De poes van de buurvrouw is zacht, dat weet ik omdat ik eraan gezeten heb.
Zeker met dit warme weer neem ik des middags een lekker biertje, ook vanmiddag dus.
Op een gegeven moment loop ik door de kamer en zie vanuit mijn ooghoek iets op het balkon bewegen terwijl dit niet hoort want ik heb niets bewegends in huis. Ja m’n bladluis Barend, maar die heb ik al weken niet meer gezien.
Eerst dacht ik nog dat ik misschien een biertje teveel op had maar nee, ik loop terug en kijk nog eens goed: er ligt een poes op m’n balkon, die van de buurvrouw.
Als ze mij ziet staat ze op en loopt vrijelijk bij mij naar binnen met een air of zij hier woont en vlijt zich neer op mijn vloerbedekking.
Ze rekt zich schaamteloos uit en rolt wijdpoots door de kamer, ik kniel naast haar neer en begin haar te aaien.
Tevreden hoor ik haar snorren en spinnen, van haar voorpootjes maakt ze beurtelings kleine vuistjes.
Ik neem haar mee naar de keuken en pak een stuk worst om er vervolgens een plak af te zagen en die julienne te snijden zoals ook met soepgroente gebruikelijk is.
Ik voer de stukjes aan poes en het gevoel bekruipt ons dat wij heel goede vrienden gaan worden.
Dan horen wij iemand roepen en poes kijkt mij aan met een blik van: he, waarom nou.
Toen poes haar vrouwtje eenmaal zag dribbelde ze snel naar haar eigen huis zonder mij nog één blik waardig te gunnen; met een dergelijk persoon als vrouwtje zou ik dat ook doen maar dit even terzijde.
Moet ik nu aan de buurvrouw vragen of ik haar poes nog eens mag aaien?
Laat ik maar op het lot vertrouwen, dat lijkt me veiliger.
Prlwytskovsky.

Categorieën: Algemeen

8 reacties

Avatar

Outsider · 26 februari 2006 op 11:18

[quote]Ja m’n bladluis Barend, maar die heb ik al weken niet meer gezien.[/quote]
[quote]loopt vrijelijk bij mij naar binnen met een air of zij hier woont[/quote]
[quote]rolt wijdpoots door de kamer[/quote]

Zo staan er wel meer grappige zinnen in. Ik vind dit een verdomd leuke manier van schrijven.
Het ontzegelt bij mij de wijnkruik van een verkwikkende glimlach.

Avatar

wendy77 · 26 februari 2006 op 12:35

hahaha Peter, ik zou het haar idd maar niet vragen. Bij nader inzien, misschien toch wel. Levert vast weer hele leuke stof of voor een column 😛

Avatar

Ma3anne · 26 februari 2006 op 12:35

Grappige vondsten in deze column. Alleen die openingszin over de poes van de buurvrouw had voor mij niet zo gehoeven. Ouwe mop.

Avatar

Chantal · 26 februari 2006 op 22:19

Geweldig die buurvrouw-verhalen van jou!

Avatar

KawaSutra · 27 februari 2006 op 00:40

Leuk verhaal. Eerste zin mag idd. vervallen.

Avatar

melady · 27 februari 2006 op 01:32

platvoers en een beetje leuk.

Avatar

Raindog · 27 februari 2006 op 18:03

Leuke column! Over de eerste zin heb je anderen al gehoord, van mij een andere duit in het zakje. Misschien zijn er schrijfmanieren denkbaar waardoor je wat minder vaak ‘ik’ hoeft te gebruiken. Het zou er vloeiender van worden denk ik. Oops, sorry: zou men denken.

Avatar

Prlwytskovsky · 1 maart 2006 op 20:50

Bedankt voor jullie reacties, mijn zal er z’n voordeel mee doen. 😉

Geef een antwoord