Sinds kort ben ik weer wat meer geïnteresseerd in voetbal. Hoe dat zo komt? Twee redenen. Een, mijn kleine neefje is fan van Barcelona en twee, de introductie van steeds meer technische mogelijkheden binnen het voetbal. Vroeger kon Ajax mij nog bekoren, maar sinds Johan er niet meer is, is het voetbal in Nederland saai en slecht geworden. Het is wachten op een nieuwe Johan. Mijn neefje misschien. Hij heeft in ieder geval genoeg aspiraties. En ik de inspiratie. Om over voetbal te schrijven. Daarom nog maar eens een echte voetbalcolumn in een rubriek die op sterven na dood is.
En ja, waar draait het nu om bij voetbal? Juist ja de voetbal. Die moet erin. En het liefst heel vaak. Dat maakt de supporters, trainers, coaches, journalisten, profs, amateurs en last but not least, de voetballers gelukkig. Zeker degene die scoort. Wie ben ik vergeten? Juist ja, de scheidsrechter. Bewust? Nee, niet helemaal. Hij is soms, samen met zijn maten de advocaat van de duivel. In sommige gevallen, incidenteel, samen met de bookmakers, want die was ik ook nog even vergeten. Niets beïnvloedt meer het spel, heeft meer macht, dan de scheidsrechter. Want als iedereen gelijk heeft kan hij dat gelijk evengoed nog betwisten, in een momentopname. Hij ziet niet wat duizend anderen ziet. En hij komt er mee weg. Meestal. Nee, altijd.
Hoe lossen we dat voor eens en altijd goed op? Heel simpel. Met techniek. Ook het voetbal verdient een big brother who is watching. Fout, fout, fout. Dat gaan we nu eens niet doen. Die big brother is al in ons dagelijks leven alom aanwezig. Dat hij zich nu eens niet bemoeit met brood en spelen, alsjeblieft. Let go, let go.
Nee, er is maar een die wat mij betreft aanspraak maakt op waarheid en gelijk. En dat is de voetbal zelf. Laat nu de huidige techniek toevallig de mogelijkheid bieden om dit te bewerkstelligen. En wel heel eenvoudig. We planten in de voetbal een chip. Een chip die kan praten. Is er al toch? De voetbal bepaalt dan met behulp van de chip of hij gescoord heeft. Juist ja, of de voetbal de doellijn gepasseerd heeft. Het enige wat bij twijfel dan nog even moet gebeuren is luisteren. Eenvoudigweg luisteren naar de voetbal. En wie doet dan? De scheidsrechter en de beide coaches. Gedrieën treden ze toe tot de innercircle van het veld en beluisteren de bal. Want de voetbal, die heeft altijd gelijk. Was het een doelpunt? Ja, fluistert de voetbal, in drie paar oren. Doelpunt toegekend. En nee, even for the record, dit is geen verslag uit het laatste Harrie Potter boek en heeft niets te maken met bezemvoetbal.
Als die voetbal nu eens snel komt, met ingebouwde chip, dan ga ik weer kijken naar voetbal. Beloofd is beloofd. De ballen moeten er gewoon weer in. Wat maken ze me nou? Leve brood en spelen. In alle opzichten.

20 reacties
NicoleS · 22 november 2016 op 17:06
Tja van voetbal heb ik weinig kaas gegeten. Max Verstappen vind eigenlijk leuker om te zien. De column is prima geschreven. ?
Mien · 23 november 2016 op 11:00
Wat weinig mensen weten is dat Max tevens een verdienstelijke voetballer is. Hij zou een goede spits zijn in het Nederlands Elftal.
Er volgt nog een voetbalcolumn van mij Nicole, maar dan in gezondheidsperspectief. ?
Snarf · 22 november 2016 op 18:41
Geniale gedachte … Applaus! Point taken. Qua schrijfstijl een negen plus, bank vooruit en een vingerkusje … ?
Mien · 23 november 2016 op 10:56
Dank.
Karen.2.0 · 22 november 2016 op 19:12
Mien, invoeren die bal van jou. Scheelt een hoop ‘Skup ze voor de poten’ langs de lijn. lekkere column.
Mien · 23 november 2016 op 10:55
Dank.
Bruun · 23 november 2016 op 08:46
Voetbal boeit me niet zo. Jouw column des te meer. Ik visualiseerde zowaar een fluisterende voetbal. En het is knap om dat voor elkaar te krijgen. Heel knap.
Mien · 23 november 2016 op 10:55
Dank.
van Gellekom · 23 november 2016 op 09:26
Geef ze alle 22 een bal 😀
Mien · 23 november 2016 op 10:54
Een toverbal zeker? 🙂
StreekSteek · 23 november 2016 op 10:50
Als we domme acties op het veld onder ‘blessures aan het hoofd’ te scharen en dus een vrije trap opleveren, twee keepers toestaan, achteruit aftrappen afschaffen en de dader van een overtreding ook naar de zijlijn sturen na de behandeling van zijn slachtoffer, dan hebben we alleen nog maar chips in zakken nodig.
Mien · 23 november 2016 op 10:53
In balzakken bedoelt u? 😉
Nummer 22 · 23 november 2016 op 15:02
Leuke column. Over voetbal en randzaken, tsja. Ik zie de invloed van het noord afrikaans en midden oosten al jaren toenemen! Wat een “perzisch” tapijten landschap. De gekerfde armen(Nigel de Jong e.v.a), benen, ruggen(Jaap Stam) en buiken (Wesley met zijn mislukte versie van Yolanthe op zijn buik. De tatoo lijkt meer op Ruud Gullit in zijn rasta haardracht tijd). Uitzonderingen zijn die voetballers met “verstand”, bijv. Dennis B., Arjan R. Enfin, in de kleedkamers kijken de jonkies op tegen de volle bankrekening besloten vennotschap eigenaren en roepen dan:”Meneer…meneer Wesley…Me too a tattoo!,maar..uh eh…een vraagje..wat kost nu zo’n afbeelding van Ruud Gullit?
Mien · 23 november 2016 op 15:17
Dank. Grappig hoe je in jouw reactie mijn schrijven verbijzonderd met verwijzingen naar voetballers met inktplaatjes. Een voetbal is geen randzaak. Dat zal ik in mijn volgende column ook verder aantonen. Evenmin de essentie van het voetballen, namelijk het scoren van meer doelpunten dan de tegenstander. Maar dat terzijde.
Esther Suzanna · 23 november 2016 op 16:03
Ik heb er de ballen verstand van en dat wil ik graag zo houden..haha. Een balfluisteraar of een pratende bal is dan weer wél leuk! Als het maar geen ballenbak wordt. Hoewel…? 🙂
Mien · 23 november 2016 op 16:27
Hi, hi, ES, leuke reactie. Nee geen ballenbak, ik zit meer te denken aan zwerkbal, met de Slurk, de Beukers en de Gouden Snaai. 🙂 🙂 🙂
Nummer 22 · 23 november 2016 op 22:29
Vroeger had je ook een binnen en buitenbal met veters. Het werd een” eitje” als je er landurig op ging zitten.
Een inlegkruisje (c- #22) is een perfect in de kruis ingeschoten bal.
Maar dit terzijde.
Wat proza voor u!
Het Gelredome, Batavierenweg in Arnhem -zuid
Zaterdagavond,
de lichten aan
het dak gesloten
Klinkt van Oost naar West
Van Noord naar Zuid
een oorverdovend zwellend geluid
als het talent
de bal
huizenhoog over
heeft geschoten!
Mien · 24 november 2016 op 00:19
Ja, de versleten leren voetbal. Die zich vol zoog met water in de regen. Die loeizwaar werd en die je amper nog voluit durfde te trappen, met de al even versleten oude voetbalschoenen, bij het grasveldje achter de kerk, met een oog in het achterhoofd omdat ieder moment de veldwachter op zijn fiets achter je aan kon komen. Met goals gemaakt van vier opgefrotte regenjackjes. Drie keer corner penalty. Toch? En dan nu de bal met chip. Onvoorstelbaar bijna. De realiteit die de fantasie inhaalt. ?
Nummer 22 · 24 november 2016 op 18:55
Penantie, precies. U Mien hebt verstand. De kopgalgen de geur van een bal gehakt in het sudderende jus op zaterdagochtend 9 uur in de kantine en het lerenn klaverjassen Rotterdams of Amsterdams.
Esther Bal (werkte voor Vitesse, maar moest verdwijnen) wat een naam, wat mooi
Bitter ballen na een verloren wedstrijd. Ballen met een chip.. ach so what, binnenkort de Drone Bal op afstand door bobo’s te besturen.. Wedje maken? Match fixing dan toch maar. Ik gok dat in 2093 het voetbal een ware veldslag is met de eigenaar als een Nero met zijn duim omlaag en de koppen zullen rollen…
Mien · 25 november 2016 op 07:21
Het verstand is wederzijds Nummer 22.
Voetbal kent zijn oorsprong in Kent met het rollen van koppen. Wreed en woest.