Langzaam proberen woorden vanuit hoger gelegen gebieden een weg naar buiten te vinden. Het gevaar ligt op de loer dat zij in de kraag worden gegrepen door het spraakorgaan. Nimmer zullen zij dan de vingertoppen, de toetsen, het net of ColumnX bereiken en jullie netvliezen onder ogen komen. Ook de letters die in de komende weken aan het eind van de lange hals linksaf slaan, zijn kansloos. Zij zullen voor het merendeel verstrikt raken in scheuren en getergde spieren die terugknijpen. De net zo hard rennende klinkers en medelopers die via de extra gestimuleerde aderen de rechter route naar de vingertoppen vinden, hebben een kans. Slechts de deleteknop of censuur of wat losse adrenaline kunnen hen de weg nog versperren.

Niet dat het spraakorgaan zo slim is om alle zinnige zaken er uit te pikken. Nadat ik bijvoorbeeld deze week een opstapje miste was het nogal onsamenhangend wat er naar buiten kwam. Het klonk als boos, geschrokken en vooral een uiting van pijn. Op de Poli bleek de oorzaak van die geluiden een arm uit de kom te zijn. Als toegift deed het vriendelijke medische team er nog een scheurtje in het schoudergewricht bij. Heel handig hebben zij mijn bovenarm met een horizontaal, draaiend en schuim vertikaal vrolijk kleurend maar erg dwingend bindlint aan elkaar geketend. Geen mouw meer tussen te krijgen. Helaas zat mijn BH er nog wel tussen en die kun je toch geen 4 weken zo laten zitten. Zelfs als hij of zij dan vanzelf weg zou willen lopen, dan wordt (inmiddels) ´het´ alsnog tegengehouden door de stevige band van de dokter. Dit voor de degenen die zich nog afvroegen of hier een V of een M aan het woord is. Thuis en in mijn eigen uitslaapkamer was dit na een paar uurtjes de eerste uitdaging om in het leven als geketend mens te slagen .
Stel je eens voor hoe ik nu een boterham smeer of tijdens een telefoongesprek een slok koffie probeer te drinken. Of hoe ik hier nu dit verhaal zit te typen.
Voor mij is dit de eerste keer als brokkebeentje met gevolgen die langer duren dan een paar dagen. Tevens was het mijn eerste bezoek aan een ziekenhuis waarbij ik zelf op de brancard lag.

De linkerhelft van het systeem ligt dus plat. Menig IT-er zal deze kreet wel eens een gebouw in hebben gestuurd. Menig keer riep ik gebelgd: `Waarom hoezo, hoe lang, twee uur werk weg.` Stop maar; de verbinding was al verbroken. In de kamer naast mij werd mijn gemopper voortgezet.
Ik stond er geen moment bij stil dat een onbekende voorzienigheid wel eventjes voor een relativeringsmoment gezorgd had in de alomheersende stress van alledag. Anders zou om 16.00 uur toch de biologische trekwekker af zijn gaan.

Al enkele dagen probeerde ik mijn binnenkomst bij ColumnX wat minder geruisloos te maken. Na de opstellen op school en hele verhalen in gedachten is dit de volgende stap, Op halve kracht weliswaar. Nadat ik dus net via een omweg over de hoge drempels terecht kwam, stond de spreker even stil. Gelikte stukken, terwijl ik hier wat stukke stukjes aan elkaar zit te likken.

Maar nu het systeem toch half plat ligt, kan een ander systeem misschien worden geaktiveerd.

Categorieën: Algemeen

8 reacties

Avatar

KawaSutra · 24 augustus 2005 op 22:33

Je hebt een rijke fantasie en dat is altijd gunstig op CX. Ik heb wel een paar keer moeten lezen om de lijn te pakken te krijgen. Een geruisloze entree is het zeker niet. Een paar slordigheidjes die je met de spellingscontrole eenvoudig oplost, daarnaast ook een aantal knap bedachte zinnen. Ben eigenlijk een beetje beduusd!
Welkom op CX. 🙂

Avatar

prikkels · 24 augustus 2005 op 22:51

Beetje lang, beetje warrig, maar wel leuk.

Enne welkom bij de club.

Avatar

Trukie · 24 augustus 2005 op 23:35

Ik was er al een beetje bang voor dat de duidelijke lijn er niet helemaal in zat. Eigenlijk moet je het ook een dag vergeten en dan nog eens lezen. Bij de 2de inzending heb ik dat wel gedaan.

Veel is idd fantasie muv de schouderblessure AU.

Avatar

Geertje · 25 augustus 2005 op 00:35

[quote]Eénhandig lettermozaïc[/quote][quote]Of hoe ik hier nu dit verhaal zit te typen.[/quote]

Nou ja beter tijdelijk eenhandig, dan onhandig. 😀

Tekst las als een mozaic, binnenkomst missie geslaagd.
😉

Welkom op ColumnX!

Avatar

champagne · 25 augustus 2005 op 11:48

Krachtige, orginele opening! Vanaf het vastzittende bh bandje vond ik het iets moeilijker lezen, maar wat mij betreft; een prima begin op cx!

Avatar

Louise · 25 augustus 2005 op 12:28

[quote]Maar nu het systeem toch half plat ligt, kan een ander systeem misschien worden geaktiveerd.[/quote]
Een geluk bij een ongeluk, wat mij betreft.
Van mij mag je een stuk minder geruisloos zijn in het vervolg. Een interessante binnenkomer met zeker leuke vondsten.
Welkom!

Avatar

Troy · 25 augustus 2005 op 18:28

Warrige column, maar toch heeft dat warrige ook wel weer wat. Je hebt een levendige fantasie en dat maakt veel goed. Ik kon wel redelijk in je hersenspinsels meegaan 😉

Grt Troy

Avatar

bert · 27 augustus 2005 op 10:10

Leuke binnenkomer.
Gelukkig heb ik het ziekenhuis nog nooit voor mezelf hoeven betreden en heb ik ook geen last van bh-bandjes. 😀 😀 😀

Geef een antwoord