Stel, je bent een butskopwalvis. Je lijkt op een ietwat groot uitgevallen dolfijn, maar je bent toch echt een walvis. Zo een waar de waterwereld voor buigt, op het moment dat je staart zwiept. Je bent de koning van de wereld, je hoeft niet te overleggen, te overtuigen. Geen assertiviteitstraining voor jou. De vissen redeneren niet met je, maar gaan je uit de weg. De haaien laten je gaan, hoewel hun tanden zich bijna niet kunnen bedwingen. Maar ja, die staart he.. Toch maar op zoek naar het kleine grut. Happen naar beneden, vrezen naar boven. En jou is het tonijn, zo’n haai. Je zwemt in het open water en voelt je veilig en vrij. Je doet waar je zin in hebt, eet wat je tegenkomt. Je bent de nomade waar niet mee te sollen valt. Er zijn weliswaar wat algen die jeukend met je meeliften, een incidentele scheepsschroef waar je voor moet uitkijken en af en toe een loerende Japanner waarvoor je nog maar eens een paar honderd meter dieper voor gaat zwemmen. Maar in het algemeen weet je dat het leven goed is en de wereld is voor jou op maat gemaakt.

Tot je die verkeerde afslag neemt. Het water ingeperkt door oevers, geluiden, die je oren binnenrazen, razende weirdo’s die aan de kant vanaf een brug je toe staan te roepen en met je meerennen. Je wilt ontsnappen, maar je weet niet hoe. Van koning ben je een genette vis geworden, een wezen waar je altijd op neerkeek. Van de godheid in je grote vissenkom, een gevangene in een buis die maar een kant op lijkt te leiden. Je zwemt verdwaasd maar door, je kunt nergens heen.

En dus ga je dood. De hel is al geweest.

Soms ben ik bang dat ik zo slecht ben geweest dat ik in de hel zal komen. De dominee galmt als een echo uit het verleden in mijn oren. Ik heb zoveel gedaan dat God verboden heeft en voor mij geen biechtstoel, geen weesgegroetjes, geen aflaten en geen [i]Il Papa[/i], die me er weer bovenop bemoedigt. Ik ben een afvallige gerefo. En als ik me vergist heb met betrekking tot het afvallen, dan ben ik de sjaak, de pisang en de lul. Maar dat laatste mag ik niet zeggen, dat vergroot wellicht mijn kansen op de hel.

Ik vrees met grote vreze. De hel is wellicht een IKEA vestiging waarin alle nooduitgangen staan aangegeven, maar helaas, die mag je niet gebruiken. De bordjes uitgang staan aangegeven, maar hoe ver je ook loopt langs bedden, baden en broodbakken, je komt er nooit meer uit.

De hel is de speurtocht naar de Sixtijnse Kapel. Eerst Michelangelo immers en dan misschien nog eens kijken wat de rest van het Vaticaan te bieden heeft. En aan de taal ligt het niet, de pijl wijst in alle talen, gelijk de Paus, dezelfde kant op. Maar hoe je ook loopt en draaft langs al het bebloede praalgoud, het enige dat je vindt is een nieuwe pijl. Of een T-splitsing met twee pijlen richting de hand van God, maar waar zijn hand te vinden is, zul je nooit achterkomen. Verlaten en alleen in een doolhof, waarin uitgangen niet bestaan.

De hel is een zaterdagmiddag in een drukke stad, waarin mensen niet aan de kant gaan voor anderen, waarin buggy’s geparkeerd staan voor, op en onder je voeten, terwijl je volgelingen die je niet moeten, op je hielen trappen om je tot opschieten te manen. De gezichten die steeds dringender op je afkomen, tot je zo verveemd bent geraakt dat je niet meer weet of je links of rechts moet om te ontsnappen.

De hel als een eindeloze aaneenschakeling van alles dat je verafschuwt, de Theems die nooit meer ophoudt, de mensen die met je mee blijven rennen, de bootjes die in de weg blijven liggen. Ontsnappen kun je niet. En alles dat rest is doorzwemmen tot in eeuwigheid. Eng idee!

Categorieën: Diversen

21 reacties

DriekOplopers · 24 januari 2006 op 10:22

Mooi gedaan, Dees. De hel op aarde die de walvis heeft beleefd gecombineerd met de hel die jij in het hiernamaals vreest. Echt heel goed gedaan.

Overigens, denk je dat de dooie-mensenhel lijkt op de Ikea? Weleens een Blokker gezien? 😀

Veel groeten,

Driek

Outsider · 24 januari 2006 op 10:40

[quote]De hel is wellicht een IKEA vestiging waarin alle nooduitgangen staan aangegeven, maar helaas, die mag je niet gebruiken. [/quote]

Nee, het is Albert Hein, vraag maar aan Eddy en Prikkels.

Eddy Kielema · 24 januari 2006 op 10:42

Mooie metaforen!

Mosje · 24 januari 2006 op 10:47

Beste Dees, waarom zoveel vrees voor de hel? In de eerste plaats zal ik er ook vertoeven, met nog een paar CX’ers. Gezellig toch? Bovendien mag je er doorgaan met alles dat God verboden heeft. In de hemel zou je je moeten gedragen, niet zo erg leuk. En wees gerust, de hel is geen IKEA. De ballenbak staat in de hemel, en de lange rijen met wachtenden staan voor de hemelpoort.
In de hel kun je zo naar binnen.

wendy77 · 24 januari 2006 op 11:03

Goede column Dees, voor de toelichting zie Driek. Maar de reactie van Mosje is minstens zo leuk :laugh:

Dees · 24 januari 2006 op 11:12

[quote]In de eerste plaats zal ik er ook vertoeven[/quote]

De hel kan nog helser! 😮 😀 😉

Geintje Mos,

maar de speurtocht door IKEA vind ik ook nog niet leuker met leuke mensen aan mijn zijde. Leuke mensen blijven namelijk niet leuk in IKEA.

Oh en natuurlijk is de hel wel IKEA. Mijn hel dan. De jouwe is waarschijnlijk meer eentje zonder uitlaatveldjes en zonder teefjes 😀

Mug · 24 januari 2006 op 12:05

Inderdaad een leuk stukje! Vooral de afwisseling in helvarianten is herkenbaar!

Trouwens blij dat ik geen walvis ben. Ik ben er wel van overtuigd dat iedereen daar in London erg zijn best heeft gedaan dat beest weer naar de goede sloot te brengen, al begreep dikke moby dat misschien niet helemaal…

Troy · 24 januari 2006 op 12:12

Ik geloof wel in leven na de dood, maar niet in de hel. Mocht er wel zoiets bestaan, dan weet ik in ieder geval dat ik daar alle mensen die ik graag mag weer tegenkom.

We’re all sinners!

Zeer originele column weer, Dees.

WritersBlocq · 24 januari 2006 op 13:10

Je hebt weer een knap plaatje uitgebeeld Dees. Jammer van de overdreven buggy’s “onder je voeten”…

Gaaf, naar de hel lopen met z’n allen. Ik ga naar de hel en neem mee…. blauwe kaas voor Dees 😉

KingArthur · 24 januari 2006 op 13:50

Een hemel of een hel, je creeert hem zelf. Nu en in het hiernamaals. Maar soms kunnen dingen beangstigend zijn.

Dees · 24 januari 2006 op 15:00

[quote]Weleens een Blokker gezien?[/quote]

Twee zelfs. (ANECDOTE-ALERT)

De heren A. en A. Blokker. Léuke mannen, het moet gezegd worden. Tijdens mijn studententijd werkte ik op een hoofdkantoor van een van hun tuincentra als receptioniste.

De heren A. en A. bleken zo’n hoge pet op te hebben van receptionistes en vrouwen, dat ze me een keer letterlijk als kapstok gebruikten. Énige mannen.

Die vestigingen kom ik sindsdien zo weinig mogelijk en als hel lijkt het me te triest. Maar je weet maar nooit!

(EINDE ANECDOTE)

——-
@WB, hmm, ik heb dan ook een bloedhekel aan buggy’s voor / op / onder / achter / in mijn voeten.

😉

Mup · 24 januari 2006 op 21:25

Een echte Dees-column, een goede column dus, waarop alles al een beetje gezegd is.

[quote]En alles dat rest is doorzwemmen tot in eeuwigheid.[/quote]

Sprong er voor mij uit, ik vind zwemmen een helse bezigheid,

Groet Mup.

Li · 24 januari 2006 op 22:07

Hoe krijg je het voor elkaar om weer zo’n prachtcolumn te schrijven.
Elke alinea is een juweeltje.

Maar eh niet verder vertellen: Ikea vind ik een hemel op aarde… Ik ben voor ladekast Jonas gevallen 😳

Li

Trukie · 24 januari 2006 op 22:53

Na vier alinea´s ging ik met hoge verwachtingen naar de volgende. Langzaam begon ik te geloven dat het dagelijkse leven al aardig op een hel gaat lijken. Erger…….. als ik in mijn keuken IKEA roep, begint het hellevuur spontaan te branden.
Dan zal de echte hel ook wel meevallen 😀
Leuke column met een originele route.
En een knaller van een uitsmijter.

Raindog · 24 januari 2006 op 23:57

Knap hoe je al die vergelijkingen kunt maken maar daarin schuilt meteen ook mijn punt van kritiek. Want hoewel ik je punt deel – ik had namelijk de mening van een maritiem bioloog op de radio gehoord: ‘met rust laten, in de eerste plaats is hij waarschijnlijk al niet in orde want anders zou hij niet afgedwaald zijn en ten tweede heb je kans dat ‘ie gewoon terugzwemt mits ‘ie niet gek wordt van het circus van gekken er omheen’ – moet deze ervaring voor de butskop van een voor hem met niets vergelijkbare orde zijn geweest.
Jij daarentegen kent Ikea en hebt er daarom een oordeel over. Idem voor de drukke stad, ja ook de Sixtijnse kapel, zelfs al zou je er nog nooit geweest zijn want ook hier kan ik moeiteloos bedenken wat je bedoelt en beschrijft. Daarom luidt mijn kritiek op de vergelijkingen die je maakt en daarmee op de column als volgt: waarschijnlijk is het voor de butskop nog vele, vele malen erger geweest.

En denk nu nog eens aan die hel waar je het over had….

Eng idee!

😉

Martijn · 25 januari 2006 op 00:21

De Hel is best eng. Dan wordt er omgeroepen dat er twee ouders op zoek zijn naar een mager jongetje dat aan het wisselen is. Zo’n blikken vrouwenstem die uit het gewelf van de Hel je toespreekt als Aniko van Santen van Opsporing Verzocht, met een hellebaard als microfoon. En wanneer je niet in een keer gevonden wordt, je dan ook nog moet meespelen in die enge reconstructie! Dat was nòg erger, helemaal omdat ik het jongetje was!!

Uiteindelijk werd ik door de geest van de toekomst uit de film Scrooged meegenomen naar de Grote Lucifer die vanachter een héél groot bureau vroeg of ik een lolly wilde hebben tijdens het wachten. OP WIE?! Godver#%# Op wie?!
Oeps, ik zei godver.

En dat was dan nog mijn eerste schooldag.

Ieder maakt zijn eigen helwegen, maar ook de vluchtroute daarin gebouwd.
Behalve Marijke zelf. 😛

Deesch is weer een des Dees Column.
Puik stuk.

Cryptograam · 25 januari 2006 op 02:53

Een helse column.. 😀

Kees Schilder · 25 januari 2006 op 07:23

Geweldig geschreven weer. Hell of a column!

Dees · 25 januari 2006 op 09:02

@Raindog,

Ik waardeer je kritiek. Eigenlijk vind ik dat het allemaal best wat kritischer mag hier. Alleen:

[quote]Want hoewel ik je punt deel [/quote]

Ik had eigenlijk geen punt mbt butskop

Ik hoorde het bericht van de walvis vlak voor ik ging schrijven en het is een gedachtengang, geen boodschap.

Dat je mijn hel maar matigjes vindt, tsja dat [i]ken[/i]. 😉

Wat zou de jouwe zijn?

Anne · 25 januari 2006 op 17:11

Beste Dees,
Ik wil graag op dit stuk reageren want het is de moeite waard. Ik vind het altijd jammer als mensen reageren met: Ik kan er niet zoveel mee, of: dit is niet mijn ding, of: het is niet mijn smaak. Want dan weet je als schrijver van het desbetreffende stuk nog niks. Het is, wellicht onbedoelde, geheimzinnigheid. Daarom kon ik het van Raindog waarderen dat hij zich uitsprak over zijn precieze kritiek op je colum en ben ik het er in grote lijnen mee eens. Maar ik wil het volgende toevoegen. Op de eerste plaats: je schrijft enorm vlot, je zorgt voor soepele, goed leesbare overgangen en je bent zorgvuldig in je woordkeus en in de opbouw van je stukken. Maar in deze column vind ook ik de vergelijking mank gaan,de vergelijking tussen de hel van de walvis en jouw persoonlijke voorstelling van de hel omdat ik niet het geloof en het gevoel heb dat wat jij beschrijft als die persoonlijke hel echt persoonlijk is. Je gebruikt voorbeelden die weliswaar herkenbaar zijn, IKEA, drukke winkelstraat, maar daar zit hem nou net de kneep. In de herkenbaarheid zit voor mij de onwaarachtigheid, de onechtheid ervan en vooral: de koketterie. Je speelt met het idee van hel, en in een poging je column herkenbaar te laten zijn, verstop je je eigenlijk achter deze meer onpersoonlijke koketterie. En dat is het echte mank gaan van deze column: de discrepantie tussen de eerste drie alinea’s, waarin wel voelbaar is dat je zelf geraakt bent door het krantebericht, en dit je heeft aangezet tot meeslepend schrijven, en je fantasie aan het rollen is gegaan – en de alinea’s daarna, waarin dit voor mij verdwijnt, ondanks alle spitse vondsten en voorstellingen. En ik heb het idee dat je vaker op die twee benen hinkt. In ieder geval weet ik zeker dat de echt persoonlijke perceptie er is, dat heb ik vaak genoeg gelezen, inclusief de bizondere fantasie en het schrijftalent.
Nou dat was het wel. Hoop dat ik een beetje duidelijk ben geweest.
Anne

Dees · 25 januari 2006 op 18:58

Beste Anne,

Wat een prachtige reactie! Bijna een brief.

Eigenlijk geef je precies een manko aan waaraan ik een hekel heb, als ik het bij anderen meen te bespeuren. Maar daarom is het nog niet minder raak. Hoewel de vervreemding die gepaard gaat met het dwalen in mensenmassa’s en het opgesloten zijn voor mij wel echt een crime is (voeg ik er nog even zwakjes ter verdediging aan toe), heb je me toch ’te pakken’. Waarvoor dank.

Hartelijke groet,

Dees

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder