collie en vader kruising Poedel/Malthezer Leeuwtje. Een wonderlijke combinatie . Maar ik lig graag dwars, dus een perfecte pup voor mij.

Ouwere jongere

[i]Als vergevorderde dertiger mag ik mezelf nog maar nauwelijks tot de oudere jongeren rekenen. En ik wil er nog zo graag bij horen. Maar dat valt niet mee. Hoe ga je daar nou mee om?[/i]

Barry

Een onooglijk hondje was Barry. Als je goed naar hem keek dan zag je dat een van zijn verre voorouders een poedel moet zijn geweest. Hij was ook niet getrimd als een poedel. Het was meer een smoezelig warrig dotje haar op pootjes. Hij had een aaibaarheidsfactor van nul komma nul.

Paardengefluister

Een kaartje van ex-vriendin Merel gekregen met de veelzeggende tekst: “Vreemd gaan mag, maar niets meer van je laten horen, niet!”
Nou weet ik dat ze in de wereld van klotsende aura’s en biologisch verantwoorde handlezers leeft, maar bij kaartjes met zulke teksten mag ik er vanuit gaan dat haar eigen aura gillend een goed heenkomen heeft gezocht.

Genetisch gemanipudinges

“Wat is genetische gemanipudinges?” vraagt het vragenstellertje. Meteen kijken achttien paar ogen mij nieuwsgierig aan. “Dat gaat ze ons eens eventjes haarfijn uitleggen,” lijken de bijbehorende koppetjes te denken. Maar ik denk ‘Verdorie, hoe red ik me hier weer uit…’ Waarom wachten deze kindertjes niet gewoon totdat ze thuis bij hun eigen pappie en mammie aan tafel zitten. Kunnen ze daar de maaltijd verzieken met hun lastige vragen.

Je mag alles van me weten, behalve…

Stel: Je buurman staat voor je deur en vraagt je met een wanhopige blik of hij misschien 10 Euro van je mag lenen. Wat doe je? A) je denkt: ‘Ach, wat is 10 Euro’ en leent het hem zonder moeilijk te doen. B) Je leent het hem wel, onder voorwaarde dat je het binnen een week terugkrijgt met 1 Euro rente erbij. C) Je leent niemand wat, want je vertrouwt niemand en komt zelf amper uit. Ik vermoed dat velen van jullie kiezen voor antwoord A. Zo ook Mercurius, de goedgelovige. Stel dat je buurman 2 weken erna weer om 07.30 uur voor je deur staat met dezelfde vraag?

Column…..Kunst?

Een beetje straffe oostenwind maar gelukkig de zon schijnt, het is mooi weer en ik geniet van deze wonderschone dag.Kan iets deze dag nog stukmaken, mijmer ik. O ja, het is woensdag, dus vanavond weer op naar Utrecht.
Weet je waar ik zo’n gruwelijk de pest aan heb? Dat anderen je in de val lokken om je vrijheid prijs te geven. Ze willen je bezighouden omdat je met de VUT bent en je zonodig van de straat af moet.

Briefkaart uit het verleden

Mijn telefoon rinkelt op het werk, door nummer herkenning zie ik dat mijn vrouw belt, en ik neem op met, en schattebout hoe gaat het vanmorgen.
Het is even stil aan de andere kant, ik hoor een zucht, en ik vraag wat er aan de hand is. Je hebt een briefkaart gekregen, en ik snap er niks van? Hoe bedoel je vraag ik, toch niet van mijn vriendin (grapje). Nee, maar ik vind het een beetje vreemd.

Enkeltje eenzaamheid

Als ik op een terrasje, met een licht verblindend schemerzonnetje, mijn digitale secretaresse bekijk, zie ik totaal niets.
Geen afspraak, geen verjaardag of feest. Niets. Ik hoef me nergens op voor te bereiden, geen cadeaus te kopen of een thuis-tap te huren.
Dat stemt tot nadenken.

De tactiek van de verschroeide aarde

Hoe schrijft men een column? Ik had het er onlangs over met een goede vriendin annex sidekick-chick cum allround muze; iemand die haar sporen op het pad der puntige teksten al lang en breed verdiend heeft en nu op de open plek aan het einde van het pad verkeert: ze wordt Gepubliceerd, en ze krijgt daarvoor Betaald. Iemand die van wanten weet, met andere woorden, en bij uitstek geschikt om mij het geheim van de woordsmid te ontsluieren.

Onhandig

Als je mij met één woord zou moeten beschrijven, zou ‘onhandig’ het meest treffend zijn. Niet alleen in de figuurlijke zin van het woord, alhoewel mijn PMS-dagen dit vaak wel doen vermoeden. Nee, ook de meest letterlijke uitleg is mij op het lijf geschreven. Ik heb er namelijk maar één. Hand, welteverstaan.

Ouwe lul !

Ochtend. Verbaasd en geïrriteerd kijk ik naar het getal op de elektronische weegschaal.
Al drie dagen hetzelfde. Ondanks zwarte koffie, superdunne crackers en 20+ kaas.
Kruiswoordpuzzel. Drie sterren. Vijf horizontaal. Ik tel het aantal witte hokjes. Kan er niet opkomen.