Met haar lange, blote benen zoekt ze in rap tempo de kortste weg naar een warm café. Ze valt meteen op tussen de uitgedoste toeschouwers, die wél iets warms aanhebben op deze koude dag in februari. Verleidelijk wapperende blonde haren – wat mogelijk verklaart dat ze haar kleren domweg vergeten is – dwingen me te blijven kijken en ik ben vast niet de enige die haar aangaapt. Het verdomd weinige textiel om haar goddelijke ‘joepie’ lichaam laat weinig te raden over.

Geheel incognito sta ik in een feestelijk kostuum, met rode Bassie pruik en geruite muts naar de carnavalsoptocht te kijken. Toch komt het geen moment in me op om me te laten verleiden tot Keulse taferelen. Ik schaar mezelf niet onder de categorie testosteronbom en bovendien functioneert mijn prefrontale cortex prima. Van mij zal die schaars geklede chick dus geen fysieke last hebben.

“Zo laat je je dochter de deur toch niet uitgaan?”, klinkt het verontwaardigd. Hoewel ik het me niet voor kan stellen, vindt mama het wellicht een prima carnavals outfitje en is pa apetrots op zijn mooie dochter, als ze zich in Evakostuum het feestgedruis instort. Ik ken en bepaal de normen van een ander niet.

Misschien is bloot niet meer zo bloot als voorheen? We worden dagelijks geconfronteerd met halfnaakt; etalages van lingeriezaken tonen levensgrote posters van prachtige vrouwen in lingerie – ik hou me in om geen DNA achter te laten. Dat ik geen verkeersongeval veroorzaak bij het zien van lekkere Sloggi kontjes op immense billboards mag een wonder heten. En iedereen die vooraan heeft gestaan bij een optreden van K3, weet dat die naam eigenlijk staat voor Kamelenteen Trio.

De optocht is voorbij. Gekleurde serpentine en confetti versieren de Markt. Muziek van het laatste fanfarebandje klinkt steeds verder weg. Hoogste tijd om te ontdooien in een gezellige kroeg.

Langzaam schuif ik in de menigte – als haringen in een ton – richting een overheersende bierlucht. De hoempapa muziek staat goed hard dus slechts een enkeling hoort mijn noodkreet wanneer ik totaal overrompeld ben door een koude, grijpende hand onder mijn Schotse kilt. “Hé! Die griet heeft mijn feestneus vast!” Haar lodderige ogen verraden een hoog alcoholpromillage. Hitsig van de wijn kan ze de verleiding niet weerstaan. Mijn charmante kniekousen en geruite rok blijken té uitnodigend. “Dit is geen Lingo!”, grap ik. Haar vriendin vindt het reuze vermakelijk en lalt iets van “Joh, die vraagt erom.” Volgend jaar trek ik iets warmers aan.


Avatar

Robert Leek

Componeren met woorden. Ik doe dat heel graag.

10 reacties

Avatar

Snarf · 23 maart 2016 op 09:11

Geinige column met een verrassende pointe … altijd goed.

Avatar

Mien · 23 maart 2016 op 09:50

Lang leven de lente, het voorjaar!
Dezelfde taferelen komen wekelijks voor in de (rijen voor de) disco en andere feeestgelegenheden (de Schotse rok weliswaar thuisgelaten) en een keer per jaar met Oud en Nieuw … brrrrr …
Maar eerlijk is eerlijk, je moet je ergens aan warmen.
Leuke column.

Avatar

Bruun · 23 maart 2016 op 20:28

Ik zal K3 nooit meer met dezelfde ogen kunnen bekijken. Leuke column.

Avatar

Sagita · 24 maart 2016 op 01:04

Je wilt me toch niet wijs maken dat je geen strakzittende onderbroek onder die kilt aan had? Leuk geprobeerd maar een niet erg geloofwaardig verhaal! En ook fictie moet geloofwaardig zijn!
groet Sa

    Avatar

    Rob van Meer · 24 maart 2016 op 13:53

    Fictie moet geloofwaardig zijn? Dat wist ik niet. Ik neem de CX huisregels daarom nog even opnieuw door. Dank je 🙂

Avatar

Yfs · 24 maart 2016 op 21:14

Ik ben een groot fan van jouw schrijven Rob, maar over deze column ben ik toch iets minder enthousiast. Hoet je switcht van de ene naar de andere alinea loopt m.i. niet vloeiend waardoor ik me afvraag of ik me nog wel in hetzelfde verhaal bevind. Zo ook het bij elkaar horen van een Bassie pruik en een Schotse kilt. Was de blonde schone nu gehuld in verdomd weinig textiel of liep ze daadwerkelijk in Evakostuum?
Kortom, ik had steeds een “Huh?” momentje waardoor het niet vloeiend las. Volgend jaar als “Hulk” met een gescheurde broek? haha.

Avatar

Rob van Meer · 25 maart 2016 op 07:59

Bedankt voor je mooie compliment en eerlijke reactie. Ik heb zelf niet de illusie dat ik mezelf steeds zal kunnen overtreffen. De ene keer gaat het beter dan de andere. Ik probeer in ieder geval een lacht te ontlokken en hoop dat dat lukt. Wat ‘t vakostuum betreft; ik heb me teveel laten leiden door de kostuums die tijdens carnaval worden gedragen, dus niet naakt, maar weinig om het lijf. Google maar eens 😉 Maar de eigenlijke betekenis is inderdaad ‘naakt’. Tot een volgende! 🙂

Avatar

pally · 28 maart 2016 op 15:29

Ik vind hem niet erg sterk, maar wel heel grappig.

Geef een reactie