De parel van Bagdad

Strips. Jarenlang was het lezen en verzamelen van strips een grote passie van mij. Honderden exemplaren heb ik bij elkaar gesprokkeld, en deze staan nog altijd netjes op alfabet gesorteerd, uitgestald op mijn zoldertje. In afwachting waarvan? De hoop dat mijn kinderen zich tezijnertijd hiervoor zouden gaan interesseren is ijdel gebleken. Jammer maar helaas hebben zij weinig tot geen belangstelling ontwikkeld voor de prachtige uitgaven van Asterix en Obelix, Alex, Prins Valiant, Buck Danny, Eric de Noorman, Corto Maltese, Tom Poes, Kuifje, Blueberry, Tanguy en Laverdure, Blake en Mortimer, Suske en Wiske, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Soms pluk ik nog wel eens een boekje van de zolder, en zwijmel weg in een nostalgisch verleden.

Bij ons thuis ontvingen wij vroeger de weekbladen Kuifje en Robbedoes. Met mijn broers was het vaak vechten over wie zich het eerste mocht laven aan de nieuwste avonturen van onze helden. Het kon wel eens gebeuren dat een van die bladen in het heetst van de strijd volledig aan stukken werd gescheurd. Maar dat is allemaal vergane glorie. Kuifje ging in 1993 ter ziele en Robbedoes in 2005. Desalniettemin, mijn zoldertje staat er vol mee. Strips, strips en nog eens strips. Van alle titels is er eigenlijk eentje mij min of meer blijven intrigeren: “De parel van Bagdad.” Een avontuur van de Rode Ridder, uit de koker van Willy Vandersteen. Waarom dit verhaal dan toch? Vandersteen nam het immers niet zo nauw met de historische achtergrond van zijn verzinsels, die sprong van de hak op de tak. Het was een ratjetoe, maar daar maalden wij niet om. Waar ging het in het geval van de ‘parel’ dan over?

Johan, de ridder in kwestie, wordt door gluiperige zeelieden ontvoerd en meegenomen naar de stad Bagdad. De wijze Omar stuurt hem vervolgens op pad, om een of andere uit de kluiten gewassen parel uit handen van de Zwarte Magiërs te redden. De glazen bol bevat een orakel, en dat waarschuwt voor een ernstig gevaar dat de stad in de toekomst zou kunnen gaan bedreigen. Natuurlijk lukt het Johan om de parel te ontfutselen, en terug te brengen naar de kalief van Bagdad. Het orakel waarschuwt inderdaad voor een gevaar, maar dit kan enkel worden opgeheven door een essentiële verandering in het beleid van de Kalief. Deze weigert pertinent de aanpassing uit te voeren met alle rampzalige gevolgen van dien. Als dit geen boodschap met inhoud is! Misschien dat ik het verhaal daarom nooit ben vergeten.

In ieder geval heeft mijn interesse voor het stripwereldje mij er zelfs toe gebracht, om pogingen te gaan ondernemen tot het schrijven van scenario’s. Bekende en minder bekende uitgeverijen werden regelmatig bestookt met door mij geproduceerde synopsissen, maar helaas, zonder het gewenste resultaat. Wel heb ik nog een brief mogen ontvangen van Bob de Moor, van weekblad Kuifje, met wat welgemeende tips, maar tegen de tijd dat mijn pogingen serieuzer werden, stortte het gehele stripsegment in. Mijn schrijfseltjes belandden op dezelfde zolder, tussen al de stripjes die het wel hadden gered. Zoals de parel van Bagdad.