Generatiedingetjes

Er moet een nieuwe school komen. Het oude gebouw was vervallen, is inmiddels al gesloopt en de planning van de nieuwbouw heeft wat vertraging opgelopen. Om precies te zijn een jaar of drie. Want er waren twee scholen in de wijk. De andere school kreeg eerst een nieuw gebouw, ergens Lees meer…

Tijdklok

Drie jaar lang heeft de klok gewoon doorgetikt. Toen ik nog dacht dat de tijd stilstond, bleef de klok lopen en volgden gebeurtenissen elkaar op.

Na die jaren open ik mijn ogen en maak de balans op van al het verdriet dat voorbij is gekomen en al het geluk dat ik heb mogen meemaken. Het verdriet om jou en het verlies van mijn borsten, met daar tegenover het geluk dat ik vond bij mijn gezin en in de man die jij nooit hebt mogen leren kennen.

Dorpsdynamiek

Een beetje onzeker loop ik door de smalle straatjes van het dorp. Zo bekend en toch ook zo vreemd om hier te zijn. Veel nieuwbouw, afgewisseld met huisjes die het straatbeeld al jaren bepalen. Ik lees de naambordjes op deuren en zie er een paar tussen staan die ik me Lees meer…

Stoelendans

  Een lege stoel aan een lange gedekte tafel. Familie en vrienden bij elkaar, een lach en een traan. Nauwelijks ruimte om achter de stoelen langs te lopen en geen plek meer voor een extra mandje brood of een schaaltje eieren. De zon schijnt door de ramen op de bordjes Lees meer…

Bommelding

Een echte vrouwencolumn schrijven om tegenwicht te geven aan het ‘herenkeutelclubje’. Dat zou geen uitdaging moeten zijn, want ik ben een vrouw en mijn hormoonhuishouding geeft voldoende stof tot schrijven. Opvliegers, stemmingswisselingen en gewichtsissues, zijn mij niet vreemd. Eigenlijk ben ik een soort hormonenbom, waarvan de ontsteking dienst weigert. Als Lees meer…

Lieve CX-ers

  Hoe gaat het met jullie? Met mij gaat het, naar omstandigheden, redelijk goed. Het is alweer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen en er is ondertussen wel weer veel gebeurd. Had ik al verteld dat de tumoren in mijn longen weer gegroeid zijn en Lees meer…

Drempelvrees

Dood door schuld, euthanasie, palliatieve sedatie. Angst voor de dood botst met het verlangen om pijnloos en waardig te sterven. Aan regels gebonden omdat we waarde aan het leven hechten, terwijl de doodswens vaak komt omdat het leven elke waarde verloren heeft. Leven is een recht, maar sterven is in Lees meer…

Prikkelbaar

  Als een klein insect, gevangen in het web van de gezondheidszorg. De complexiteit van alle regeltjes, zorgen soms voor situaties waar je als patiënt prikkelbaar van zou worden. Overgeleverd aan de macht van de wet en niet altijd sterk genoeg om los te rukken uit de greep van het Lees meer…

Verwerking ontwikkelt

Een dame vroeg me op een dag hoe oud ik was. “Zes”, zei ik. “Zes wat, jongedame? Zes knikkers of zes kopjes koffie?”. Ik schuifelde wat met mijn voeten en keek vragend naar mijn moeder. “Ze is zes jaar mevrouw”, viel ze me bij. Heel zachtjes hoorde ik de ingehouden Lees meer…

Als de onschuld verloren gaat..

[i]”Als mama er straks niet meer is, bij wie wil je dan wonen?”[/i]

Er zijn geen woorden die kunnen omschrijven hoe boos ik ben over deze vraag. Ik houd me dagelijks met dit dilemma bezig en er gaat geen dag voorbij, dat ik me geen zorgen maak over de toekomst van mijn gezin. Maar bespreken doe ik het alleen fluisterend en niet in bijzijn van mijn kinderen.