‘Mevrouw’ Wie, ik? ‘Ja, u mevrouw, waar zijn de pashokjes, pardon de plaskamers? Daar achterin bij de toiletten, mevrouw. U ruikt er niets van. ‘Nou dat is dan prima, ik moet wat van deze lucht doorlatende maar warmte vasthoudende Tena broekjes passen, maar soms kan ik mijn plas niet ophouden Lees verder…
In Spanje zijn ze gek op bloedprikken, zelfs als je slechts een verstuikte enkel hebt wil men bloed zien. Dat bloedprikken gebeurt in een soort slachthuis dat men de naam ‘medisch centrum, heeft gegeven, op werkdagen om acht uur ’s ochtends, en gaat op afspraak. Alleen is het zo jammer Lees verder…
We houden elkaar vast en laten nooit meer los. Jij bent plantaardig en ik diervriendelijk. Niemand die ons samen iets kan maken. We verstoppen ons dezer dagen in het bos. Ik zal vriendelijk rondjes om je huppen en jij zal me aardig behoeden van sneeuw en ijs. Want die gaat Lees verder…
Gelukkig heb ik op dit moment geen last meer van voetballen. Een mannenkwaal, ik weet het. Het schuurt, het jeukt en soms, soms doet het pijn. Het begint aan de onderkant. De eerste signalen voel je ergens bij en in je onderbuik. Althans dat denk je. Als man. Voor sommige Lees verder…
De stilte valt, als een zware deken, over het triest gevoel een steentje in het water hebben geworpen. Kringen bereiken nu niet de oevers, maar zijn opgelost in het niets. Geen kring keert terug. Steen voor eeuwig gezonken. Afscheid van verwachting dat het wel goed zal komen.Of niet zonder berusting, maand Lees verder…
