Relaxed loop ik op vrijdagmiddag door de winkelstraat. Het is weekend en de zon schijnt door de wolken. In tegengestelde richting loop ik een oud-klasgenoot tegen het lijf. Ze groet me en vraagt hoe het gaat. Sociaal wenselijk antwoord ik: “Goed hoor!” Ja, wat zeg je tegen iemand die je al jaren niet gezien hebt. Daar had zij geen enkele moeite mee: “Hey, je ziet er goed uit! Zeker al een aantal kinderen op de wereld gezet!” “Uhhh… nee”, was mijn aarzelende antwoord. “Ach, ja… je hebt groot gelijk dat je geen kinderen neemt. Ik heb er twee, nou da’s soms echt geen pretje hoor” vervolgde zij.

Plaatsvervangende schaamte nam parte van mij: kinderen neemt….? Daarna kwam bijna de rook uit mijn oren. Hoe vaak worden (ongewenst) kinderloze dames geconfronteerd met de – misschien wel naieve – maatschappij, waarin het krijgen van kinderen zo ‘gewoon’lijkt te zijn.

Aarzelend vertelde ik mijn oud-klasgenootje dat mijn kinderloosheid niet vrijwillig was. Als een blad van een boom sloeg ze om. Het was toch wel verdrietig dat ik ziek ben. Maar goed… niet gevreest: Het komt wel goed! De medische wereld tegenwoordig! Alles kan! “Dan doe je toch gewoon IVF!!”, was haar reactie.

ZUCHT! Tja, gewoon IVF, dat ik daar niet aan gedacht had… Als ik er aan denk voel ik de dagelijkse injecties nog in mijn buik, stroomt de adrenaline weer door de aderen alsof ik weer plaatsneem in de emotionele achtbaan. De tranen stromen over mijn wangen als ik denk aan de drie miskramen: het enige resultaat.

Ik neem het de mensen ook niet kwalijk. Heerlijk als je zonder problemen twee wonders hebt mogen dragen en baren. Heerlijk dat je niet dat ‘gewoon IVF’ hebt hoeven doorlopen.

En oh, wat lijkt het me heerlijk om twee wonders af en toe achter het behang te kunnen plakken…

Categorieën: Gezondheidszorg

8 reacties

Marja · 26 januari 2012 op 17:40

Sommige mensen zouden een spreekverbod moeten krijgen. Volgende keer ga je lekker een straatje om. Wat een stomme tuthola. Ze moesten háár achter het behang plakken.

Fem · 26 januari 2012 op 17:48

Tsja, er zijn altijd mensen die zo om een praatje verlegen zitten dat ze maar raak kletsen en niet beseffen dat ze daarmee onbedoeld rake klappen uitdelen. Dat zijn mensen waar je inderdaad met een grote bocht omheen moet lopen!

Begrijpelijke ergernis met wmb iets wel net teveel…

Welkom!

Ontwikkeling · 26 januari 2012 op 18:21

Bij dit soort “oermoeders” is ducktape alleen niet voldoende. Vrouwen onder elkaar zijn vreselijk. Dat zeg ik als ervaringdeskundige vanaf de “andere kant” van de balie.
Welkom hier! Schrijnend verhaal, goed opgetekend.

SIMBA · 27 januari 2012 op 07:57

Kinderen krijg je, die neem je niet!
Prima stukje!

Dees · 27 januari 2012 op 09:16

Vind het een mooi stukje. Zij die merkt dat ze je raakt en zich probeert te corrigeren, jij die nog erger geraakt wordt. Goede bedoelingen die je net tussen kant en wal klemmen.

Boukje · 27 januari 2012 op 10:10

Als je zelf gewoon kinderen hebt kunnen krijgen, sta je er nauwelijks bij stil hoe het zou zijn als dat anders was…

Fijn om van jou te horen hoe dat is.

Welkom bij Columnx!

Yuri · 27 januari 2012 op 12:11

Erg mooi dit. Kort, krachtig.
Er liep een rilling door m’n lijf tijdens het lezen.

DACS1973 · 27 januari 2012 op 13:48

Goed geschreven verhaal!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder