Een “wit” voetje
Zoals een ieder inmiddels wel weet zit ik sinds 3 januari met mijn been omhoog op de bank mijn familie te vervelen, veel (te veel) columns te schrijven en ben ik eindelijk bezig om mijn tweede boek een beetje gestalte te geven.
Misschien is het handig om de oorzaak van mijn witte voetje ook een beetje gestalte te geven zodat jullie weten hoe ik aan die ongemak gekomen ben. Om mij geheel op het nieuwe jaar te werpen had ik een prachtige goudkleurige outfit aangeschaft inclusief een paar pumps waar mevrouw Victoria Beckham jaloers op zou zijn. Het zijn dan wel geen originele Blaniks of weet ik hoe die dingen in modeland heten, ze zijn wel onwijs goud en zo niet minimaal 10 cm hoog. Kortom een paar stelten waar ik me normaal niet op zou wagen. Toch lukte het me de gehele avond op deze palen door te brengen.
Tot dusver geen problemen, zou je denken. Ware het niet dat ik op 2 januari mocht aanschuiven bij de Koninklijke om tijdens de jaarlijkse nieuwjaarswedstrijd een bardienst te draaien.
Terwijl wij ons bezig hielden met het schenken van de nodige glühwein, warme chocomel, biertjes, het bereiden van honderden broodjes warme worst, broodjes bal en koppen erwtensoep werd ons uitzicht warm gehouden door de blik op de nog goed geconserveerde kuiten van onze helden van 1988. Laten we eerlijk zijn, ze mogen er nog best zijn, de benen van de heren de Boer, Witschge, van Hooijdonk, Jonk en Huistra.
Na het schenken van de duizenden bekertjes wijn en bier mochten wij onszelf te buiten gaan aan de champagne in het gezelschap van bovengenoemde heren.
Ja en daar ging het fout. Op het moment dat je aan de champagne gaat met je helden van vroeger, de helden van 1988 gaat het vocht (te) rijkelijk vloeien.
Eenmaal thuis aangekomen kwam ik er achter dat ook daar het glas nog half vol was. Echter niet alleen een glas maar ook nog wat flessen. Reden dat deze dame dacht, wat heb je aan die halfvolle flessen als je morgen toch naar de glasbak moet.
Dat ik die nacht die daarop volgde ruzie zou krijgen met de strijkplank, in het dagelijkse leven ook al niet een van mijn beste vrienden, kon ik uiteraard niet voorzien.
Gevolg, een struikelpartij toen ik probeerde om de inhoud van de halfvolle flessen op natuurlijke wijze probeerde te ledigen. Een duikvlucht door de lucht, drie ingescheurde tenen, een gescheurde enkelband en een heel klein beetje bloed.
Omdat ik op dit midden nachtelijke uur niet het hele pand wilde wakker maken heb ik braaf tot de volgende ochtend gewacht om mij te melden met mijn opgelopen ongemak wat tot gevolg had dat hechten niet meer mogelijk was en ik tot volgende week met mijn been omhoog op de reserve bank van het maagdelijke landschap mag genieten.
Om toch nog wat in de stemming te blijven heb ik de kleur van mijn been laten aanpassen aan de clubkleuren van de Koninklijke. Sfeervol blauw.
En mijn goede voornemen is dat ik die strijdplank nu eindelijk eens gewoon het raam uit flikker.

Categorieën: Algemeen

10 reacties

Ma3anne · 14 januari 2010 op 13:39

Al zit je dan met je pootje omhoog, deze column loopt hartstikke lekker. Ik vind hem je beste tot nu toe.
[quote]wat heb je aan die halfvolle flessen als je morgen toch naar de glasbak moet. [/quote]
Dit is de mooiste smoes die ik ooit gehoord heb. Het is dat ik niet drink, anders zou ik hem van je lenen. :hammer:

Prlwytskovsky · 14 januari 2010 op 15:52

Compleet met Ma3 eens.

Maar Ingrid: mijn flessen zijn altijd half leeg, dat is toch veel erger.
En ahahahaa … leuk die kwaadheid in je laatste regel. De boel het raam uit flikkeren: hoppaaaaaa. 😉

LouisP · 14 januari 2010 op 22:17

Ingrid,

je begint je eerste alinea met de titel. Bewust?
Het is volgens mij dat ongemak ipv die?
Grappig dat je de jongens van 1988 laat opdraven. Maar zat Huistra daarbij?

Op CX geleerd, in de titel geen leestekens gebruiken..volgens mij komt dan het dubbele, het grappige van ‘wit voetje halen’beter uit…

Louis

Avalanche · 15 januari 2010 op 08:14

Beterschap :lach:

SIMBA · 15 januari 2010 op 08:40

[quote]Zoals een ieder inmiddels wel weet [/quote]
Is het op het journaal geweest dan? :eh:
En ik heb echt geen idee wat de koninklijke is.

Ingrid · 15 januari 2010 op 08:42

Ja klopt het moet dit zijn ipv die, typefoutje. En Huistra zat er niet bij. Maar die groep bestaat uit een stel verwende etters die geen zin hebben om op die of die zaterdag op te draven omdat ze ergens anders heen willen/moeten. Daarom staan er vaak ook andere (niet) oranje spelers op het veld.
Ook daar zou ik nog een column over kunnen schrijven. Maar ach het blijven toch je helden dus waarom zou ik ……………

Ingrid · 15 januari 2010 op 08:42

Studio Sport. :lach:

Dees · 16 januari 2010 op 18:28

De herhaling van de titel en de hele eerste alinea schrappen en dan heb je een prima en leuk stukje. Dat begin is onnodig, wekt geen interesse en komt wat onzeker over. Gewoon beginnen en dan merkt de lezer vanzelf wat je met de titel bedoelt. De rest is echt heel leuk.

Ingrid · 16 januari 2010 op 21:53

@ Dees Dank je voor de tip, al doende leert men, tenminste dat is de bedoeling.

DreamOn · 17 januari 2010 op 18:12

Helemaal eens met Dees.

Je moet een column schrijven met als insteek dat mensen niets over je weten.
Op hyves of blogs kan je inderdaad beginnen met: Zoals iedereen inmiddels wel weet… enz.
Maar dat kan niet op een columnsite. Ik had er echt geen idee van dat jij met je pootje omhoog zit sinds 3 januari.
Maar verder een prima column! 😉

Geef een antwoord