Het is nu bijna 5 maanden geleden dat mijn moeder,van 92 jaar als laatste van haar familie,overleed.
Heb geen afscheid van haar mogen nemen op de dag voordat ze haar laatste adem gaf.

Werd weggejaagd door een schoonzus met haar man die ik nu geen broer meer noem.

De regen klettert op mijn auto voorruit, ik parkeer en zet de motor uit. Kijk omhoog en praat tegen mijn moeder alsof ze naar mij kijkt en vraag ‘Is dit wat je wilde laten gebeuren?’

Ik huil en schreeuw. Geen antwoord en dat weet ik ook wel hoor.
Een donderslag, ik start de motor, zet de ruitenwissers aan en trap op het gaspedaal. Ik wil naar huis.

Dag Mam…vergeet nooit dat ik je lief had en je voor altijd in mijn hart meeneem.
Jouw laatste woorden,2 weken voor jouw dood, koester ik ‘je bent er jongen, wil je mij naar mijn kamer brengen want ik ben moe’. Mijn moeder in een achteraf kamertje van een verpleeghuis. We lopen traag door de marmoleum beklede gang. Het is nog stil op deze zondagmorgen 9 uur. Vanuit een andere kamer met de deur open zwaait een andere oude dame en ik hoor ‘ben je er al Kees, kom je mij halen?’ Ik ben haar Kees niet en zwaai terug. Ze lacht haar gebitloze mond open.

Ik leg je voorzichtig in bed, kruip naast je en fluister ‘ik hou van jou Mam! Een fluistering ‘Dat weet ik jongen, ik ook van jou!
Doe haar bril af en leg het op het kastje naast haar.Sluit
de gordijnen.

Maar jouw ‘ lieve’ oh zo op geld beluste schoondochter en haar man met hun 2 kinderen, jouw andere zoon vervloek ik voor eeuwig!

Ze bestaan niet meer voor mij!

Dag Mam!,doe je Pa de groeten.

Antwerpen / Duiven 18 februari 2020

Categorieën: Overig

Nummer 22

Verwarde, inmiddels Anno 2020 minder verward, en mede oprichter van het Absurdisch Verbond met als mede lid en co oprichter Kees Schilder "Paco Painter"en zijn andere alter ego's. Prof.dr.mr.ir. R. Leijdecker (1955) van het O.I.L. Onderzoeks Instituut Leijdecker waarnemer, beschouwer en publicist over maatschappelijke ontwikkelingen met een knipoog. Een flinke knipoog! Reiziger over onze aarde, kijker en luisteraar naar anderen.

6 reacties

van Gellekom · 21 februari 2020 op 10:01

Intens en heel mooi geschreven. Vanuit je hart. Tot de vloek. Sodemieter die vloek van je af, Ruud. Uit je hart. Het is het niet waard, al begrijp ik je maar al te goed

    Nummer 22 · 22 februari 2020 op 09:52

    Dank je van Gellekom. Het slijt maar vergeten en vergeven…

Marieke · 21 februari 2020 op 12:01

Afschuwelijk en heel moeilijk verteerbaar hoe gif van buitenaf soms een familie binnen sijpelt.

    Nummer 22 · 22 februari 2020 op 09:53

    Precies Marieke… een sluipend manipulerend proces.

Dorine · 24 februari 2020 op 10:45

Wel hele fijne laatste woorden. Ik hoop dat die de boventoon blijven voeren!

    Nummer 22 · 24 februari 2020 op 19:00

    Ik koester alle fijne jaren met mijn ouders. Dank voor jouw reactie Dorine!

Geef een reactie