Afgelopen zondag zag ik een balletopvoering op TV. Romeo en Julia. Ik kwam al zappend midden in een vechtscene met zwaarden terecht. Het hele ensemble vulde het toneel. Achterop de dames die ‘ohhh’ en ‘ahhh’ uitbeelden en op de voorgrond tientallen jonge balletdansers allen gehuld in een maillot en in bezit van een degen. Die maillot, daar wilde ik het even over hebben. Het was alsof ik de bultenparade langs zag komen. Jonge snuiters met een lycra of satijnen glimmende maillot aan. Het hele dansen in al zijn finesse ging aan mij voorbij. Ik raakte zo gefascineerd, haast geobsedeerd door die enorme bobbels aan de voorkant van hun maillot. Niet dat ik seksueel opgewonden raak van die ‘knollen’ (hoewel…), maar ik verwonder me zo over de mannenballetbroek in het algemeen. Dat is toch géén pan! Wie heeft die outfit nou bedacht? Ik ga er maar van uit dat het Lodewijk de 14e was en dat Rudi van Dantzig en Yiri Kylian deze dracht trouw in ere hebben gehouden. Kwijlend leiden ze hun jonge leerlingen op voor het grote werk dus aanhouden die broek!

Stel je voor dat je als balletdanser homoseksueel bent (en dat is zeer waarschijnlijk want die domineren in aantal nog altijd over de hetero dansers) en je hebt een ‘crush’ op een collegadanser? Hoe moet dat nu als je opgewonden raakt en je staat een ‘pas de deux’ te dansen met je kersverse verkering? Voor je het weet doe je een pirouet met een enorme paal in je broek.

Niets is te verbergen in zo’n maillot. Overigens schijnt het nog een hele kunst te zijn om de bobbel goed gekneed in je voorkant te leggen. Bij de één zag het er keurig geproportioneerd uit, bij de ander was een stukje bal te ontwaren die niet mee wilde doen met het éénzijn qua egaal gevormde bult.

Pas toen het broodmagere Juliaatje zonder borsten en het kleine ‘bultige’ Romeootje opkwamen, kon ik eindelijk genieten van ballet waar het voor bedoeld is. Het stel danstte zo verschrikkelijk mooi. Zij zal niet méér gewogen hebben dan vijf kilo, waardoor hij haar met gemak omhoog kon smijten. Omhoog, ondersteboven, afgeschoten de lucht in om met drie luchtpirouetten weer in zijn armen te komen.. Ik was voor even niet afgeleid door een bult, knol of bobbel. Wel weer jammer toen Julia (schijn)dood was en slap op het bed lag, haar balletvoetjes onwaarschijnlijk keurig in de ‘strek’. Ik zal er op letten als ik dood ben dat ik wel mijn voeten mooi gestrekt hou.

De balletlegging dus. Deze mannenpanty hoeft gerust niet in de prullenbak van mij, we kunnen hem best in ere houden. Als ‘straf’, had ik bedacht. Als een welkome zeer effectieve oplossing om de criminaliteit tegen te gaan; De elektronische maillot!

Kijk, de goed betaamde huis-gedetineerden komen er maar makkelijk vanaf met hun alarm-enkelband. Je ziet het niet eens. Er zitten beperkingen aan voor wat betreft werken (als ze al een baan hebben). Gedoe, opletten geblazen. Zo’n hysterisch glimmende elektronische maillot geeft de heren draaideur-boefjes beter de kans om te blijven werken en te gaan en staan waar ze maar willen. Graag zelfs! Paradeer maar met je maillootje, je bult voorop. Kun je het je voorstellen als we praten over onze criminele jongetjes in de leeftijd van zestien jaar en ouder? O mén. dat moet hel voor ze zijn om drie maanden, zoniet langer verplicht in een glimmende maillot op straat te moeten lopen. Een maillot met een zender. Geen hiphopbroek erover heen en geen lange jas om het ‘zakie’ te verbergen, want dan gaat het alarm af. Zouden jonge criminelen autochtoon of allochtoon (oei!!!!!!!) zich niet tien keer bedenken om in zo’n homobroek met ‘schreeuwendende’ bult weer terug te draaien in de criminele mallemolen? Toegegeven, het idee is nog niet helemaal waterdicht. Daar mag de tweede kamer zich verder over buigen.
Is het een gat in de ma(illot)rkt? Zou zo’n electronische bultenbroek veel effectiever zijn om van een crimineel ‘Romeootje’ een eeuwig lachende en bovenstebeste Frans Bauer te maken?

Categorieën: Algemeen

23 reacties

maurick · 2 maart 2009 op 12:20

Waar mensen tegenwoordig al niet hun aandacht op vestigen. 😀
Een maillot, goh, dat lijkt me ook echt niet fijn zitten, maar dit terzijde.

Wel een aardig stukje, dat je misschien iets gestructureerder en genuanceerder had kunnen brengen, want nu komt het een beetje chaotisch over.

pally · 2 maart 2009 op 12:35

Ik vind het een geinig stukje, Wendy, dat wel een beetje chaotisch op en neer danst. Maar dat past prima bij het onderwerp 😀

groet van Pally

Bitchy · 2 maart 2009 op 13:51

Ik heb hetzelfde met die schaatspakken van de heren, mijn ogen worden als magneten getrokken naar die kruizen 😉

Leuk geschreven!

Nikita · 2 maart 2009 op 14:06

Dag Maurick,

Dank voor je reactie. Het is inderdaad een rommelig stukje met hier en daar wat spelfouten (zo jammer). Het was mijn eerste stukje voor Columnx. Ik zit nog in het ‘klasje’. Leren, leren en nog eens leren en dan komen de gestructureerde stukjes vanzelf!

Wendy

Nikita · 2 maart 2009 op 14:07

Dank je wel Pally, voor je reactie. Zo leuk als je stukjes gelezen worden….:-)

Nikita · 2 maart 2009 op 14:08

Dag Bitchy, dank voor je reactie. Erg he….dat aangetrokken worden als een magneet..naar de ongemakkelijke plekken 😉

Wendy

arta · 2 maart 2009 op 16:41

Voor mij is dit een typische blog. Het vele (tussen haakjes), de herhaalde letters in een woord: ohhh en ahhh bijvoorbeeld, en tja, de taalfoutjes.
Jammer, want het leest erg lekker weg verder, en die criminelen-legging? Laat maar zitten, op de één of andere manier wil ik de doorsnee crimineel niet in panty zien, geloof ik…:-D

Nikita · 2 maart 2009 op 17:13

Dag Arta, dank voor je reactie. ‘haakjes’ en ‘ohhh en ahhh’ mogen niet? Een typische blog, schrijf je. Is dat dan ook fout? Ik ben nog maar nieuw in columnland. Columns mogen overigens maar maximaal 500 woorden bevatten. Ik hou mij daar niet altijd aan en met mij vele anderen. Bij blogs mag je je verhaal zo lang mogelijk maken als je zelf wilt. Ik hoop dat dat waar is. Als je andere columns van me wilt lezen, die wellicht beter en haakjes-loos zijn, kijk dan op http://www.beingwendy.web-log.nl. Heb je commentaar…ik leer graag 😉

Garuda · 2 maart 2009 op 17:24

En bedankt he,….dacht ik net voor de koude nachten een heerlijk warm en strak broekje te hebben, waarin hij er inderdaad wat groter uitziet dan als ik mijn wijde trainingsbroek aan heb, daarin lijkt het of ik er helemaal geen heb, komt zij met dit idee aan zetten!

Gisteren met de post een ZAK gekregen om kleren in te doen die je kan missen. Dus mijn zakbroek erin, postzegel erop, oh nee, die komen ze ophalen, gelukkig hoeft mijn naam er niet bij :oeps: , en blij maken die groot geschapen negers in Afrika! Goh, wat zullen die het koud hebben…

Welkom! 😉

arta · 2 maart 2009 op 17:49

Ojeetje…wat heb ik gezegd?
Wat mij betreft mag en kan alles, ik probeerde alleen wat dingetjes aan te kaarten. In een blog kun je gewoon msn-taal gebruiken, woorden zo langgerekt maken als je zelf wil, en er idd vier A4-tjes mee volschrijven.
Aan vijfhonderd woorden houd ik me ook niet altijd, spel-en stijlfouten maak ik ook, maar vaak laat ik het vooraf lezen door iemand en wordt dat er uitgefilterd vóór plaatsing.
Kortom, mijn tips zijn zonder opgeheven vingertje… Doe er wat mee als je wilt en als je denkt: Waar heeft ze het over? Dan doe het lekker niet! Laat dus jouw schrijfplezier vooral niet verpesten door reacties. (En zeker niet de mijne:-D)

LouisP · 2 maart 2009 op 19:17

interessant,
de laatste twee alinea’s hadden wat mij betreft kunnen dienen in een andere column.

L.

Neuskleuter · 2 maart 2009 op 19:24

Welkom op CX! Het is een leuk idee voor een eerste column en ik zie dat je enthousiast aan het proberen bent, dus hier nog een paar tips:

– zet niets tussen haakjes, maar schrijf dat uit. Zo kan je ook de oei’s e.d. eruit halen, de lezer vormt de eigen mening wel;
– om het minder chaotisch te maken: je column hangt nu wat op 2 benen. Ik heb het gevoel dat je maillot als gevangenistenue je hoofdgedachte is. Als dat zo is, kan je de aanleiding (het toneel) inkorten en slechts als introductie gebruiken. Dan heb je meer ruimte om het elektronisch huisarrest vorm te geven.
– de uitsmijter blijft vaak het beste hangen. Probeer daarom geen vraag te stellen, maar een statement.

Ik denk dat je hier voorlopig wel voldoende mee kan! Succes met je volgende!

Nikita · 2 maart 2009 op 20:13

Dank je wel voor je tips! 🙂

u-queen · 2 maart 2009 op 22:44

Eigenlijk is alles al gezegd dus dan hou ik het er graag op dat ik het onderwerp echt heel leuk vind 😀
Het deed me denken aan een theaterstuk dat ik pas zag waarin iemand een piepklein broekje droeg, echt piepklein 😕 Hij droeg het maar tien minuten en het heeft me daadwerkelijk een trauma bezorgd 😆
Ik hoop dat dat jou bespaard is gebleven na deze voorstelling 😉

Fem · 3 maart 2009 op 07:45

Het beeld van strakgebroekte crimineeltjes op mijn netvlies op de vroege morgen 😕

Geef mij maar zo’n man in schaatspak 😀

Syl · 3 maart 2009 op 12:47

Ha Wendy, welkom hier! Laat je vooral niet ontmoedigen door kritieken hier, iedereen leert van elkaar. Ook ik ben nog “te bloggerig” en/of te lang van stof. Zolang het stof doet opwaaien in de vorm van reacties, weet je in ieder geval dat het opvalt:) Ik vond het vooral leuk! en heb van je eerste column hier genoten! :kus:

doemaar88 · 3 maart 2009 op 20:43

Je schrijfstijl is interessant. Leuk om te lezen. Let op het gebruik van (teveel) uitroeptekens achter elkaar, dat maakt het schreeuwerig/blog-achtig. Welkom hier, ik ben benieuwd naar je volgende brouwsel 😉

Mosje · 3 maart 2009 op 20:48

Inderdaad, in mannenschaatspakken kun je bobbels zien, maar bij vrouwen zie ik ze op dezelfde plek.
Zouden de pakken voorgevormd zijn?

Nikita · 3 maart 2009 op 20:55

Gracias Querida!

Nikita · 3 maart 2009 op 20:57

Inderdaad Mosje….als je als vrouw een legging aantrekt, doe het dan met beleid, want bij te groot geschapen zijn, zie je haar voorbips..bah wat een vies woord en gezicht 🙂

Nikita · 3 maart 2009 op 20:58

Ik zal er om denken, dank je voor de tip en het compliment.

KawaSutra · 4 maart 2009 op 01:32

En ik maar denken dat elke vrouw een man graag strak in het pak ziet. :eh:

Mien · 4 maart 2009 op 16:08

Ietwat benepen gelachen om je maillot verhaal.
Hier en daar had het wat bondiger gemogen.
Maar voor een debuut zeer zeker geslaagd.
Welkom bij CX.

Na jouw vele snelle reacties op reacties van lezers moest ik onwillekeurig denken bij het woord maillot: ‘die wendydeveer die mail(t)lot!!!

Mien

Geef een antwoord