God zei: ‘Laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn, die op ons lijken; zij moeten heerschappij voeren over de vissen van de zee en de vogels van de hemel, over het vee, over de hele aarde en over alles wat daarop rondkruipt.’ God schiep de mens als zijn evenbeeld, als evenbeeld van God schiep hij hem, mannelijk en vrouwelijk schiep hij de mensen. Hij zegende hen en zei tegen hen: ‘Wees vruchtbaar en word talrijk, bevolk de aarde en breng haar onder je gezag: heers over de vissen van de zee, over de vogels van de hemel en over alle dieren die op de aarde rondkruipen.
Nah mensen, gaat niet zo lekker tot nu toe he? Ja het heersen wel, het helpen niet zo zeer. Laatst fietste ik naar het station op weg naar school, en het had die dag geregend. Dus alle merels waren druk bezig met wormen uit de grond te trekken. Toen dacht ik opeens aan de worm. Ik vond het eerst zielig, maja, dat is de natuur. Maar toen dacht ik, wat heeft die worm daar aan? Die worm weet niet dat hij meehelpt aan het voortbestaan van de complete natuur. Die merel trouwens ook niet. Geen enkel dier of plant is zich ook maar in de verste verte bewust van zijn rol in het geheel. Alles en iedereen, behalve de mens. De mens heeft het niveau bereikt dat zij in staat is de gevolgen te overzien van haar acties.

De mens weet dat wanneer die merel die worm niet zou eten, hij zou sterven. En wanneer de merel sterft, sterft hetgeen wat leeft van de merel. En zo breekt langzaam de complete voedselketen af.

Dit is waar de mens op dit moment hard mee bezig is. Het is dat de natuur zo goed is in het maken van aanpassingen, anders was alles allang uitgestorven. Maar hoelang kunnen we hiermee door blijven gaan?? De wereld verandert langzaam in een woestijn en de gevolgen daarvan zijn al jaren lang merkbaar. Tuurlijk, degene die dit nu lezen zitten lekker achter hun computer met alles wat hun hartje begeerd, maar die weten niet dat op dit moment het leven uitsterft, en er niets meer voor in de plaats komt. Wat ik me dan afvraag is wanneer het breekpunt komt. Wanneer is het moment waarop de mens verantwoordelijkheid gaat nemen voor haar daden. Maar nee, de mens steekt liever zijn kop in het zand. Wanneer ik het over deze onderwerpen heb is de meest voorkomde reactie “Dat komt allemaal wel goed” en “Maak je niet teveel zorgen” En voor het menselijk ras geld dít ook. Ik ben ervan overtuigd dat het menselijk ras niet gaat uitsterven. Ook al crasht er nu een meteoriet, dan zullen er wel heel veel mensen sterven, maar niet allemaal. Maar what about de natuur??? Telt deze niet mee omdat deze geen verstaanbare stem heeft? Ik denk dat we deze planeet over een aantal jaar hebben leeggezogen en ons dan verspreiden over de rest van het heelal.

Maar ja, ik ben ook van mening dat de mens maar doet wat zij doet. En dat deze van nature onschuldig is. En we dempen de put pas wanneer er een hele zooi kalven verdronken zijn. Het geen waar ik alleen heel boos om kan worden is dat we allang alle gevolgen weten van ons gedrag, maar als kleine kinderen hopen dat het wel goed gaat komen. Maar in dat opzicht zijn wij ook nog kleine kinderen. En als we de keuze maken om het allemaal wel aan te zien, dan kiezen we ook voor de gevolgen. Niet zo gek dat we nog geen contact hebben met buitenaardse wezens, die lachen zich helemaal kapot.

Laten we hopen dat wanneer er ooit een nieuw scheppingsverhaal geschreven wordt, we wat specifieker zijn, en het woord ‘heersen’ vervangen met helpen ofzo. Misschien dat er dan nog wat geleerd kan worden van de fouten die we nu gemaakt hebben.

Categorieën: Maatschappij

3 reacties

Avatar

lagarto · 25 juli 2007 op 19:15

Nah, jij hebt hem in ieder geval door. Nu alleen nog de rest van de mensheid overtuigen. Succes.
Groet Lagarto

Avatar

vanlidt · 25 juli 2007 op 19:58

allereerst: God bestaat niet dus heeft hij ook de mens geen heerschappij verleend. Het is niet omdat het in een boek staat dat iets waar is.

De natuur is overigens taaier dan de mens, hoor. Je gedachtengang is trouwens zeer interessant. Met jou komt het wellicht eerder goed dan met de aarde 🙂

Avatar

Avalon · 26 juli 2007 op 21:32

Heersen en helpen staan in deze context gelijk aan elkaar. Wanneer jouw stam over meer land heerst dan helpt dat degenen binnen de stam. Het verleden heeft geleerd dat de natuur zich aanpast aan veranderingen, zo ook de dieren. Dus wanneer de aarde in een woestijnachtig iets veranderd zullen daardoor dieren uitsterven maar anderen ook weer bijkomen. Het is hopeloos om de mensheid te gaan vertellen wat ze moeten doen, iedereen weet het maar niemand wil zijn positie opgeven of verslechteren. Enkel sommige moraalridders die vervolgens een ‘waardeloos’ leven leiden en vervolgens sterven ‘zonder iets bereikt te hebben’. De mens is van nature egoïstisch en egoïsme is afgeleid van overlevingsdrang. Pas wanneer het gedrag direct negatief effect heeft op de mens zal hij/zij dat veranderen. De mens zal de aarde blijven vervuilen totdat het niet meer woonbaar is. En er is NIETS wat je eraan kan doen, misschien lichtelijk uitstellen. Moeten we allemaal een minder rijk leven leiden zodat de aarde 10 extra of 100 extra bewoningsjaren heeft? Het kan niet veranderen en het zal niet veranderen. De mensheid steekt de kop niet in het zand, de mensheid is realistisch genoeg om te zien dat de greenpeace en Live Earth Alert acties totaal geen zin hebben. Het idee van de aarde redden is leuk en enorm moralistisch, ik steun je erin maar het zal nooit lukken…

Geef een antwoord