Dit is een nieuw avontuur van het doodzieke en spuuglelijke eendje Donor Duck.
Vandaag is het een trieste dag in huize Eend. Van de week bracht de wijkagent moeder eend het vreselijke nieuws dat haar man op de Riemdijk was overreden door acht auto’s en een trein.
‘Een trein?’ Probeerde moeder nog. ‘Er rijdt helemaal geen trein over de Riemdijk.’ Ja, dat wist de agent dan ook wel, ‘maar zo zag hij er uit’, zei hij.

Onmiddellijk ging ze naar het mortuarium. Wat ze daar aantrof was verschrikkelijk. Vader was zo platgereden, dat ze hem in een kist moesten vouwen. Het is dat er een kaartje aanhing waarop ‘vader eend’ stond vermeld, anders had ze de vleespastei niet herkend. Toen moeder in tranen uitbarstte, werd ze op haar flank getikt door de mortuariumeigenaar. ‘Wilt u buiten verder huilen, mevrouw, het is al erg genoeg’, sprak hij bars. Slepend met haar bek over de keien van de dijk keerde ze huiswaarts.

En nu, een paar dagen later, wordt vader begraven. De poelier wilde hem niet meer hebben.
Donor moet zijn zondagse pakje aan en omdat zijn moeder niet weet wat zijn voorkant is, trekt hij altijd zelf zijn jasje aan. Dat is nog een heel gedoe als je een vleugeltje mist en een snavel op je rug draagt. ‘Ga je mee, Donor?’, hoort hij zijn moeder roepen. Niet veel later waggelen moeder en zoon door de striemende regen op de Riemdijk richting het dorp.

Afhankelijk van de windrichting spurt het kleine eendje voor of achter zijn moeder mee. De lucht die uit zijn stomazakje komt is namelijk niet te harden. Het zakje heeft wel als voordeel dat hij door luchtverplaatsing via het tuitgaatje kan kwaken. Ja, nadat zijn snaveltje door de bijwerkingen van de medicijnen in de soep was gevallen, was de operatie aan zijn darmpje een geluk bij een ongeluk.

Eenmaal aangekomen zit de hele familie eend in de rouwzaal bij elkaar. Iedereen behalve Donor. Omdat hij zo lelijk is en stinkt moet hij verderop gaan zitten. Naast het open raam bij de uitgang. Daar zit hij dan, met zijn ene vlerkje tussen zijn recht vooruit gestoken pootjes. Op de verhoging voor hem ziet hij dat de kist vervangen is door een grote pizzadoos. Zijn moeder staat er naast en wenkt Donor naar zich toe. Nog één keer mag hij zijn vader zien. Voorzichtig tilt ze haar zoon naar de rand. ‘Andersom, mam, andersom’, toetert het kleine eendje. Wanneer hij zicht krijgt op de inhoud van de doos ziet hij de pestzooi dat eens zijn vader was. ‘Hij lijkt op mij?!’, zegt Donor. ‘Ja, lieverd, eindelijk lijk je op je vader’, fluistert zijn moeder.

Na de plechtigheid struikelt Donor voor zijn moeder uit de dijk af. Ze hebben wind mee. Bij thuiskomst opent moeder eend een envelop die ze op de deurmat vond. Na een korte stilte schreeuwt ze: ‘Oh mijn God! Ze hebben vaders’ uitkerinkje geroyeerd!’ ‘Wat is “geroyeerd”, mamma?’, kwaakt Donor langs de rand van zijn stomaatje. Van schrik valt zijn moeder voorover. Ook dood.

Door de kou kruipt Donor onder haar vleugel om zo haar laatste warmte op te vangen. ‘Mamma? Mamma?’, piept hij vanuit zijn zakje. Maar ze blijft dood. Voor altijd dood! Dat is best lang.

———————-

Erg, hè?!
Zo, ga maar lekker slapen. Morgen het verhaal over een kuikentje dat vermalen wordt tot biks, omdat het stottert.

Categorieën: Gezondheidszorg

16 reacties

Mien · 15 oktober 2014 op 07:22

Jammer dat je de fantasie niet ietsje pietsje meer beteugeld hebt. Nu vervalt ie in hoog gegrepen drama. Iets te weinig avontuur. Sorry. Het is voor mij een te droge eend geworden. Slecht te pruimen. Donor Duck vond ik beter. Wil niet zeggen dat er leuke zinsneden in de column zitten. Maar hee, we zijn daarin al verwend, gewend. Kortom dit vervolg is too much. Voor mij.

SIMBA · 15 oktober 2014 op 08:27

Hahaha! Té erg.

Meralixe · 15 oktober 2014 op 11:58

Het ziet er allemaal vrij simpel uit maar dat is het niet. Het is een beetje te vergelijken met de meeste tekeningen van Kamagurka. Ogenschijnlijk vrij eenvoudig en technisch niet zo moeilijk. Tot je zelf zegt: “Dat ga ik ook eens doen.” Dan lukt het plots niet meer. 🙂

Als Donor Duck 456 nog niet verveeld, dan ben je een groot schrijver! :-*

    Pierken · 16 oktober 2014 op 00:42

    Die Belgen kunnen dit inderdaad ook en beter, Meralixe. Kamagurka staat hoog in het vaandel bij mij. Een eervolle vergelijking dunkt me. Dank je wel! :yes:

troubadour · 15 oktober 2014 op 13:10

Onderkoeld drama in een leutige dosering.

evil-ine · 15 oktober 2014 op 14:04

Vreemde eend… Ik hoop dat ik het begrepen heb, twijfel even. Beetje hard voor een kinderverhaal, maar dat is de doelgroep niet.

Stoma-grapjes, tja, da’s op het randje vind ik.

    Pierken · 16 oktober 2014 op 00:52

    Ik hoop het ook, evil-ine. Kinderen zijn inderdaad de doelgroep niet. Je zou het ze kunnen voorlezen, maar weet dan dat ze ’s-nachts huilend aan je bed staan met vragen.
    In één van m’n vorige columns heb ik een man zijn damesfiets laten mishandelen. En niet een beetje, wetende dat huiselijk geweld toch ook een (te) gevoelig onderwerp is om grapjes over te maken.
    Dus een eendje met een stoma, z’n snaveltje aan een elastiekje, één vleugeltje er af en zo lelijk dat zijn moeder niet eens weet wat zijn voorkant is; ik zou het allemaal niet zo serieus nemen.
    Had je deel één gelezen?:

    https://www.columnx.nl/donor-duck/

      evil-ine · 18 oktober 2014 op 13:08

      Ik kan je boodschap van de columns niet goed plaatsen. Niet te serieus nog een keer gelezen. Dan is het wel goed te hebben 🙂

      Misschien bedoel je juist op te komen voor mensen met een handicap?

trawant · 15 oktober 2014 op 19:06

Wilt u buiten verder huilen, mevrouw, het is al erg genoeg’ …

En zo zou ik nog ettelijke mooie absurdistische zinnetjes kunnen kopiëren . Leuk stuk met een schrijnend randje … waar blijven kwik, kwek en kwak?

    Pierken · 16 oktober 2014 op 01:19

    Ja, wat een onzin, hè? En erg ook 😉 ! Tof dat je dit hebt ontvangen zoals het is bedoeld.

Nachtzuster · 16 oktober 2014 op 00:12

:rotfl: :rotfl: Ik ben groot fan van Donor Duck. De bizarre, zwartgallige humor die je hier tentoonspreidt vind ik geweldig.

[quote] ‘Andersom, mam, andersom’, toetert het kleine eendje[/quote]
Voor mij de meest geniale zin. Zo simpel, zoals Meralixe zegt, maar kom er maar eens op. En evel-ine, nee, volgens mij is dit geen verhaaltje voor kinderen 😉 .

Ferrara · 17 oktober 2014 op 16:37

Mocht je onderdak zoeken voor Donor Duck, Griet is met zijn lot begaan. Miet heeft zich tranen gelachen en dat is ook heel erg vindt Griet.

Geef een antwoord