Yes, eindelijk. Het gaat in ons land weer eens ergens over. Na het langdurig gezwam over de economie, de zwarte Piet, oorlog met Rusland en de ellende op de Filipijnen, hebben we een echt serieus probleem te pakken. Dokter Corry. De school-tv dokter die jeugdig Nederland de beginselen van de seksuele handelingen poogt bij te brengen. En zoals dat dan gaat in ons land: we zijn tegen. Nou ja, we zijn tegen: een aantal ouders zijn tegen. En die hebben zich volgens goed Hollands gebruik verenigd in een actiecomité: “Stop dokter Corry”.
Nu loop ik lang genoeg op deze aarde rond om me de jaren zestig te kunnen herinneren. De tijden van de seksuele revolutie. Toen seks een feest van ontdekking werd en iedereen het met iedereen ging doen. Eerst voorzichtig in de slaapkamer met de gordijnen hermetisch gesloten maar langzamerhand steeds meer in het openbaar. In fiatjes vijfhonderd, in tentjes, in parkjes, festivals en ten tijde van het absolute hoogtepunt, midden op de dag bij het hoofdstedelijk monument op de dam. En deze vleselijke ontdekkingstocht kreeg en passant ook nog een naam: neuken. Het is zelfs opgenomen in de Dikke. Ik bedoel maar.
In de slipstream zagen we de oprichting van allerlei clubjes die deze revolutie moest begeleiden. Zoals de Rutgerstichting en de Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming oftewel de NVSH. Daar kon je goedkoop condooms scoren. En daar legden ze je ook fatsoenlijk uit hoe je op een leuke en fijne manier de daad bij het woord kon voegen. Omdat het ouderlijk thuisfront tekort schoot. Die leefden nog in een vast zondagavondritueel wat volgde op de stimulerende preken in de diverse kerken. “Gaat heen en vermenigvuldigd u”. Er werd dan een waslapje op het nachtkastje gelegd en nadat pa zich in het donker in zijn pyamabroek met flinke gulp had gewurmd, volgde er een kortstondige tjiftjaf met afsluitende kreun.
Nadat de rust eind jaren zeventig enigszins was teruggekeerd, bleken de taboes doorbroken. En in mijn beleving gold dat anno 2013 nog steeds. Totdat dokter Corry om de hoek kwam kijken. Op school-tv. Met een in verhouding tot het jaren zestig bulldozergeweld, fris en fruitig voorlichtingsprogrammaatje. Toch vloog de halve bible-belt in de gesloten gordijnen. Men is van mening dat de voorlichting van dokter Corry bij de ouders hoort. Inmiddels zijn er door de christelijke fracties Kamervragen gesteld. “Dokter Corry moet van de buis”.
Vraag me nu in alle eerlijkheid af wat deze ouders allemaal denken te gaan ondernemen om hun kids voor ongewenste externe invloeden te beschermen. Radio eruit, TV eruit, mobiele telefoons naar de schroot, internet opzeggen, brievenbus dichtplakken…
Het lijkt mij verstandiger dat ze eerst zelf eens kijken naar het programma. En misschien steken ze er dan nog wat van op want volgens mij hebben ze de afgelopen jaren echt heel veel gemist…
Brompot

5 reacties
Libelle · 24 november 2013 op 13:54
En of we wat gemist hebben! Ik heb een factuur naar het bisdom gestuurd van 300.000 euro, wegens gemist levensgeluk.
Ik zal het na nu nooit meer opschrijven, maar hier las ik de column van de maand!
Mien · 25 november 2013 op 00:43
Die Corry is wel echt een rekel.
Er is helaas nog niets veranderd qua sexuele voorlichting.
Vreemd hoor … want we doen het al sinds mensenheugenis.
Bleu, bleu, bleu. Rouge, rouge, rouge. Blanc, blanc, blanc.
Het komt er allemaal bij kijken.
Ik sluit me aan bij Libelle.
Deze is zeker CvdM-waardig.
Meralixe · 25 november 2013 op 13:45
‘ Omdat het ouderlijk thuisfront tekort schoot…’
Het ouderlijke thuisfront schoot helemaal niet te kort! Bewijs daarvan…u kunt het hier nog navertellen! :laugh:
Ferrara · 27 november 2013 op 21:30
Nog even op de valreep. Ik ging in 1967(de tijden van de revolutie) de opleiding tot verpleegster doen. We kregen in de vooropleiding uiteraard les in anatomie. De platen die daarbij werden gebruikt waren zo kuis dat de man in kwestie een wit broekje droeg. De vrouw was naakt… Wij leerlingen lachten ons rot. Hoe zot wil je het hebben in een dergelijke opleiding.
Ook nu zijn er blijkbaar nog mensen die met de ogen dicht een kortstondige tjif-tjaf doen. Leuke uitdrukking!
Bart Brompot · 27 november 2013 op 23:02
En zo heeft iedereen zijn eigen, uit ervaring geboetseerde herinneringen aan die tijd. En juist voor deze generatie, die uiteindelijk al redelijk begint te grijzen, is de “brandstapel-optie” om van een dokter Corry af te komen, op zijn zachts gezegd opzienbarend. Ten opzichte van mijn reeds lang geleden bevredigde zucht naar voorlichting, de wereld op zijn kop. Dank voor de reacties.