Kanker is meer dan een ziekte. Het is een vijand die genadeloos toeslaat met een strategie die niet te voorspellen is. Zo kan kanker je leven volledig op zijn kop zetten en in een greep nemen waar je nauwelijks uit komt. Als je denkt de strijd gewonnen te hebben, weet deze sluipmoordenaar je naasten te raken. Het valt niet mee aan de zijlijn te staan wanneer een geliefde moet vechten voor zijn leven. Zo brengt kanker zijn paard van Troje mee, waarbij het lotgenoten op slinkse wijze in gijzeling neemt. Het delen van geluk en verdriet met sterke bondgenoten kent nu ook zijn keerzijde. Genadeloos neemt kanker het leven van lieve vriendinnetjes in zijn greep en zet voormalige teamgenoten aan de kant als kansloze spelers.
De woede in mij groeide toen bleek dat kanker nog niet klaar was met mij. Niet ik, maar mijn familie werd aangepakt en mijn handen jeuken nog steeds om kanker eens flink de waarheid te zeggen.
“Hou op met deze vernielingen!”
Kanker gooit het leven van velen overhoop en gedraagt zich als een olifant in een porcelijnkast. Zonder enige schaamte verwoest hij levens en wroet hij aan familiebanden en vriendschappen.
“laat mijn geliefden met rust!”
De pijn te zien in de ogen van de mensen waarvan ik hou, raakt mij dieper dan de pijn die ik voelde toen het nog persoonlijk was. Toen kanker mij aanviel, kon ik hem recht in de ogen kijken. Nu hij greep neemt op het leven van mijn familie en vrienden, kijkt hij weg en lacht in zijn vuistje. Een laffe daad van een laffe vijand. Ik ben boos en schreeuw uit:
“KUTKLOTEKUTKANKER!”
[i]Sorry voor mijn taalgebruik…[/i]
8 reacties
SIMBA · 22 september 2009 op 07:56
[quote]porcelijnkast. [/quote]
Dat is vast een kast met heel oud en deftig porselein 😀
*edit*
Prima beschreven woede t.o.v die nare vijand!
klapdoos · 22 september 2009 op 09:06
Fem je mag rustig schelden hoor, geen mens die jou dat kwalijk neemt. Ik ken het van héél nabij, maar ik kan ook zeggen”Ik heb lekker gewonnen!” En helaas ben jij nog niet zover, maar binnen vijf jaar hoop ik te kunnen lezen “Klotekanker, blij dat je opgerot bent!” Houd de moed en de lach in je leven en de liefde van hen die jou omringen,
Groet en alle sterkte van Leny
sylvia1 · 22 september 2009 op 11:05
Hoi Fem, die machteloosheid moet inderdaad vreselijk zijn. Sterkte met die KKKK
pally · 22 september 2009 op 12:30
Ja, ik begrijp je wanhoopskreten wat betrft kkkk, Fem! Maar laten we realistisch zijn; ken jij één familie of vriendenkring waar het niet bij voorkomt?
Het is niet uit te bannen zoals de pest of de tering uit vroegere tijden. Waarschijnlijk zal er in de toekomst
wel een medicijn worden uitgevonden om deze ziekte te bestrijden of tot chronische ziekte te maken, zoals HIV. Maar dan zal er geheid weer een andere ziekte de kop opsteken.
Zelf heb ik in mijn naaste omgeving met dierbaren ook met kkkk te maken gehad en nog steeds. Ik voel en begrijp je kwaadheid die onmacht is…
Goed dat je het eruit gooit.
Sterkte! :kus:
groet van Pally
arta · 22 september 2009 op 12:52
Sterk en krachtig verwoord!
Als ik denk aan het spreekwoord ‘ieder krijgt het zijne’ denk ik tegelijkertijd dat het ‘zijne’ toch vaak niet eerlijk verdeeld lijkt te zijn…
Heel veel sterkte, Fem!
lisa-marie · 22 september 2009 op 13:37
Vooral het laatste trof mij, die machteloosheid en woede die er uit spreekt.
Dat het als het iemand anders treft je veel dieper geraakt wordt omdat je daar geen grip op hebt en bij jezelf naar je gevoel wel.
Petje af zoals je het heb neergezet.
En sterkte Fem !
Marley_jane · 23 september 2009 op 04:19
[quote]De pijn te zien in de ogen van de mensen waarvan ik hou, raakt mij dieper dan de pijn die ik voelde toen het nog persoonlijk was. [/quote]
Dat ken ik. Kippenvel.
Ik voel je emoties.
Fem · 24 september 2009 op 07:29
Bedankt voor alle reacties en bedankt dat ik even lekker mocht schelden :kus: