Het ex-moslim zijn, staat sterk in de belangstelling. Althans het comité voor ex-moslims onder leiding van Ehsan Jami.
Maar met alle commotie rondom de persoon van Ehsan verdwijnt het onderwerp van het ex-moslim zijn zelf steeds meer naar de achtergrond. Wat houdt het nou in om een ex te zijn van de islam? En waarom ligt het zo gevoelig om dit uit te spreken?
Er zijn veel liberale moslims die niet meer honderd procent praktiserend zijn.
Er is zelfs een groeiende groep uit de jongere generatie die zichzelf atheïst noemt en er voor kiest nergens in te geloven.
Maar toch bestaat er nog een groot taboe om hier openlijk voor uit te komen.

Gek genoeg heeft dit taboe minder te maken met de inhoud van de Koran dan met familie en eer. Waar het om gaat, is wat de buren van je denken.
Moslims die hun geloof hebben verlaten, krijgen te horen dat ze hun familie te schande maken.

In alle islamitische gemeenschappen is dit een erg gevoelig punt.
Niet alleen traditionele, maar ook liberale, gematigde en atheïstische moslims blijven het als een vorm van verraad zien als iemand openlijk uitkomt voor zijn of haar afvalligheid.
Alle tradities, alle rituelen en de hele beleving van de eigen cultuur zijn samengebald in het Wij, het groepsgevoel.
Het wordt je niet in dank afgenomen als je daaraan tornt.
De identiteit van het individu is altijd ondergeschikt aan het groepsgevoel.

Er wordt verwacht dat jij je als individu schikt naar de wensen van de groep en geen ophef veroorzaakt.
Dat houdt in dat je je eigen verlangens aan de kant dient te schuiven.

Als verrader kom je in een vogelvrije positie te verkeren. Alles kan en mag je overkomen. Zodoende word je voedsel voor de groeiende minderheid van radicale moslims die alleen maar afwachten tot ze kunnen toeslaan.
De gemeenschap beschouwt het als je eigen schuld dat je, als openlijke ex-moslim, wordt bedreigd. Die bedreigingen heb je immers over jezelf afgeroepen.

Misschien is dat ook wel zo.
Maar wat is er zo afgrijselijk, zo afstotelijk aan ex-moslims dat zij niet mogen uitkomen voor hun afvalligheid? Wat maakt ex-moslims zo onmenselijk dat hun een menselijk bestaan wordt ontzegd?

En dat in een land waarin vrijheid voor het individu als het hoogste goed geldt.
In een land als Nederland waar ruimte voor iedereen is, moet ook ruimte zijn voor mensen die besluiten van hun geloof af te stappen. Zonder te worden gehaat en bedreigd en zonder als verrader te worden gezien.

Het verlaten van je geloof kan ook heel goed samengaan met respect voor de Profeet.
Per slot van rekening was hij de brenger van beschaving in een tijd dat er geen beschaving was.
Laten wij dat voorbeeld volgen.

Categorieën: Maatschappij

6 reacties

arta · 29 augustus 2007 op 13:49

Ik ben onder de indruk van jouw column.
Zoals jij al schreef, wordt de afvalligheid alleen veroordeeld door de Islamitische gemeenschap, dus, zoals jij in de op één na laatste alinea de gehele bevolking hierbij betrekt vind ik niet terecht.
[quote]De identiteit van het individu is altijd ondergeschikt aan het groepsgevoel. [/quote]
Ik denk dat dat klopt, maar inderdaad niet uit geloof voortkomt, maar meer uit interpretatie van een groep.
Ik vind dit een goed geschreven, mooi samenhangende column, goed dat jij dit onderwerp op deze manier ter sprake brengt.
🙂

pally · 29 augustus 2007 op 15:14

Je schrijft goed, Loubna en stelt zaken aan de orde die zeer actueel zijn. Het langzaam veranderen van een deel van de vooral jongere Islamitische generatie, waarbij de eeuwen oude tradities van familie eer en groepsgevoel botsen met het individuele ideaal van de moderne westerse wereld.
Logisch dat het veel tijd nodig heeft. Maar ook erg moeilijk door de spagaat waar mensen daardoor in terecht komen.
Prima column, prima inhoud

groet van Pally

lisa-marie · 29 augustus 2007 op 18:11

Helder geschreven. Het geeft duidelijk weer ,zonder dat het te ingewikkeld wordt ,hoe je kijk is op dit complexe onderwerp

vanlidt · 29 augustus 2007 op 19:28

Over die profeet of welke profeet dan ook zal ik het maar niet hebben; ben wel zwaar onder de indruk van deze column. 😮

Mup · 29 augustus 2007 op 23:05

Heel helder, geen vooroordelen en toch je eigen mening duidelijk naar voren gebracht, met een strakke schrijfstijl, erg goed!

Groet Mup.

ken · 8 september 2007 op 01:14

De profeet die beschaving bracht? Lees ik dit goed? Je bedoelt die halvegare rattekoning die de boodschap van het ultieme kwaad liep te verkondigen?

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder